Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg włożył słowa w twoje usta (Izajasz 59:21)?
Odpowiedź
Istnieje kilka współczesnych idiomów, które pochodzą z fragmentów Biblii. Jednym z takich wyrażeń jest „włożyć słowa w usta”, które pochodzi z Księgi Izajasza 59:21 (zobacz także 2 Księga Samuela 14:3). W Księdze Izajasza Pan mówi: „Mój Duch, który jest nad tobą, nie odejdzie od ciebie, a słowa, które włożyłem w twoje usta, będą zawsze na twoich ustach, na ustach twoich dzieci i na ustach ich potomków – od teraz i na zawsze”. Boża obietnica, że włoży słowa w usta swoich dzieci, oznacza, że będą one znały Słowo Boże i będą o nim mówić.
Księga Izajasza 59 to piękny fragment pełen nadziei, który rozpoczyna się lamentem nad obecną sytuacją spowodowaną grzechem i oddzieleniem ludu od Boga (Księga Izajasza 59:1–16). Jednak Bóg osobiście rozwiązuje tę sytuację (Księga Izajasza 59:16–21) i wyjaśnia, że w ramach rozwiązania tego problemu włożył słowa „w twoje usta” (Księga Izajasza 59:21).
Bóg jest w stanie zbawić i szybko wysłuchać (Izajasz 59:1), jednak ponieważ lud Izraela złamał przymierze, które Bóg zawarł z nim przez Mojżesza, naród ten został oddzielony od Niego do tego stopnia, że postanowił On nie wysłuchiwać ich próśb (Izajasz 59:2). Bóg nie odwrócił się od ludu bez ostrzeżenia – jasno im powiedział i przygotował ich na konsekwencje, jeśli złamią Jego przymierze (zobacz na przykład Księga Powtórzonego Prawa 28–30). Ponieważ lud Go porzucił, doświadczał tych konsekwencji. A jednak nawet w Bożym sądzie znalazło się obiecane błogosławieństwo, że włoży słowa „w twoje usta” (Izajasz 59:21).
Przerażająca lista konkretnych niepowodzeń i oskarżeń ludu została przedstawiona w Księdze Izajasza 59:3–8, wyraźnie pokazując, że konsekwencje były zasłużone. Jednak w Księdze Izajasza 59:9–15 znajduje się zbiorowe uznanie tego grzechu i świadomość, że Bóg nie był zadowolony z ich zachowania. Bóg mógł osądzić lud bez żadnego miłosierdzia. Jednak nawet w Jego sądzie widzimy działanie Jego łaski.
Wśród ludu nie było nikogo, kto mógłby ich zbawić od grzechu (Izajasz 59:16), więc Bóg sam wykonał to zadanie, mimo że jest potężnym i sprawiedliwym Sędzią (Izajasz 59:17–19). Odkupiciel przyjdzie do Syjonu (Izajasz 59:20). W innym miejscu dowiadujemy się, że część tej obietnicy odkupienia obejmowała nowe przymierze, które Bóg zawrze z ludem Izraela (Jeremiasz 31:31–40), a w ramach tego przymierza Bóg zapisze swoje prawo w sercach ludzi, a nie na kamiennych tablicach. Nie będzie już potrzeby zawierania warunkowych przymierzy i kodeksów etycznych, aby zilustrować Jego świętość i potrzebę świętości ludu – zapewni im to bezpośrednio, ponieważ wszyscy będą Go znali (Jeremiasz 31:34).
W ostatnim wersecie Księgi Izajasza 59 Bóg odnosi się do Nowego Przymierza, zwracając się do ludu i przypominając mu, że Jego Duch będzie w nich i że włoży swoje słowa w ich usta (Izajasz 59:21). Duch i słowa Boga pozostaną na zawsze. Te dwa wielkie błogosławieństwa nie będą zależały od działań ludzi, ale będą oparte na miłosierdziu i łasce Boga – nie odejdą od ich potomstwa ani potomstwa ich potomstwa. Innymi słowy, gdy te błogosławieństwa zostaną udzielone – gdy Nowe Przymierze zostanie wypełnione, gdy Jezus powróci, aby ustanowić swoje królestwo (Objawienie 20) – nigdy się nie skończą.
Mimo że ta konkretna obietnica odkupienia dotyczy ludu Izraela jako część zamierzonego planu Boga, aby wypełnić swoje obietnice przymierza dane Abrahamowi (Rdz 12:2-3), Bóg obiecał również, że obdarzy błogosławieństwami nawet tych, którzy nie pochodzą z fizycznego rodu Abrahama (Rdz 12:3b). W rzeczywistości odkrywamy, że Bóg przynosi odkupienie i zbawienie ludziom każdego narodu, plemienia, ludu i języka (Objawienie 7:9). Kiedy więc czytamy o Jego obiecanym miłosierdziu i łasce dla Izraela i oczekujemy, że dotrzyma tych obietnic dosłownie i konkretnie, możemy również pamiętać, że obiecał błogosławieństwa dla wszystkich rodzin ziemi i możemy się radować, że kocha cały świat i zapewnił nam wszystkim – poprzez Mesjasza Izraela – drogę do pokoju z Bogiem i życia wiecznego.
English
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg włożył słowa w twoje usta (Izajasz 59:21)?
