ప్రశ్న
యేసు మన విశ్రాంతి దినము ఎలా అయ్యారు?
జవాబు
యేసు మన విశ్రాంతి శబ్బాత్ అని అర్థం చేసుకోవడానికి కీలకమైనది హీబ్రూ పదం 'శబ్బత్', దీని అర్థం "విశ్రాంతి తీసుకోవడం లేదా పని నుండి ఆగిపోవడం". శబ్బాత్ యొక్క మూలం సృష్టి కాలం నాటిది. ఆరు దినములలో ఆకాశమును, భూమిని సృష్టించిన తర్వాత, దేవుడు "తాను చేసిన తన సర్వక్రియల నుండి ఏడవ దినమున విశ్రమించెను" (ఆదికాండము 2:2). దీని అర్థం దేవుడు అలసిపోయి విశ్రాంతి అవసరమైందని కాదు. దేవుడు సర్వశక్తిమంతుడని, అక్షరాలా "సర్వశక్తిగలవాడని" మనకు తెలుసు. విశ్వంలోని శక్తి అంతా ఆయనదే, ఆయన ఎప్పుడూ అలసిపోడు, మరియు ఆయన ఎంతటి శక్తిని వెచ్చించినా ఆయన శక్తిలో అణువంతం కూడా తగ్గుదల ఉండదు. అయితే, దేవుడు ఏడవ రోజున విశ్రాంతి తీసుకున్నారంటే దాని అర్థం ఏమిటి? ఆయన చేస్తున్న పనిని ఆపారని మాత్రమే. ఆయన తన కష్టాలను విరమించుకున్నారు. సబ్బాత్ దినం స్థాపించబడటాన్ని మరియు మన సబ్బాత్ విశ్రాంతిగా క్రీస్తు యొక్క పాత్రను అర్థం చేసుకోవడంలో ఇది ముఖ్యమైనది.
తన ప్రజల కోసం విశ్రాంతి దిన విరామం అనే సూత్రాన్ని స్థాపించడానికి, సృష్టి యొక్క ఏడవ రోజున తాను విశ్రమించిన ఉదాహరణను దేవుడు ఉపయోగించాడు. నిర్గమకాండము 20:8-11 మరియు ద్వితీయోపదేశకాండము 5:12-15లో, దేవుడు ఇశ్రాయేలీయులకు తన పది ఆజ్ఞలలో నాలుగవ ఆజ్ఞను ఇచ్చాడు. వారు విశ్రాంతి దినాన్ని "జ్ఞాపకము చేసుకోవాలి" మరియు దానిని "పవిత్రముగా గడపాలి". ప్రతి ఏడు రోజులకు ఒక రోజు, వారు తమ శ్రమల నుండి విశ్రాంతి తీసుకోవాలి మరియు వారి సేవకులు, జంతువులకు కూడా అదే విశ్రాంతి రోజును ఇవ్వాలి. ఇది కేవలం శారీరక విశ్రాంతి మాత్రమే కాదు, శ్రమ నుండి పూర్తి విరమణ. వారు ఏ పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నా, ప్రతి వారం ఒక పూర్తి రోజు ఆ పనిని ఆపాలి. (ఈ విషయాన్ని మరింతగా అన్వేషించడానికి, దయచేసి 'శబ్బాత్ దినం', 'శనివారం వర్సెస్ ఆదివారం' మరియు 'శబ్బాత్ పాటించడం' అనే మా ఇతర వ్యాసాలను చదవండి.) ప్రజలు తమ కష్టాల నుండి విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి, ఒక రోజు విశ్రాంతి తర్వాత మళ్లీ పనిని ప్రారంభించడానికి శబ్బాత్ దినం స్థాపించబడింది.
