Pytanie
Jaka jest słabość Boga (1 List do Koryntian 1:25)?
Odpowiedź
W królestwie Bożym istnieje wiele paradoksalnych zasad. W ekonomii Pana słabość i moc są dwoma stronami tego samego medalu. Apostoł Paweł mówi Koryntianom, że przesłanie ewangelii – dobra nowina, że Jezus Chrystus został ukrzyżowany za nasze grzechy – jest „głupotą” i „słabością” dla niezbawionych: „Żydzi domagają się znaków, a Grecy szukają mądrości, ale my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego: dla Żydów zgorszenie, a dla pogan głupstwo, ale dla tych, których Bóg powołał, zarówno Żydów, jak i Greków, Chrystus jest mocą Bożą i mądrością Bożą. Głupstwo Boże jest bowiem mądrzejsze od mądrości ludzkiej, a słabość Boża jest silniejsza od siły ludzkiej” (1 Koryntian 1:22–25).
„Przesłanie krzyża jest głupotą dla tych, którzy zmierzają ku zagładzie! Ale my, którzy jesteśmy zbawieni” – wyjaśnia Paweł – „wiemy, że jest to właśnie moc Boża” (1 Koryntian 1:18, NLT). Żydzi potknęli się o krzyż Chrystusa, ponieważ szukali potężnego przywódcy wojskowego jako swojego Zbawiciela. Kiedy Jezus przyszedł jako pokorny sługa i poniósł haniebną śmierć na krzyżu, zlekceważyli Go. Nie potrafili dostrzec, że wśród nich chodził najpotężniejszy ze wszystkich istot. Przesłanie krzyża było dla Żydów oznaką słabości, a dla Greków prostacką bzdurą. Dzisiaj ewangelia jest postrzegana w podobny sposób przez tych, którzy cenią sobie światowe sposoby myślenia. Dla nieodrodzonego umysłu ludzkiego przesłanie zbawienia w Jezusie Chrystusie jest absurdem, który przyjmują ludzie o słabym umyśle.
To, co Paweł nazwał „słabością Boga”, to ukrzyżowany Jezus Chrystus. Ta tak zwana „słabość” tylko wydaje się pozbawiona siły i tylko dla tych, którzy nie są zbawieni. Świat postrzega Biblię i przesłanie ewangelii jako słabe. W rzeczywistości ewangelia jest „mocą Bożą, która przynosi zbawienie każdemu, kto wierzy” (Rz 1,16). Moc Boża, nawet w najmniejszym, najmniej wykrywalnym wymiarze, jest potężniejsza niż największa siła człowieka. Żadna siła ani energia wytworzona przez człowieka nie może dorównać, ani nawet zbliżyć się do siły i mocy Boga.
Tylko poprzez słabość Boga w ukrzyżowanym Chrystusie mogła objawić się niezrównana, niepokonana moc Boga: Bóg „uwolnił [Jezusa] od okropności śmierci i wskrzesił go do życia, ponieważ śmierć nie mogła go zatrzymać” (Dz 2,24, NLT; zob. także Rz 1,4). Moc Boża nie tylko wskrzesiła Jezusa z martwych, ale także „posadziła go na miejscu honorowym po prawicy Boga w niebiańskich sferach. Teraz jest on daleko ponad wszelką władzą, mocą, siłą, przywódcą lub czymkolwiek innym – nie tylko w tym świecie, ale także w świecie przyszłym” (Efezjan 1:20–21, NLT).
Dzięki tej samej słabości Boga w ukrzyżowanym Chrystusie wierzący zostają przywróceni do życia wraz z Chrystusem, gdy odwrócą się od swoich grzechów i przyjmują Jego zbawienie: „Zostaliście bowiem pogrzebani wraz z Chrystusem przez chrzest. I wraz z Nim zostaliście wzbudzeni do nowego życia, ponieważ zaufaliście potężnej mocy Boga, który wzbudził Chrystusa z martwych. Byliście martwi z powodu swoich grzechów i ponieważ wasza grzeszna natura nie została jeszcze odcięta. Wtedy Bóg ożywił was wraz z Chrystusem, ponieważ przebaczył nam wszystkie grzechy. Anulował zapis oskarżeń przeciwko nam i usunął go, przybijając go do krzyża. W ten sposób rozbroił duchowych władców i zwierzchności. Publicznie zawstydził ich swoim zwycięstwem nad nimi na krzyżu” (Kolosan 2:12–15, NLT). Dzięki słabości Boga otrzymujemy od Niego moc, aby żyć w wolności Chrystusa. Pewnego dnia Bóg wskrzesi nas tą samą mocą, która wskrzesiła Jezusa z martwych (1 Koryntian 6:14). Weźmie nasze słabe ludzkie ciała i przemieni je w chwalebne ciała niebieskie (Filipian 3:21; 1 Koryntian 15:42–44).
Słabość Boga w ukrzyżowanym Chrystusie otworzyła wierzącym drogę do uwolnienia się spod panowania grzechu i przekleństwa grzechu (Rz 6:6; 8:3; Tt 2:14; Hbr 7:25). Dla dzieci Bożych Jezus złamał moc diabła mocą krzyża. Śmierć i strach przed śmiercią zostały pokonane i zniszczone (Hbr 2:14–15; 1 Kor 15:26, 54–57). Otrzymujemy życie wieczne dzięki pokornej, uległej ofierze Chrystusa (J 6:40; 11:25–26; 1 Kor 15:22; 1 P 3:18; 1 J 5:11–12, 20).
Niemiecki pastor i teolog Dietrich Bonhoeffer napisał: „Bóg pozwala się wyrzucić ze świata na krzyż. Jest słaby i bezsilny w świecie, i właśnie w ten sposób, jedyny sposób, jest z nami i pomaga nam... nie dzięki swojej wszechmocy, ale dzięki swojej słabości i cierpieniu” (Christian Quotations, Manser, M., red., 2016).
Natura słabości Boga w niezrównanej ofierze Jego Syna może być zrozumiała tylko dla tych, którzy należą do Jego królestwa. Jezus Chrystus „został ukrzyżowany w słabości”, ale „teraz żyje dzięki mocy Boga” (2 Koryntian 13:4, NLT). Pan wszechświata wybiera „głupie rzeczy świata, aby zawstydzić mądrych” i „słabe rzeczy świata, aby zawstydzić silnych” (1 Koryntian 1:27). Bóg wykorzystuje nawet kruchych, zwyczajnych ludzi, aby wypełnić swoją wolę na ziemi, „aby pokazać, że ta przewyższająca wszystko moc pochodzi od Boga, a nie od nas” (2 Koryntian 4:7).
Słabość Boga jest odwrotnością mocy Boga. To Baranek Boży, który został zabity za nasze grzechy, i zmartwychwstały Król Chwały, który na zawsze panuje na tronie niebieskim.
English
Jaka jest słabość Boga (1 List do Koryntian 1:25)?
