Pytanie
Czym są źródła wielkiej otchłani (Rdz 7,11)?
Odpowiedź
W czasach Noego, kiedy wielka powódź zniszczyła ziemię, wody powodziowe wypływały z dwóch źródeł: z deszczu spadającego z góry oraz z ogromnych ilości wód podziemnych wypływających na powierzchnię. Mojżesz opisuje to wydarzenie w następujący sposób: „Wszystkie źródła wielkiej otchłani zostały rozbite, a okna niebios zostały otwarte” (Rdz 7:11, NKJV).
„Źródła wielkiej otchłani” (ESV, NKJV, NASB) i „okna niebios” (ESV) opisują pochodzenie wody, która spowodowała wielki potop. Globalna katastrofa nastąpiła, gdy „wszystkie wody podziemne wybuchły z ziemi” i „deszcz padał z nieba potężnymi ulewami”, a wody potopu podniosły się (Rdz 7:11, NLT). „Przez czterdzieści dni potop zalewał ziemię, a wody wzbierały” (werset 17). Ziemia pogrążyła się w chaosie, a wszyscy jej mieszkańcy, z wyjątkiem Noego i jego rodziny, zostali zmieceni. Ale potem „źródła otchłani i okna niebios zostały zamknięte”, a „deszcz z nieba został powstrzymany” (Rdz 8:2, ESV). Wody zaczęły opadać.
Słowo przetłumaczone jako „otchłań” (tehôm w języku hebrajskim) w Księdze Rodzaju 7:11 i 8:2 pojawia się również w opisie stworzenia świata (zob. Księga Rodzaju 1:2) oraz w Pieśni Mojżesza upamiętniającej utonięcie armii faraona w Morzu Czerwonym (zob. Księga Wyjścia 15:5, 8). Słowo to oznacza „ocean” lub „głębiny morskie” i niesie ze sobą znaczenie niezgłębionych wód (Psalm 104:6–9; Księga Hioba 38:16; Księga Jonasza 2:3). W Piśmie Świętym jest ono czasami używane metaforycznie w odniesieniu do sytuacji beznadziejnych (Psalm 18:16; 30:1; 69:2, 15; 2 Księga Samuela 22:17). Biorąc pod uwagę biblijne skojarzenia z katastroficznymi wydarzeniami i jako źródło boskiej kary, nie jest zaskakujące, że „wielka głębia” jest również metaforą sprawiedliwych sądów Boga w Psalmie 36:6.
Słowo przetłumaczone jako „źródło” (ma‘yənōṯ w języku hebrajskim) w Księdze Rodzaju 7:11 i 8:2 odnosi się do naturalnego przepływu wód gruntowych, takich jak źródło lub górna część rzeki. Obraz fontanny lub źródła jest używany w całej Biblii w sensie przenośnym do przedstawienia Boga (Psalm 36:9; Jeremiasz 2:13), mądrości (Przysłów 10:11; 13:14; 14:27; 16:22; 18:4), małżonka (Przysłów 5:18), dobrobyt (Ozeasz 13:15), bojaźń Pańską (Przysłów 14:27), życie (Księga Koheleta 12:6) i życie wieczne (Objawienie 7:17; 21:6).
Dokładne wyrażenie „źródła głębokości” pojawia się tylko w opisie potopu i w literaturze mądrościowej. Księga Przysłów 8:22–31 łączy mądrość Boga ze stworzeniem i odsyła czytelników do niektórych wydarzeń z Księgi Rodzaju, w tym do stworzenia sklepienia niebieskiego, nieba i „źródeł głębokości” (werset 28, ESV).
Kiedy nadszedł czas, aby Bóg osądził świat, zesłał deszcz – obfity deszcz – a także wywołał potop z miejsc pod ziemią. „Źródła wielkiej otchłani” zostały rozbite, uwalniając nagromadzoną pod ziemią wodę i pozwalając jej rozlać się na suchy ląd.
English
Czym są źródła wielkiej otchłani (Rdz 7,11)?