సబ్బాత్ యొక్క వివిధ అంశాలు, తన ప్రజలకు శాశ్వత విశ్రాంతిని అందించబోయే మెస్సయ్య రాకను సూచించాయి. మన కష్టాల నుండి విశ్రాంతి తీసుకోవడానికి ఇది మరోసారి ఒక ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది. పాత నిబంధన ధర్మశాస్త్రం స్థాపించబడినప్పటి నుండి, యూదులు దేవునికి ఇష్టమైనవారుగా చేసుకోవడానికి నిరంతరం "శ్రమపడుతూ" ఉన్నారు. వారి కష్టాలలో ఆచారాల ధర్మశాస్త్రం, దేవాలయ ధర్మశాస్త్రం, పౌర ధర్మశాస్త్రం మొదలైనవాటిలోని అసంఖ్యాకమైన చేయవలసినవి మరియు చేయకూడని వాటిని పాటించడానికి ప్రయత్నించడం వంటివి ఉన్నాయి. వాస్తవానికి వారు ఆ ధర్మశాస్త్రాలన్నింటినీ పాటించడం అసాధ్యం కాబట్టి, క్షమాపణ కోసం ఆయన వద్దకు వచ్చి, ఆయనతో తమ సహవాసాన్ని పునరుద్ధరించుకోవడానికి దేవుడు అనేక పాప క్షమాపణ అర్పణలు మరియు బలిదానాలను అందించాడు, కానీ అది కేవలం తాత్కాలికంగా మాత్రమే. వారు ఒక రోజు విశ్రాంతి తర్వాత తమ శారీరక శ్రమలను ఎలా ప్రారంభించారో, అలాగే వారు బలిదానాలను అర్పించడాన్ని కొనసాగించవలసి వచ్చింది. హెబ్రీయులు 10:1 మనకు చెబుతున్నదేమిటంటే, ఆ ధర్మశాస్త్రం "సంవత్సరం తర్వాత సంవత్సరం పునరావృతం చేసే అదే బలుల ద్వారా ఆరాధించడానికి సమీపించేవారిని పరిపూర్ణులుగా చేయలేదు." కానీ ఈ బలులు సిలువ మీద క్రీస్తు యొక్క అంతిమ బలిని ఆశిస్తూ అర్పించబడ్డాయి, ఆయన "పాపాల కొరకు శాశ్వతంగా ఒకే ఒక బలి అర్పించిన తర్వాత, దేవుని కుడి పార్శ్వమున ఆసీనుడైయున్నాడు" (హెబ్రీయులు 10:12). ఆయన అంతిమ బలిదానం చేసిన తర్వాత విశ్రాంతి తీసుకున్నట్లే, ఆయన కూర్చుండి విశ్రాంతి తీసుకున్నారు—ఎందుకంటే చేయవలసినది ఇక ఎప్పటికీ ఏమీ లేదు కాబట్టి ఆయన ప్రాయశ్చిత్తపు కృషి నుండి విరమించారు. ఆయన చేసిన కారణంగా, దేవుని దృష్టిలో నీతిమంతులుగా పరిగణించబడటానికి మనం ఇకపై ధర్మశాస్త్రం పాటించడంలో "కష్టపడాల్సిన" అవసరం లేదు. మనం దేవునిలో మరియు ఆయన అందించిన వాటిలో విశ్రాంతి పొందేలా యేసు పంపబడ్డారు.
క్రీస్తులో మన సంపూర్ణ విశ్రాంతికి ఒక ముందస్తు సూచనగా దేవుడు స్థాపించిన విశ్రాంతిదిన విశ్రాంతి యొక్క మరొక అంశం ఏమిటంటే, ఆయన దానిని దీవించి, పరిశుద్ధపరిచి, పవిత్రంగా చేశాడు. ఇక్కడ మనం మరలా క్రీస్తు మన విశ్రాంతిదిన విశ్రాంతికి చిహ్నంగా ఉన్నాడని చూస్తాము—ఆయనను విశ్వసించే వారందరినీ పరిశుద్ధపరిచి, పవిత్రులను చేసే పరిశుద్ధుడైన, పరిపూర్ణుడైన దేవుని కుమారుడు. దేవుడు సబ్బాత్ దినమును పరిశుద్ధపరచినట్లుగానే క్రీస్తును కూడా పరిశుద్ధపరచి, మన పాపమునకు బలిగా లోకములోనికి పంపాడు (యోహాను 10:36). ఆయనలో మనము మన స్వశ్రమల నుండి సంపూర్ణ విశ్రాంతిని పొందుతాము, ఎందుకంటే ఆయన మాత్రమే పరిశుద్ధుడు మరియు నీతిమంతుడు. "పాపము తెలియని వానిని ఆయన మన కొరకు పాపముగా చేసియున్నాడు, తద్వారా మనమిప్పుడు ఆయనయందు దేవుని నీతిగా చేయబడెను" (2 కొరింథీయులకు 5:21). ఇప్పుడు మనము మన ఆత్మీయ కష్టములనుండి విశ్రమించి, ఆయనయందు విశ్రమించవచ్చును, అది కూడా వారమునకు ఒక దినము మాత్రమే కాదు, ఎల్లప్పుడూ.
