Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Jezus jest pierworodnym spośród umarłych (Kol 1,18)?
Odpowiedź
Apostoł Paweł napisał list do Kolosan, aby przeciwdziałać fałszywym naukom krążącym w kościele. Zastosował prawidłowe nauczanie, koncentrując się na supremacji Jezusa Chrystusa we wszystkim. Po krótkim pozdrowieniu (Kol 1:1-2) i modlitwie (Kol 1:3-14) Paweł zaczyna odpowiadać na pytanie: kim jest Jezus Chrystus? W swoim wstępnym rozważaniu (Kol 1:15-23) Paweł stwierdza, że Jezus jest „pierworodnym całego stworzenia” i „pierworodnym z umarłych”.
Niektórzy uczeni uważają, że Kolosan 1:15–20 było częścią wczesnego hymnu kościelnego lub wyznania wiary, które Paweł mógł dostosować do sytuacji w kościele w Kolosach. Ten hymn uwielbienia celebruje Jezusa Chrystusa jako suwerennego Pana, Stwórcę i Odkupiciela wszystkich rzeczy. Paweł zaczyna: „On jest obrazem niewidzialnego Boga, pierworodnym przed całym stworzeniem. Przez Niego bowiem zostało stworzone wszystko, co jest w niebie i na ziemi, rzeczy widzialne i niewidzialne, trony i panowania, zwierzchności i władze – wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma swoje istnienie. On jest głową ciała, którym jest Kościół. On jest początkiem, pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim miał pierwszeństwo” (Kol 1,15-18).
W tym fragmencie apostoł Paweł dwukrotnie używa greckiego słowa prōtotokos, tłumaczonego jako „pierworodny”. Używa tego terminu nie w znaczeniu bycia pierwszym w czasie, ale pierwszym lub najwyższym pod względem statusu, supremacji, wyjątkowości i suwerenności. W kontekście Starego Testamentu pierworodny syn zajmował uprzywilejowaną pozycję w rodzinie, ciesząc się specjalnymi prawami i przywilejami. Jezus jest najwyższą głową stworzenia. Nie ma nikogo wyższego od Niego. Paweł najprawdopodobniej przedstawił ten argument, ponieważ fałszywi nauczyciele próbowali umniejszyć status Chrystusa, zachęcając do czczenia aniołów i innych stworzeń (zob. Kol 2:18; Rz 1:25).
W Kolosan 1:18 Paweł podkreśla, że Jezus, jako „pierworodny spośród umarłych”, jest suwerennym przywódcą Kościoła. Kościół nie istniałby bez Chrystusa. On jest jego źródłem życia (J 1:4; 11:25–26; 14:6; 17:3; 1 J 1:1–2; 5:12; Ap 7:17).
Najwyższa pozycja Chrystusa nad wszystkimi rzeczami, a zwłaszcza w Kościele, należy do Niego dzięki Jego dziełu pojednania i odkupienia. Jezus oddał swoje życie na krzyżu, aby zapłacić karę za nasze grzechy, a następnie stał się „pierwszym, który powstał z martwych. (...) Chwała niech będzie temu, który nas miłuje i uwolnił nas od naszych grzechów przez przelanie za nas swojej krwi” (Objawienie 1:5, NLT).
Jezus jest „pierworodnym z umarłych”, mimo że inni ludzie umierali i byli wskrzeszani do życia przed Jezusem. Należą do nich syn wdowy z Nain (Łk 7:11–17), córka Jaira (Łk 8:49–56), Łazarz (J 11:1–44) oraz kilka osób ze Starego Testamentu (1 Krl 17:17–24; 2 Krl 4:18–37; 13:20–21). Jednak Jezus jest pierwszym, który powstał jako nieśmiertelny. Pokonał śmierć i nigdy więcej nie umrze (Dz 2:24; Hbr 2:14–18; 2 Tm 1:10; Ap 1:18). Jego życie po zmartwychwstaniu daje teraz życie wieczne wszystkim, którzy w Niego wierzą (J 14:19).
Życie zmartwychwstałe wszystkich wierzących opiera się na zmartwychwstaniu Chrystusa. Zanim Jezus umarł, nasze grzechy oddzielały nas od Boga. Byliśmy skazani na śmierć i sąd za nasze grzechy (Rdz 2:17; Hbr 9:27; Rz 6:23). Ale teraz, gdy Chrystus zmartwychwstał, możemy być zbawieni i pojednani z Bogiem (1 Piotra 2:24; Hebrajczyków 9:28). Dzięki Jego ofierze możemy otrzymać przebaczenie, pojednać się z Bogiem i zostać przyjęci do Jego rodziny. Mamy życie wieczne z Bogiem dzięki temu, co Chrystus dla nas uczynił (zob. 1 Tesaloniczan 4:13—5:11). Żyjemy z nadzieją, wiedząc, że pewnego dnia nasze umierające ciała fizyczne zostaną przemienione w nieśmiertelne, które będą mieszkać na zawsze w królestwie Bożym (1 Koryntian 15:50–54).
Jako pierworodny z umarłych, Jezus Chrystus panuje jako Zbawiciel i Pan. On jest Tym, który gwarantuje życie zmartwychwstania wszystkim, którzy należą do Niego: „Ale w rzeczywistości Chrystus został wzbudzony z martwych. On jest pierwszym z wielkiego żniwa wszystkich, którzy umarli. Widzicie więc, że tak jak śmierć przyszła na świat przez człowieka, tak teraz zmartwychwstanie rozpoczęło się przez innego człowieka. Tak jak wszyscy umierają, ponieważ wszyscy należymy do Adama, tak każdy, kto należy do Chrystusa, otrzyma nowe życie. Ale istnieje kolejność tego zmartwychwstania: Chrystus został wzbudzony jako pierwszy z żniwa; potem wszyscy, którzy należą do Chrystusa, zostaną wzbudzeni, gdy On powróci” (1 Koryntian 15:20–23, NLT; zob. także Dzieje Apostolskie 26:23).
English
Co oznacza stwierdzenie, że Jezus jest pierworodnym spośród umarłych (Kol 1,18)?
