Pytanie
Co Jezus miał na myśli, mówiąc: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi”?
Odpowiedź
Podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus wziął kielich i powiedział: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi, która za was będzie wylana” (Łk 22:20). Chwilę wcześniej Pan połamał chleb i podał go swoim uczniom, mówiąc: „To jest moje ciało, które za was będzie wydane; to czyńcie na moją pamiątkę” (werset 19). Poprzez te symboliczne gesty Jezus ustanowił sakrament komunii świętej, czyli Wieczerzę Pańską.
„Nowe przymierze”, o którym mówił Jezus, kontrastuje ze Starym Przymierzem, warunkową umową, którą Bóg zawarł z Izraelitami za pośrednictwem Mojżesza. Stare Przymierze ustanowiło prawa i obrzędy, które oddzielały Żydów od innych narodów, definiowały grzech i ukazywały Boże przebaczenie poprzez ofiarę. Nowe Przymierze zostało przepowiedziane w Jeremiasza 31:31-33.
Stare Przymierze wymagało ofiar z krwi, ale nie mogło zapewnić ostatecznej ofiary za grzechy. Stare Przymierze wymagało codziennych, powtarzających się ofiar ze zwierząt jako przypomnienia grzechów ludu. Jednak, jak mówi Pismo Święte, „nie jest możliwe, aby krew byków i kozłów mogła zgładzić grzechy” (List do Hebrajczyków 10:4). W ramach Starego Przymierza te same niewystarczające ofiary były nieustannie powtarzane. Za każdy grzech proces ten był powtarzany dzień po dniu, miesiąc po miesiącu, rok po roku. Stare Przymierze nigdy nie zapewniło pełnej, całkowitej ofiary za grzechy. „Gdyby bowiem pierwsze przymierze było bez wad, nie byłoby potrzeby szukać drugiego” (List do Hebrajczyków 8:7, ESV).
Jezus przyszedł, aby ustanowić „lepsze przymierze” (List do Hebrajczyków 7:22), „nowe przymierze”, które, jak powiedział Jezus, zostało zawarte w Jego krwi. Jezus przelał swoją krew na krzyżu, aby zgładzić grzechy świata (Ewangelia Jana 1:29) i ratyfikować nowe przymierze między Bogiem a człowiekiem. W noc, w której został zdradzony, Jezus wziął kielich i rzekł do swoich uczniów: „Pijcie z niego wszyscy. To jest moja krew przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów” (Mt 26:27–28). Przez „ten kielich” Jezus odnosił się, poprzez metonimię, do zawartości kielicha, którą był „owoc winorośli” (Mk 14:25). Było to symbolem krwi Chrystusa. Jezus podał swoim uczniom kielich, nadając mu nowe znaczenie, i powiedział im, że picie z niego ma być pamiątką Jego śmierci: należy pić „na moją pamiątkę” (1 Koryntian 11:25). Teraz „gdy będziecie spożywać ten chleb i pić ten kielich, głosicie śmierć Pańską, aż przyjdzie” (werset 26).
Nowe Przymierze opiera się na wierze w przelaną krew Chrystusa, która zgładziła grzechy, a nie na powtarzających się ofiarach lub jakichkolwiek innych uczynkach (zob. List do Efezjan 2:8–9). Ponieważ Jezus jest świętym Barankiem Bożym, Jego jednorazowa ofiara wystarcza, aby odkupić grzechy wszystkich, którzy w Niego wierzą. „Uczestniczymy” w Jezusie, przychodząc do Niego z wiarą (J 1:12) i ufając, że Jego przelana krew (i złamane ciało) wystarczają, aby zapłacić za nasze grzechy. Chleb i wino upamiętniają Jego śmierć i przelanie krwi. Kiedy spożywamy te elementy podczas komunii z innymi wierzącymi, potwierdzamy naszą wiarę i wspólnotę w Chrystusie.
English
Co Jezus miał na myśli, mówiąc: „Ten kielich jest nowym przymierzem w mojej krwi”?
