ప్రశ్న
మరణశీలతపై బైబిల్ దృక్పథం ఏమిటి?
జవాబు
మరణశీలత అంటే మరణానికి లోబడి ఉండే స్థితి. ఏదెన్ తోటలో ఆదాము మరియు హవ్వల పాపం నుండి, భూమిపై ఉన్న సర్వ జీవులు మరణానికి లోబడి ఉన్నాయి (ఆదికాండము 2:16–17; రోమీయులకు 5:12). ఇప్పుడు, "మనుష్యులు ఒక్కసారి చనిపోవుటకును, దానివెంట తీర్పునకును గురియైయున్నారు" (హెబ్రీయులకు 9:27). బైబిలు ప్రకారం, మరణం అనేది శాపంలోని ఒక అనివార్యమైన భాగం. వచ్చే మరణం పాపమునకు జీతము (రోమీయులకు 6:23), కానీ మరణం మన ఉనికికి ముగింపు కాదు.
మనుషులందరూ చనిపోతారు, మరియు మరణం భౌతిక జీవిత దశను ముగిస్తుంది. కానీ లేఖనముల ప్రకారము, మన శరీరాలు మరణించినప్పుడు, మన ఆత్మలు తక్షణమే మరొక ప్రదేశానికి బదిలీ చేయబడతాయి. శారీరకంగా మనం చనిపోయిన తర్వాత మన ఆత్మలకు వెళ్ళగల రెండు ప్రదేశాలు మాత్రమే ఉన్నాయి: స్వర్గము మరియు నరకము. లూకా 16:19–31లో యేసు కథ ఆ గమ్యస్థానాల మధ్య ఉన్న తేడాను స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. యేసు క్రీస్తును ప్రభువుగా మరియు రక్షకునిగా ఎరిగిన వారు, మరణించిన వెంటనే, వారి శరీరాల పునరుత్థానం వరకు దేవుని సన్నిధిలో ఓదార్పు మరియు విశ్రాంతి స్థలంలో ఉంటారు (2 కొరింథీయులకు 5:8; 1 కొరింథీయులకు 15:16–21). పాపమునకు గాను క్రీస్తు చేసిన త్యాగాన్ని తిరస్కరించిన వారు లేదా తమను రక్షించడానికి దేవుని కృప కాకుండా వేరే వాటిని నమ్మిన వారు (ఎఫెసీయులకు 2:8–9), మరణించిన తర్వాత సాధారణంగా నరకం అని పిలువబడే బాధల ప్రదేశంలోకి ప్రవేశిస్తారు. చివరి తీర్పునందు, తమ పాపములలోనే మరణించిన వారందరు నిత్యముగా అగ్ని సరస్సులోకి విసరబడతారు (ప్రకటన 21:8; మత్తయి 25:41).
క్రైస్తవుడు తన నశించే స్వభావాన్ని గ్రహించి, దానితో సమాధానముగా ఉంటాడు. మరణాన్ని భయపడకూడదు. శారీరక మరణం కేవలం మనలను క్రీస్తు సన్నిధిలోకి ప్రవేశపెడుతుంది (ఫిలిప్పీయులకు 1:23; లూకా 23:43). మనం సిద్ధంగా ఎదురుచూసే స్థితిలో జీవించాలి, శాశ్వతమైన దానిలో మన జీవితాలను పెట్టుబడిగా పెట్టాలి (మత్తయి 6:19–20). మనకు ఇవ్వబడిన వాటితో మనం ఏమి చేశామో దానికి లెక్క ఇవ్వవలసి ఉంటుంది (2 కొరింథీయులకు 5:10). దేవుడు తన పనిలో తమ సమయాన్ని, అభిరుచులను, వనరులను పెట్టుబడిగా పెట్టిన తన నమ్మకమైన సేవకులకు ప్రతిఫలం ఇవ్వాలనుకుంటున్నాడు (మత్తయి 5:12; లూకా 6:23, 35; 1 కొరింథీయులకు 3:14; 9:18). ఒక క్రైస్తవునికి, శారీరక మరణం కేవలం చిరునామా మార్పు మాత్రమే, మనం గుడారము నుండి శాశ్వతమైన స్థానానికి వెళ్తున్నాము (చూడండి 2 పేతురు 1:13–14).
