Pytanie
Co oznacza, że jesteśmy uciskani, ale nie przytłoczeni (2 List do Koryntian 4:8)?
Odpowiedź
Apostoł Paweł porównuje służbę ewangelii do „skarbu w glinianych naczyniach”. W swojej metaforze Paweł pokazuje, że Bóg przechowuje bezcenną służbę ewangelizacyjną w kruchych, codziennych naczyniach ludzkich. Następnie Paweł wymienia niektóre z prawdziwych trudności, z jakimi spotykają się on i inni słudzy: „Jesteśmy uciskani z każdej strony, ale nie przytłoczeni; zakłopotani, ale nie zrozpaczeni; prześladowani, ale nie opuszczeni; powaleni, ale nie pokonani” (2 Kor 4:8–9).
Gliniane naczynia to zwykłe, ceramiczne pojemniki, ale posługa ewangelii jest najcenniejszym skarbem na ziemi. Tłumaczenie New Living Translation jasno oddaje znaczenie słów Pawła: „Teraz mamy to światło świecące w naszych sercach, ale sami jesteśmy jak kruche gliniane naczynia zawierające ten wielki skarb. To jasno pokazuje, że nasza wielka moc pochodzi od Boga, a nie od nas samych. Jesteśmy uciskani ze wszystkich stron przez kłopoty, ale nie jesteśmy przytłoczeni. Jesteśmy zakłopotani, ale nie popadamy w rozpacz. Jesteśmy ścigani, ale nigdy nie opuszczeni przez Boga. Jesteśmy powalani, ale nie jesteśmy zniszczeni. Poprzez cierpienie nasze ciała nadal uczestniczą w śmierci Jezusa, aby życie Jezusa mogło być również widoczne w naszych ciałach” (2 Koryntian 4:7–10, NLT).
Paweł przytacza cztery kontrasty, aby pokazać, że życie sług ewangelii jest jak zwykłe gliniane naczynia zawierające cenne skarby. Najpierw opisuje trudności, których doświadczają. Następnie wyjaśnia, w jaki sposób moc Boża podtrzymuje ich w czasach przeciwności losu.
Jesteśmy uciskani, ale nie zgnieceni – to pierwsze trudności i odpowiadające im objawienie mocy Bożej. Słowo „uciskani” w oryginalnym greckim tekście oznacza „dotknięci nieszczęściem, popadający w trudności, kłopoty, cierpienie lub udrękę”. Termin przetłumaczony jako „zgnieceni” jest podobny, ale odnosi się do cierpienia lub udręki do tego stopnia, że nie ma już żadnej nadziei. Opisuje sytuację, z której nie ma ucieczki ani szansy na przetrwanie. Paweł twierdzi, że nawet poddany najsilniejszej presji i napięciu, gliniany dzban – kruchy ludzki sługa w ginącym ciele z prochu – nie zostanie rozbity ani zmiażdżony do punktu beznadziejności i rozpaczy dzięki wielkiemu skarbowi, jaki zawiera – ewangelii Jezusa Chrystusa, łasce i prawdzie Bożej.
Jesteśmy uciskani, ale nie zgnieceni oznacza, że nawet jeśli cierpimy ogromne udręki, nie pokonają nas one dzięki podtrzymującej mocy Boga. Mamy w sobie skarb Chrystusa i przesłanie ewangelii, które jest mocą Boga (Rz 1,16).
Paweł często mówił o cierpieniu jako części doświadczenia chrześcijańskiego, zwłaszcza dla sług ewangelii (Galacjan 6:17; Filipian 3:10–11). „Jeśli mamy uczestniczyć w Jego chwale, musimy również uczestniczyć w Jego cierpieniu” (Rz 8,17, NLT). Nie powinniśmy być zaskoczeni ani poddawać się, gdy doświadczamy trudności, „ponieważ nasze obecne utrapienia są niewielkie i nie potrwają długo. Jednak przynoszą nam chwałę, która znacznie przewyższa je i będzie trwać wiecznie!” (2 Koryntian 4:16–17, NLT). Chociaż możemy czuć się przytłoczeni ze wszystkich stron, moc Boża działająca w nas nigdy nie pozostawi nas bez nadziei (Psalm 94:14; Hebrajczyków 13:5 Mateusz 28:20).
Mamy nadzieję w tym życiu, ponieważ wiemy, że trudności, które znosimy jako wierzący, ustąpią miejsca przyszłej chwale w przyszłym świecie. Nasze cierpienie ma wieczny cel: „Tak, żyjemy w ciągłym niebezpieczeństwie śmierci, ponieważ służymy Jezusowi, aby życie Jezusa było widoczne w naszych umierających ciałach” (2 Koryntian 4:11, NLT). Życie Chrystusa objawia się poprzez to, co Bóg czyni w naszych osłabionych ziemskich naczyniach. Nasze cierpienia dają okazję do objawienia się mocy Bożej, ale są też świadectwem śmierci Jezusa i Jego zmartwychwstania (2 Tymoteusza 2:11).
Paweł nigdy nie upiększał doświadczeń chrześcijańskich i my również nie powinniśmy tego robić. Jeśli mamy szczerze mówić o tym, co oznacza bycie oddanym sługą ewangelii Jezusa Chrystusa, tak jak Paweł, nie będziemy ukrywać trudnych, a czasem nawet okrutnych realiów. Czasami będziemy czuli się przytłoczeni problemami ze wszystkich stron, ale nie zostaniemy całkowicie zmiażdżeni. Możemy przyznać, że nasze okoliczności są kłopotliwe, ale nigdy nie dojdą one do punktu beznadziejności i rozpaczy. Czasami możemy czuć się ścigani, ale Bóg nigdy nas nie opuści. Nawet jeśli zostaniemy powaleni, dzięki mocy Boga w nas nigdy nie zostaniemy zniszczeni. Bezcenny skarb ukryty głęboko w nas zapewnia nas, że „gdy ten ziemski namiot, w którym mieszkamy, zostanie rozebrany (to znaczy, gdy umrzemy i opuścimy to ziemskie ciało), będziemy mieli dom w niebie, wieczne ciało stworzone dla nas przez samego Boga” (2 Koryntian 5:1, NLT).
English
Co oznacza, że jesteśmy uciskani, ale nie przytłoczeni (2 List do Koryntian 4:8)?