యేసు "విశ్రాంతి దినమునకు ప్రభువు" కావడం వలన ఆయన మన విశ్రాంతి దిన విశ్రాంతిగా ఉండగలడు (మత్తయి 12:8). దేవుడు మాంసరూపంలో అవతరించినందున, ఆయన విశ్రాంతి దినమును సృష్టించినందున దాని నిజమైన అర్థాన్ని నిర్ణయిస్తాడు, మరియు ఆయన మాంసరూపంలో మన విశ్రాంతి దిన విశ్రాంతిగా ఉన్నాడు. విశ్రాంతి దినమున స్వస్థపరచినందుకు ఫరీశీయులు ఆయనను విమర్శించినప్పుడు, పాపులైన తమరు కూడా విశ్రాంతి దినమున ఒక గొఱ్ఱెను బురదకుండలో నుండి తీయడానికి సంకోచించరని యేసు వారికి గుర్తు చేశారు. తన స్వరాన్ని విని (యోహాను 10:3,27), ఆయన వచ్చి రక్షించే తన గొఱ్ఱెలను తీసుకురావడానికి మరియు వారి పాపాలకు మూల్యం చెల్లించి ఆయన అందించిన విశ్రాంతిలోకి వారిని ప్రవేశపెట్టడానికి వచ్చినందున, ఆయన విశ్రాంతి దిన నియమాలను ఉల్లంఘించగలిగారు. ఆయన ఫరీశీయులతో, గొఱ్ఱెల కంటే మనుష్యులు ముఖ్యమని, ఆయన అందించిన రక్షణ కంటే నియమాలు ముఖ్యమైనవి కాదని చెప్పారు. "సబ్బాతు మనుష్యుని కొరకే చేయబడింది, మనుష్యుడు సబ్బాతు కొరకు చేయబడలేదు" (మార్కు 2:27) అని చెప్పడం ద్వారా, ఆయన సబ్బాతు విశ్రాంతిని స్థాపించిన ప్రధాన ఉద్దేశ్యం మనుష్యుని శ్రమల నుండి విడిపించడమేనని పునరుద్ఘాటించారు. మనం మన క్రియల ద్వారా రక్షణను సాధించడానికి చేసే ప్రయత్నాల నుండి మనల్ని విడిపించడానికి ఆయన వచ్చినట్లే, సబ్బాతు విశ్రాంతి కూడా మనుష్యుని శ్రమల నుండి విడిపించడానికే ఏర్పాటు చేయబడింది. మనం ఇకపై కేవలం ఒక రోజు మాత్రమే విశ్రమించము, కానీ దేవుని అనుగ్రహాన్ని పొందడానికి మన కృషిని శాశ్వతంగా విరమిస్తాము. ఇప్పుడు యేసు మన క్రియల నుండి మన విశ్రాంతి, ఆయన పరలోకమునకు ద్వారముగా ఉన్నట్లే, అక్కడ మనం ఆయనలో శాశ్వతముగా విశ్రమిస్తాము.
