Pytanie
Czym jest szata chwały (Izajasz 61:3)?
Odpowiedź
Wyrażenie „szata chwały” jest metaforą radości i wdzięczności, jaką odczuwa lud Boży, gdy jest przepełniony radością Pana. W starożytności osoby pogrążone w żałobie nosiły wory pokutne (zob. Estera 4:1). Szata chwały jest przeciwieństwem woru pokutnego; jest to strój w jasnych kolorach, symbolizujący świętowanie. W tłumaczeniu Christian Standard Bible wyrażenie to zostało przetłumaczone jako „wspaniałe szaty”.
Księga Izajasza 61:3 mówi o szacie chwały w proroctwie, że nadchodzący Mesjasz „zapewni opiekę tym, którzy opłakują Syjon”. Pan obiecuje, że „da im koronę piękna zamiast popiołu, olejek radości zamiast smutku i szatę chwały zamiast ducha rozpaczy” (Księga Izajasza 61:3).
Na początku swojej działalności Jezus Chrystus odwiedził synagogę w swoim rodzinnym mieście Nazarecie. Tam przeczytał fragment Księgi Izajasza 61. Po przeczytaniu części mesjańskiej przepowiedni Jezus oddał zwój szafarzowi i zaszokował przywódców religijnych, mówiąc: „Dziś spełniło się to Pismo, któreście słyszeli” (Łk 4:21). Jezus odważnie ogłosił, że to On jest Tym, który pewnego dnia zabierze ducha rozpaczy i da szatę chwały. W ten sposób ogłosił się długo oczekiwanym Mesjaszem.
W synagodze Jezus dokonał ważnego rozróżnienia między swoim pierwszym a drugim przyjściem. W połowie czytania Księgi Izajasza 61:2 przerwał. Podczas swojego pierwszego przyjścia głosił „rok łaski Pańskiej”, ale nie doczekaliśmy się jeszcze „dnia pomsty naszego Boga”. Oznacza to również, że nie doczekamy się doskonałego wypełnienia Księgi Izajasza 61:2-4 aż do drugiego przyjścia Chrystusa. Dzisiaj otrzymujemy przedsmak szaty chwały zamiast słabego ducha, ale obietnica ta zostanie całkowicie wypełniona dopiero wtedy, gdy Jezus powróci na ziemię.
Wtedy Izrael zostanie przywrócony jako lud Boży. Historia Izraela jest pełna sądów z powodu jego buntu (Jeremiasz 15:6). Ale Bóg nadal kocha Izrael i nigdy nie pozostawił go bez nadziei (Jeremiasz 15:19; Nehemiasz 1:9). Izajasz prorokował, że po okresie żałoby Bóg zamieni ich rozpacz w radość (por. Zachariasz 10:6). Będzie to tak, jakby Bóg zdjął z nich wory pokutne i zastąpił je radosnymi szatami uwielbienia.
Bóg stworzył ludzi, aby Go czcili i wielbili (Jeremiasz 13:11; Izajasz 43:7; Efezjan 2:10). Jezus przyszedł, aby odpokutować za nasze grzechy i utorować nam drogę do przywrócenia wspólnoty z Bogiem. Pragnie, abyśmy zwrócili się do Niego z wiarą i pozwolili Mu napełnić nas swoją radością (Dz 13:52; 1 Tes 1:6). Kiedy jesteśmy napełnieni Duchem Świętym, nie możemy powstrzymać się od wielbienia Go (Ef 5:18-20).
Ci, którzy dziś znają radość Pana i noszą „szatę uwielbienia”, zawsze szukają sposobów, aby czcić Pana. Są zajęci służeniem, kochaniem i wielbieniem Pana za wszystko, co robi w ich życiu. Chcą, aby każda chwila na ziemi liczyła się dla wieczności, ponieważ odkryli radość współpracy z Bogiem. Ci, którzy noszą „szatę uwielbienia”, mają kilka wspólnych cech:
• Uwielbiają śpiewać i tworzyć muzykę w swoich sercach dla Pana (Efezjan 5:19; Psalm 95:2).
• Stawiają czoła wyzwaniom z oczekiwaniem na Bożą pomoc (Filipian 4:6).
• Lubią wielbić Boga wraz z innymi chrześcijanami (Kolosan 3:16).
• Widzą rękę Boga w każdym błogosławieństwie i z radością Mu dziękują (Psalm 69:30; 100:4).
To oczywiste, że Dawid nosił szatę uwielbienia. Jego psalmy są pełne radosnych pochwał, a on sam zachęcał cały Izrael, aby do niego dołączył (zob. Psalmy 33, 103, 113, 145). Pomimo zniszczenia, które może dominować w naszej przeszłości, Jezus może przemienić nasze potępienie, beznadziejność i niewdzięczność w szatę uwielbienia (Psalm 4:7; 30:11).
Częścią misji Mesjasza jest „udzielenie tym, którzy płaczą w Syjonie – dać im piękne nakrycie głowy zamiast popiołu, olejek radości zamiast smutku, szatę chwały zamiast zgnębionego ducha” (Izajasz 61:3, ESV). Pewnego dnia całe stworzenie „zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia i wprowadzone do wolności i chwały dzieci Bożych” (Rzymian 8:21). Do tego czasu my, którzy znamy Pana, świętujemy dobre dary Boże, w tym dar radości.
Komentując Izajasza 61:3, Alexander MacLaren napisał: „Mamy tu dwa kontrastujące obrazy: jeden przedstawia żałobnika z popiołem posypanym na jego potargane włosy, a jego duch jest odziany w mrok jak czarna szata; i przychodzi do niego Ktoś, kto delikatną ręką wygładza popiół z jego włosów, nakłada mu wieniec na czoło, namaszcza jego głowę olejkiem i zdejmuje z niego szaty żałoby, nakładając na niego jasną szatę, godną gościa na uroczystości. Jest to cud, który Jezus Chrystus może uczynić dla każdego i jest gotów uczynić dla nas, jeśli Mu na to pozwolimy”.
English
Czym jest szata chwały (Izajasz 61:3)?
