Pytanie
Jak wygląda wzajemna społeczność (1 List Jana 1:7)?
Odpowiedź
W 1 Liście Jana 1:7 apostoł pisze: „Jeśli chodzimy w światłości, tak jak On jest w światłości, mamy społeczność między sobą, a krew Jezusa, Jego Syna, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu”. Prawdziwa społeczność opiera się na chodzeniu w światłości Chrystusa. Kiedy chodzimy w Jego światłości – Jego prawdzie i świętości – mamy społeczność z innymi wierzącymi.
Słowo przetłumaczone jako „wspólnota” w 1 List 1:7 jest formą słowa koinonia, które pojawia się około 20 razy w Nowym Testamencie. Jest to wspólnota, ale coś więcej: jest to wspólnota oparta na wspólnym dzieleniu się. Koinonia to „idea dzielenia się duchowymi błogosławieństwami, wzajemnego wsparcia i aktywnego partnerstwa w wierze” (Słownik Stronga). Kiedy mamy tego rodzaju wspólnotę między sobą, jesteśmy zjednoczeni w celu, służąc Panu razem.
Wspólnota między nami wymaga od nas autentyczności i przejrzystości. W domu Bożym nie ma miejsca na kłamstwa, oszustwa, hipokryzję ani niewyznane grzechy. 1 List Jana 1:6 stwierdza: „Jeśli twierdzimy, że mamy społeczność z Nim, a jednak chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą”. Chrześcijańska wspólnota kwitnie w miejscach, gdzie wierzący są szczerzy w kwestii swoich grzechów, zmagań i słabości. Zamiast ukrywać te rzeczy przed sobą z powodu strachu lub wstydu, powinniśmy „wyznawać sobie nawzajem grzechy i modlić się za siebie, abyśmy zostali uzdrowieni” (List Jakuba 5:16). Wyznawanie sobie nawzajem grzechów pozwala Bożemu światłu obnażyć nas i uzdrowić nasze złamanie. Wzajemna odpowiedzialność i zachęta są niezbędne do budowania wspólnoty.
Kolejną rzeczą, którą dzielimy w społeczności, jest doświadczenie Bożej łaski i przebaczenia przez Chrystusa. W 1 Liście Jana 1:7 apostoł łączy chrześcijańską społeczność z oczyszczającą mocą krwi Jezusa. W Chrystusie mamy przebaczenie grzechów. Dlatego powinniśmy sobie nawzajem przebaczać. Paweł pisze: „Bądźcie dla siebie nawzajem życzliwi i miłosierni, przebaczajcie sobie, jak Bóg w Chrystusie przebaczył wam” (Efezjan 4:32; por. Kolosan 3:13). Wspólnota oznacza okazywanie innym tej samej łaski i przebaczenia, które sami otrzymaliśmy.
Wspólnota między nami skutkuje wypełnieniem biblijnych przykazań dotyczących „jedni drugich”. Ci, którzy doświadczają prawdziwej koinonii, są oddani sobie nawzajem (Rz 12,10), szanują się nawzajem (Rz 12,10), żyją w harmonii (Rz 12,16), akceptują się nawzajem (Rz 15,7) i służą sobie w miłości (Ga 5,13). Są dla siebie życzliwi i współczujący (Efezjan 4:32); napominają się nawzajem (Kolosan 3:16), zachęcają się nawzajem (1 Tesaloniczan 5:11) i pobudzają się nawzajem do miłości i dobrych uczynków (Hebrajczyków 10:24). Okażcie sobie gościnność (1 Piotra 4:9) i miłujcie się wzajemnie (1 Jana 3:11).
1 List Jana 1:7 przypomina nam o znaczeniu relacji z innymi wierzącymi, w których centrum znajduje się Chrystus. Kiedy mamy społeczność w Duchu, chodzimy w świetle prawdy, jesteśmy przejrzyści, okazujemy łaskę i przebaczenie oraz praktykujemy ofiarną miłość. Społeczność jest istotnym wyrazem tego, co oznacza życie jako ciało Chrystusa.
English
Jak wygląda wzajemna społeczność (1 List Jana 1:7)?
