Pytanie
W jaki sposób starszy może podlegać takiemu samemu potępieniu jak diabeł (1 Tymoteusza 3:6)?
Odpowiedź
Pierwszy List do Tymoteusza 3 podaje kwalifikacje wymagane od nadzorców. „Starszy” i „nadzorca” to dwa opisy tego samego urzędu przywódcy kościelnego. Jeden kładzie nacisk na aktywność (nadzorca), a drugi na dojrzałość (starszy). Jednym z wymagań stawianych starszemu jest to, aby „nie był nowicjuszem, aby nie popadł w dumę i nie podlegał potępieniu diabła” (1 Tymoteusza 3:6, KJV).
W tym fragmencie słowo „nowicjusz” (KJV) oznacza po prostu „nowo nawrócony” (NIV, ESV). Wydaje się, że chodzi o to, że wyniesienie nowo nawróconego sprawiłoby, że byłby on bardziej podatny na dumę, podczas gdy ktoś, kto jest wierzący od dłuższego czasu, może być mniej podatny na ten grzech. Słowo „potępienie” w KJV sprawia wrażenie, jakby starszy kościoła mógł zrobić coś, co spowodowałoby, że skończyłby w tym samym miejscu ostatecznego potępienia co diabeł – w jeziorze ognia (Objawienie 20:10).
Słowo przetłumaczone jako „potępienie” w KJV oznacza po prostu „osąd”, który w niektórych kontekstach może oznaczać ostateczne potępienie, ale nie musi mieć takiego znaczenia. Mogą istnieć inne formy osądu.
Istnieją dwa sposoby rozumienia 1 Listu do Tymoteusza 3:6, a różnice dotyczą znaczenia wyrażenia „diabeł”. Pierwsze rozumienie polega na tym, że „potępienie diabła” jest sądem, który jest w pewien sposób podobny do tego, czego doświadczy diabeł. Drugie rozumienie jest takie, że „potępienie diabła” jest sądem z rąk diabła, być może podobnym do tego, co Paweł ma na myśli, mówiąc, że wydaje niepokutującego człowieka „szatanowi na zniszczenie ciała” (1 Koryntian 5:5).
Poniższy schemat wydaje się oddawać różne opcje znaczenia 1 Listu do Tymoteusza 3:6: 1. Starszy popełnia grzech pychy w taki sam sposób jak diabeł i zostanie skazany na jezioro ognia wraz z diabłem. W tym przypadku albo a. Grzech jest tak ciężki, że starszy traci zbawienie, ALBO b. Starszy nigdy nie był wierzący. 2. Starszy grzeszy w sposób podobny do diabła i zostanie poddany pewnego rodzaju sądowi za swoją pychę, ale nie trafi do jeziora ognia, ponieważ jest prawdziwym wierzącym i ostatecznie zostanie zbawiony. 3. Starszy zostanie „wydany szatanowi”, aby ponieść należne konsekwencje swojej pychy, ale ponieważ jest prawdziwym wierzącym, ostatecznie zostanie zbawiony.
Jesteśmy głęboko przekonani, że Pismo Święte obiecuje, iż prawdziwy wierzący nigdy nie może zgrzeszyć tak ciężko, aby utracić zbawienie; dlatego też interpretacja 1a zostaje wykluczona jako sprzeczna z jasnym nauczaniem Biblii – Pismo Święte nie będzie zaprzeczać Pismu Świętemu. Jeśli interpretacja 1 ma zostać utrzymana, to jedynym możliwym wnioskiem byłaby interpretacja 1b – nadmierna pycha starszego byłaby dowodem, że nie był on prawdziwym wierzącym. Jednak interpretacja 1b również wydaje się wątpliwa, ponieważ fragment ten opisuje go jako „nowo nawróconego”. Głównym przesłaniem tego fragmentu jest to, że zbyt wczesne wyniesienie nowego wierzącego na stanowisko przywódcze sprawia, że staje się on podatny na dumę. Gdyby był niewierzący, to właśnie jego niewiara skazałaby go wraz z diabłem, niezależnie od tego, czy był dumny, czy nie. Tak więc interpretacja 1b, choć możliwa, wydaje się nie pasować do kontekstu. Jeśli inna interpretacja dobrze pasuje do kontekstu, należy ją preferować.
Interpretacja 2 opiera się na fakcie, że skoro „osąd” może oznaczać coś mniejszego niż ostateczne potępienie, to prawdziwy wierzący może podlegać osądowi. Z powodu swojej dumy diabeł został pozbawiony stanowiska posłańca Boga i roli przynoszenia chwały Bogu. Z pewnością dumny starszy również zostałby pozbawiony tych ról w kościele. Dlatego interpretacja 2 jest realną opcją, która nie jest obca kontekstowi.
Interpretacja 3 jest również realną opcją. Następny werset wspomina, że nadzorca musi mieć dobrą reputację, w przeciwnym razie może wpaść w pułapkę diabła (1 Tymoteusza 3:7). Wydaje się jasne, że diabeł zastawia pułapkę na starszych i chciałby ich wykorzystać, jeśli to tylko możliwe. Nacisk w wersecie 7 może nadać interpretacji 3 pewną wagę kontekstową – kontekst wydaje się dotyczyć interakcji diabła z nadzorcą. Uczeni, którzy się z tym nie zgadzają, wskazują, że w Nowym Testamencie to Bóg, a nie diabeł, wydaje wyroki.
Ostatecznie zarówno interpretacja 2, jak i 3 mają wartość egzegetyczną i w pewnym sensie obie mogą być prawdziwe — chociaż interpretacja 2 jest bardziej prawdopodobna. Jeśli nowy wierzący zostanie zbyt szybko wyniesiony na stanowisko przywódcze, może stać się dumny i w ten sposób zdyskwalifikować się z tego stanowiska, tak jak diabeł został zdyskwalifikowany ze swojego stanowiska.
W każdym razie zastosowanie 1 Listu do Tymoteusza 3:6 jest takie samo. Nadzorca powinien być dojrzałym wierzącym, a nie nowo nawróconym, choćby dlatego, że nie jest dobrze, aby nowo nawrócony zmagał się z pokusami i/lub atakami duchowymi, które nieodłącznie wiążą się z pełnieniem funkcji starszego.
English
W jaki sposób starszy może podlegać takiemu samemu potępieniu jak diabeł (1 Tymoteusza 3:6)?