హెబ్రీయులు 4, యేసు మన విశ్రాంతి శబ్బత్ అని చెప్పే నిర్ణయాత్మకమైన వాక్యభాగం. హెబ్రీయులకు వ్రాసిన వాడు తన పాఠకులను క్రీస్తు అందించిన శబ్బత్ విశ్రాంతిలో "ప్రవేశించమని" ప్రోత్సహిస్తున్నాడు. యేసు దేవదూతల కంటే శ్రేష్ఠుడని మరియు ఆయన మన అపొస్తలుడు మరియు ప్రధాన యాజకుడని మూడు అధ్యాయాలు చెప్పిన తర్వాత, అరణ్యంలో వారి పితరులు ప్రభువుకు విరోధంగా తమ హృదయాలను గట్టిపరచుకున్నట్లుగా, వారు కూడా ఆయనకు విరోధంగా తమ హృదయాలను గట్టిపరచుకోకూడదని ఆయన వారిని వేడుకుంటున్నాడు. వారి అవిశ్వాసం వలన, దేవుడు ఆ తరమువారికి పవిత్ర దేశంలోకి ప్రవేశం నిరాకరించి, "వారు నా విశ్రాంతిలో ప్రవేశించరు" అని చెప్పాడు (హెబ్రీయులు 3:11). అదే విధంగా, హెబ్రీయులకు వ్రాసిన వాడు తన పాఠకులను యేసు క్రీస్తులో దేవుడు అనుగ్రహించిన విశ్రాంతిని తిరస్కరించడం ద్వారా అదే తప్పు పునరావృతం చేయవద్దని వేడుకుంటున్నాడు. "కాబట్టి దేవుని ప్రజల కొరకు ఒక విశ్రాంతి శేషించియున్నది; ఎందుకనగా దేవుని విశ్రాంతిలో ప్రవేశించువాడు, దేవుడు తన కార్యములో విశ్రమించినట్లుగా, వాని కార్యములోను విశ్రమింపబడును. కాబట్టి, వారి అవిధేయత యొక్క ఆదర్శమును అనుసరించి ఎవరూ పడకుండ, ఆ విశ్రాంతిలో ప్రవేశించుటకు మనము సంపూర్ణమైన ప్రయత్నము చేయుదము" (హెబ్రీయులు 4:9–11).
యేసు తప్ప మరే ఇతర విశ్రాంతి లేదు. ఆయన మాత్రమే ధర్మశాస్త్రపు ఆవశ్యకతలను నెరవేరుస్తాడు, మరియు ఆయన మాత్రమే పాపమునకు ప్రాయశ్చిత్తము చేయునదియైన బలిని అందిస్తాడు. మన స్వకృత్యముల శ్రమ నుండి విశ్రమించుటకు ఆయనయే దేవుని ప్రణాళిక. ఈ ఏకైక రక్షణ మార్గాన్ని మనం తిరస్కరించకూడదు (యోహాను 14:6). ఆయన ప్రణాళికను తిరస్కరించడానికి ఎంచుకునే వారి పట్ల దేవుని ప్రతిచర్య సంఖ్యాకాండము 15వ అధ్యాయములో కనబడుతుంది. సబ్బాతు దినమున సర్వకార్యములను మానుడని దేవుని స్పష్టమైన ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఒక వ్యక్తి ఆ దినమున కట్టెలు సేకరిస్తుండగా కనబడ్డాడు. ఈ అతిక్రమము ఒక తెలిసి తెలిసి చేసుకున్న పాపము, దైవిక అధికారాన్ని బహిరంగముగా ధిక్కరిస్తూ, పగటిపూట ధైర్యంగా చేసినది. "అప్పుడు యెహోవా మోషేతో, 'ఆ మనుష్యుడు చావవలెను. సమాజమందరము అతనిని శిబిరమునకు వెలుపల రాళ్లతో కొట్టి చంపవలెను' అని చెప్పెను" (వచనం 35). క్రీస్తులో మన విశ్రాంతి కోసం దేవుడు ఏర్పాటు చేసినదాన్ని తిరస్కరించే వారందరికీ ఇలాగే జరుగుతుంది. "ఇంత గొప్ప రక్షణను నిర్లక్ష్యము చేస్తే మనమెలా తప్పించుకొందుము?" (హెబ్రీయులు 2:3).
English
యేసు మన విశ్రాంతి దినము ఎలా అయ్యారు?
