Pytanie
Czym jest tajemnica pobożności?
Odpowiedź
Wyrażenie „tajemnica pobożności”, które znajduje się w 1 Liście do Tymoteusza 3:16, jest częścią wprowadzenia do starożytnego hymnu. W angielskiej wersji standardowej wersja tego wersetu brzmi następująco: „Wielka jest tajemnica pobożności: objawił się w ciele, został usprawiedliwiony przez Ducha, widziany przez aniołów, głoszony wśród narodów, uwierzyli w niego na całym świecie, został wzięty w chwale”. Inne tłumaczenia mówią o „tajemnicy, z której wypływa prawdziwa pobożność” (NIV) i „wielkiej tajemnicy naszej wiary” (NLT). Słowa, które następują w 1 Liście do Tymoteusza 3:16, wyjaśniają tajemnicę pobożności: Bóg stał się ciałem i zamieszkał wśród nas (por. J 1:1, 14).
Greckie słowo musterion („tajemnica”), użyte w Nowym Testamencie, odnosi się do spraw Bożych, które kiedyś były ukryte, ale później zostały objawione przez Chrystusa i przyjście Ducha Świętego (Dz 2,4). Tajemnica to coś, co można poznać tylko poprzez objawienie Boże (Rz 16:25–26; Kol 1:26–27). Jest to coś, co w przeszłości było ukryte, ale teraz zostało objawione ludowi Bożemu. Jezus mówił o „tajemnicy królestwa Bożego” (Mk 4:11, NAS), którą w tym czasie objawiał swoim uczniom. Apostoł Paweł użył słowa „tajemnica” 21 razy w swoich listach: tajemnica Boga (Kol 2:2), tajemnica wiary (1 Tm 3:9), tajemnica nieprawości (2 Tes 2:7) itp. W każdym przypadku „tajemnica” wiązała się z ogłoszeniem duchowej prawdy, objawionej przez Boga poprzez boską inspirację. W Nowym Przekładzie Angielskim 1 Listu do Tymoteusza 3:16 mowa jest o tajemnicy pobożności jako o „niesamowitym objawieniu” dotyczącym naszej wiary.
Greckie słowo przetłumaczone jako „pobożność” w większości angielskich tłumaczeń oznacza „właściwą reakcję na sprawy Boże, która prowadzi do posłuszeństwa i prawego życia”. Podczas swojego życia na ziemi Jezus był ucieleśnieniem czystej pobożności, która doprowadziła Go do oddania życia za niegodnych grzeszników (J 10:18). Jego życie było poświęcone chwale Ojca i zawsze czynił to, co Mu się podobało (J 8:29). Chrześcijanie dążą do pobożności, gdy naśladują przykład Jezusa, poświęcając każdą decyzję chwale Boga (1 Kor 10:31). Pobożność nie jest sugestią, lecz nakazem (1 Piotra 1:15–16; Hebrajczyków 12:14).
Tajemnica pobożności jest sednem wiary chrześcijańskiej. Hymn, który Paweł zapisał w 1 Liście do Tymoteusza 3:16, zawiera podsumowanie służby Jezusa. Pobożność Syna Bożego ma się teraz odzwierciedlać w nas. Chrześcijaństwo nie jest systemem zasad i działań, które należy wykonywać, aby zadowolić bóstwo. Sercem chrześcijaństwa jest tajemnica pobożności – fakt, że Bóg przyjął ludzką postać, aby żyć wśród ludzi, których stworzył (Filipian 2:5–11). Jako Syn, Jezus pozostał całkowicie posłuszny swojemu Ojcu w niebie, a następnie złożył siebie w ofierze za nas (Jana 10:18; Hebrajczyków 4:15; 2 Koryntian 5:21). Następnie Bóg wzbudził Go z martwych, pokonując w ten sposób śmierć dla wszystkich, którzy w Niego wierzą (Mt 28:6; 1 Kor 15:3–7, 13–14, 55). Ponieważ Jezus zajął nasze miejsce, grzeszni ludzie mogą zostać uznani za sprawiedliwych przed Bogiem i „narodzić się na nowo” (J 3:3). Nowe narodzenie ma charakter duchowy i skutkuje przemianą serca, która rodzi prawdziwą pobożność (2 Koryntian 5:17; 1 Jana 3:8–10). To, w jaki sposób życie ulega przemianie, jest tajemnicą pobożności i można to pojąć jedynie poprzez objawienie Boga w Chrystusie. „Bez wątpienia wielka jest tajemnica pobożności” (1 Tymoteusza 3:16).
English
Czym jest tajemnica pobożności?