అయితే, అవిశ్వాసులకు, మరణం వారి జీవితంలోని అత్యంత దారుణమైన భాగానికి ద్వారాన్ని తెరుస్తుంది. క్రీస్తును తిరస్కరించి, విస్మరించి, లేదా ఆయన స్థానంలో వేరే దానిని పెట్టుకున్న వారు ఇప్పటికే తమ "ఉత్తమ జీవితాలను" జీవించారు. వారి భూలోక జీవితాలు ఎంత దుఃఖకరంగా ఉన్నప్పటికీ, పశ్చాత్తాపపడని పాపులపై దేవుని నీతిగల తీర్పు పడినప్పుడు వారు మరింత తీవ్రమైన శ్రమను ఎదుర్కొంటారు (మార్కు 9:44–49; ప్రకటన 14:10–11; మత్తయి 25:46). బైబిలు ప్రకారం, మరణం తర్వాత రెండవ అవకాశాలు లేవు. పరలోక శుద్ధి లేదు. ఇంకా భూమిపై ఉన్నవారు వారి కోసం ప్రార్థించి వారిని స్వర్గంలోకి తీసుకువెళ్ళగల అవకాశం లేదు.
శారీరక మరణం అనే సాధారణ అనుభవానికి ఒక ముఖ్యమైన మినహాయింపు 'రప్చర్'—అంటే దేవుడు క్రైస్తవులను భూమి నుండి అతీంద్రియంగా తొలగించడం (1 థెస్సలొనీకయులకు 4:16–17). భవిష్యత్తులో ఒక అజ్ఞాత సమయంలో, భూమిపై శారీరక మరణాన్ని అనుభవించకముందే దేవుడు జీవించి ఉన్న క్రైస్తవులను క్రీస్తుతో ఉండటానికి తీసుకువెళతాడని బైబిల్ బోధిస్తుంది (1 కొరింథీయులకు 15:51–52). ఆ సమయంలో జీవించి ఉన్న విశ్వాసులు రూపాంతరం చెందుతారు మరియు మానవ మరణశక్తి యొక్క పూర్తి ప్రభావాన్ని అనుభవించరు.
కొంతమంది తమ మరణాన్ని గురించి ఆలోచించడానికి భయపడతారు, కానీ దానిని విస్మరించడం వల్ల అది వాస్తవం కాకుండా పోదు. జ్ఞానులు తమ మరణాన్ని పరిగణించి, దానికి సిద్ధంగా ఉండేలా తమ జీవితాలను సర్దుబాటు చేసుకుంటారు. "వివేకులు ఆపదను చూచి తప్పించుకొందురు" (సామెతలు 22:3). దేవుడు మనకొరకు ఎన్ని దినములను నియమించెనో మనకు తెలియదు (కీర్తనలు 90:12; 139:16). ఎవరికీ ఈ భూమిపై సుదీర్ఘ జీవితం గడపడానికి హామీ లేదు, అలాగే మనం చనిపోయే ముందు పశ్చాత్తాపపడటానికి మరిన్ని అవకాశాలు లభిస్తాయని కూడా హామీ లేదు (హెబ్రీయులకు 12:17). మరణం గురించిన బైబిల్ దృక్పథం ఏమిటంటే, రప్చర్ చేయబడిన వారిని మినహాయింపుగా, అందరు మానవులు శారీరకంగా మరణిస్తారు—కానీ క్రీస్తులో లేని వారు మాత్రమే ఆత్మీయంగా కూడా మరణిస్తారు.
English
మరణశీలతపై బైబిల్ దృక్పథం ఏమిటి?
