Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg uczyni naszych wrogów podnóżkiem (Psalm 110:1)?
Odpowiedź
Psalm 110:1 brzmi: „Psalm Dawida. Pan mówi do mojego pana: «Zasiądź po mojej prawicy, aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek stóp twoich»”. Ale kim jest ten „pan”, do którego zwraca się Pan? Czy ma to odnosić się do nas?
Wersety należy czytać w kontekście. Psalm 110:1 mówi nam, że ten psalm został napisany przez Dawida. Dawid opisuje w nim działania „Pana”, co jest angielskim tłumaczeniem hebrajskiego imienia Boga, JHWH. YHWH, czyli Jahwe, zwraca się następnie do „mojego pana” (hebr. Adonai), mówiąc tej osobie, Adonai, aby zasiadł po Jego prawicy. Ta sama osoba sprawuje władzę nad całym światem (Psalm 110:6) i nazywana jest „kapłanem na wieki, według porządku Melchizedeka” (werset 4).
Dawid mówi, że Jahwe nakazuje temu królowi i kapłanowi, którego Dawid nazywa „moim panem”, zasiąść po Jego prawicy. Należy zauważyć, że Pan nie nakazuje Dawidowi zasiąść po Jego prawicy; miejsce to jest zarezerwowane dla kogoś innego.
Ta osoba, która nie jest Dawidem, jest kimś, kogo Dawid jako król nadal uważa za „Adonai”, co jest tytułem honorowym dla kogoś bardziej znamienitego niż osoba mówiąca. Kto, oprócz Jahwe, byłby bardziej znamienity niż król?
Jezus przypisuje sobie ten tytuł. Nowy Testament odnotowuje odniesienia Jezusa do tego fragmentu w kilku miejscach (Mt 22:44; Mk 12:35–37; Łk 20:42–43). W każdym z tych fragmentów Jezus dowodzi, że Mesjasz, Chrystus, jest Panem Dawida i Tym, który zasiądzie po prawicy Jahwe.
Wszechmogący Pan Bóg podda więc wszystkich wrogów Jezusa pod Jego stopy. List do Hebrajczyków 1, ustanawiając wyższość Jezusa nad aniołami, mówi: „Do którego z aniołów Bóg kiedykolwiek powiedział: «Zasiądź po mojej prawicy, aż położę Twoich wrogów jako podnóżek dla Twoich stóp»?” (List do Hebrajczyków 1:13).
Psalm 110 przepowiada zwycięstwo Jezusa Chrystusa nad wszystkimi Jego wrogami i chwałę, jaką otrzyma. Apostoł Jan dostrzegł przebłysk tego zwycięstwa i napisał: „Potem ujrzałem niebo otwarte, a przed sobą białego konia. Jego jeździec nazywa się Wierny i Prawdziwy. On sądzi i walczy sprawiedliwie. Ma oczy jak płomień ognia, a na głowie wiele koron królewskich. [...] Jest odziany w szatę skropioną krwią, a jego imię brzmi: Słowo Boże. [...] Z Jego ust wychodzi ostry miecz, którym będzie uderzał narody, i będzie nimi rządził żelaznym berłem. On tłoczy tłocznię gniewu Boga Wszechmogącego” (Objawienie 19:11-15). Każde zwycięstwo, które osiągniemy, i każda chwała, którą będziemy się cieszyć, będą wynikiem naszego bycia w Chrystusie.
Ponieważ obietnica z Psalmu 110 nie jest dla nas, musimy przyjrzeć się, jak my, wierzący, powinniśmy odnosić się do naszych wrogów:
W Ewangelii Łukasza 6:27–28 Jezus mówi: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą, błogosławcie tych, którzy was przeklinają, módlcie się za tych, którzy was prześladują”.
List do Rzymian 12:19 dodaje: „Nie mścijcie się, drodzy przyjaciele, ale pozostawcie miejsce na gniew Boży, ponieważ napisano: «Do mnie należy zemsta, ja odpłacę» – mówi Pan”.
Otrzymaliśmy obietnicę zwycięstwa dzięki wierze (1 List Jana 5:4). Kara dla naszych wrogów nadejdzie w czasie wyznaczonym przez Boga i w sposób wyznaczony przez Boga. Każdy, kto grzeszy, ostatecznie grzeszy przeciwko Bogu, a wrogowie Boga zostaną poddani pod stopy Jezusa.
Synowie Koracha wiedzieli, skąd pochodzi ich zwycięstwo:
„Ty jesteś moim Królem i moim Bogiem,
który ogłasza zwycięstwa Jakuba.
Przez Ciebie odpieramy naszych wrogów;
przez Twoje imię depczemy naszych przeciwników.
Nie ufam mojemu łukowi,
mój miecz nie przynosi mi zwycięstwa;
ale Ty dajesz nam zwycięstwo nad naszymi wrogami,
zawstydzasz naszych przeciwników.
W Bogu chlubimy się przez cały dzień
i będziemy wysławiać Twoje imię na wieki” (Psalm 44:4–8).
English
Co oznacza stwierdzenie, że Bóg uczyni naszych wrogów podnóżkiem (Psalm 110:1)?
