Pytanie
Czy jesteśmy złym pokoleniem (Mt 12:45)?
Odpowiedź
W Ewangelii Mateusza 12:43–45 Jezus posługuje się przypowieścią, aby opowiedzieć o duchowej pustce i konsekwencjach odrzucenia Bożego przesłania: „Gdy duch nieczysty wychodzi z człowieka, wędruje po miejscach pustynnych, szukając odpoczynku, ale nie znajduje go. Wtedy mówi: «Wrócę do domu, który opuściłem». Kiedy przybywa, zastaje dom pusty, wymieciony i uporządkowany. Wtedy idzie i zabiera ze sobą siedem innych duchów, bardziej niegodziwych niż on sam, i wchodzą tam i mieszkają. A ostateczny stan tego człowieka jest gorszy niż poprzedni. Tak będzie z tym niegodziwym pokoleniem” (Mt 12:43–45).
Jezus odpowiada faryzeuszom i nauczycielom prawa, którzy domagali się od Niego znaków, ale pozostawali niepokorni, niewierni i duchowo zamknięci (zob. Ewangelia Mateusza 12:38–41; 16:4). Używa analogii, porównując „to niegodziwe pokolenie” do osoby opętanej przez nieczystego ducha. Po tym, jak duch zostaje tymczasowo wygnany, a następnie powraca, sprowadza ze sobą siedem innych duchów, jeszcze bardziej złych niż on sam, pogarszając stan tej osoby. Jezus ostrzega faryzeuszy, że bez prawdziwego odrodzenia duchowego będą cierpieć dalsze pogorszenie swojego stanu duchowego.
Głównym odniesieniem do „tego niegodziwego pokolenia” w Ewangelii Mateusza 12:45 było obecne pokolenie przywódców Izraela w czasie ziemskiej służby Jezusa. Dzięki swojej uprzywilejowanej wiedzy na temat proroctw Starego Testamentu i wypełnionych Pism, powinni byli rozpoznać Jezusa jako tego, kim był – ich Mesjaszem i Królem. Zamiast tego byli złym pokoleniem ślepych i hipokrytycznych przywódców. Powinni byli być duchowymi strażnikami ludu Bożego, ale poprzez swoją upartą niewiarę narażali się na większe duchowe zniszczenie, odrzucając samego Boga.
„To niegodziwe pokolenie” można również odnieść ogólnie do narodu izraelskiego w czasach Jezusa, a przynajmniej do zbuntowanej grupy reprezentowanej przez faryzeuszy, którzy odrzucili łaskawy dar zbawienia w Jezusie Chrystusie. Odrzucając swojego Zbawiciela, opowiedzieli się po stronie sił ciemności i stali się jeszcze bardziej podatni na ataki duchowe. Nadchodząca tragiczna sytuacja, przed którą ostrzegał Jezus, była prawdopodobnie aluzją do upadku Jerozolimy, który nastąpił w 70 roku n.e.
Z tekstu można wyciągnąć jeszcze jedno, bardziej osobiste zastosowanie. Dzisiaj powinniśmy zadać sobie pytanie: czy jesteśmy pokoleniem niegodziwym? Jezus pokazał, że nie wystarczy posprzątać dom; musimy wypełnić nasz duchowy dom właściwą osobą – samym Chrystusem. Jezus stoi u drzwi naszych serc i puka, a my musimy Go wpuścić (zob. Objawienie 3:20). Tylko On może przynieść odnowę i całkowitą przemianę. Tylko On może nas zbawić.
Domy faryzeuszy wyglądały na czyste i „piękne z zewnątrz”. Jednak w środku były „pełne kości umarłych i wszelkiej nieczystości” (Mt 23:27). Możemy próbować powierzchownie oczyścić nasze życie poprzez samowystarczalność i działalność religijną. Jednak bez prawdziwego poddania się Panu narażamy się tylko na większą duchową podatność na zagrożenia.
Mateusz 12:45 ostrzega przed duchową samozadowoleniem i niebezpieczeństwami związanymi z odrzucaniem lub ignorowaniem prawdy ewangelii. Od upadku ludzkości w każdej epoce część społeczeństwa oddawała się niegodziwości i grzechowi. Jednak zawsze istniała przynajmniej garstka ludzi o sercach pełnych współczucia, sprawiedliwości i miłosierdzia, którzy pragnęli służyć Bogu i chwalić Go.
Głównym przesłaniem Mateusza 12:45 jest zachęta do samokontroli, a nie potępiania innych. Jest to zaproszenie do poszukiwania prawdziwego odnowienia duchowego poprzez badanie własnych serc i czynów, aby dowiedzieć się, czy pozostajemy otwarci na Boże przewodnictwo, czy też odwracamy się od niego.
To, czy jesteśmy „pokoleniem niegodziwym”, zależy od naszej reakcji na przedstawioną nam duchową prawdę. Biblia wzywa nas, abyśmy słuchali głosu Boga (J 8,47; 10,27-28; Hbr 3,7-8), odwrócili się od niegodziwości (Dz 3,19) i przyjęli Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela (Rz 10,9-10). Zamiast pozostawać pustymi, codziennie szukamy Ducha Świętego, aby wypełnił nasze duchowe domy wiarą, miłością, radością, pokojem i innymi owocami sprawiedliwości (zob. Filipian 1:11; Galacjan 5:22–23).
English
Czy jesteśmy złym pokoleniem (Mt 12:45)?
