Pytanie
Kim jest pastor wykonujący dwa zawody?
Odpowiedź
Dla wielu pastorów bycie pastorem jest jedyną pracą. Wymagania związane z posługą kościelną – przygotowywanie kazań, nauczanie, działalność misyjna, odwiedziny w szpitalach, doradztwo, administracja itp. – wypełniają ich dni i pozostawiają niewiele czasu na cokolwiek innego. Inni pastorzy uważają jednak, że muszą podjąć dodatkową pracę, aby uzupełnić swoje dochody i związać koniec z końcem. Są to pastorzy dwuzawodowi.
Pastor wykonujący dwa zawody („podwójne zatrudnienie”) zazwyczaj dba o mniejszy kościół lub służy w regionie dotkniętym kryzysem gospodarczym. Fakt, że jego parafia nie jest w stanie zapewnić mu wystarczających środków do życia, zmusza go do bycia pastorem dwuzawodowym. Powołanie do służby nadal istnieje, a pastor słucha tego powołania; po prostu praktyczne kwestie, takie jak zapewnienie sobie środków do życia, wymagają od niego podjęcia drugiej pracy i służenia parafii jako pastor dwuzawodowy.
Niektórzy mogą dostrzegać argument przeciwko byciu pastorem wykonującym dwa zawody w przykładzie wczesnego Kościoła. W Jerozolimie, gdy Kościół szybko się rozrastał, apostołowie byli zajęci codziennymi obowiązkami związanymi z karmieniem potrzebujących w swojej wspólnocie. Podjęli decyzję, zwołali ludzi i powiedzieli: „Nie jest właściwe, abyśmy zaniedbywali posługę słowa Bożego, aby obsługiwać stoły. Bracia i siostry, wybierzcie spośród siebie siedmiu mężczyzn, znanych jako pełni Ducha i mądrości. Przekażemy im tę odpowiedzialność, a sami będziemy się poświęcać modlitwie i służbie słowa” (Dz 6,2-4). Fragment ten ukazuje priorytety apostolskie w służbie (modlitwa i nauczanie Słowa) oraz podkreśla potrzebę dzielenia się przez pastorów ciężarem służby z innymi, ale nie zawiera żadnego zakazu bycia pastorem wykonującym dwa zawody.
Apostoł Paweł nie był może pastorem wykonującym dwa zawody, ale czasami był misjonarzem wykonującym dwa zawody. Kiedy Paweł przebywał w Koryncie, „ponieważ był producentem namiotów, tak jak [Pryskilla i Akwila], pozostał i pracował z nimi” (Dz 18,3; por. 1 Kor 9,1-15). Paweł wykonywał również inną pracę, gdy przebywał w Efezie: „Sami wiecie, że te ręce zaspokajały moje potrzeby i potrzeby moich towarzyszy” (Dz 20,34). Zamiast być ciężarem dla kościołów, w których pełnił posługę, Paweł wykonywał swój zawód i sam zaspokajał swoje potrzeby. Jest to bardzo podobna sytuacja do tej, w jakiej znajduje się pastor wykonujący dwa zawody w swoim kościele.
Pastor musi nadawać priorytet głoszeniu Słowa (2 Tymoteusza 4:2), a pastor wykonujący dwa zawody musi zadbać o to, aby jego priorytety pozostały niezmienne, nawet gdy pracuje poza kościołem. Pastor wykonujący dwa zawody stoi przed wyzwaniem wypełniania swoich obowiązków wobec kościoła, a także wobec swojej drugiej pracy. Niezwykle ważne jest, aby diakoni kościoła i inni członkowie kościoła pomagali nieść ciężar, jaki ponosi pastor wykonujący dwa zawody.
Pastor wykonujący dwa zawody często odkrywa, że czas spędzony w społeczności w ramach swojej drugiej pracy stwarza dodatkowe możliwości służby. Uczestnicząc w życiu zawodowym, poznaje nowych ludzi, a osoby nieuczęszczające do kościoła mają okazję zobaczyć naocznie, jak działa naśladowca Chrystusa. Pastor może wykorzystać swoją drugą pracę jako platformę do ewangelizacji i głoszenia Słowa Bożego.
Nie ma nic złego w byciu pastorem wykonującym dwa zawody. Być może nie jest to sytuacja idealna, ale w niektórych przypadkach jest nieunikniona. Służba duszpasterska to ciężka praca, a służba w dwóch zawodach wiąże się z dodatkową ilością pracy i złożonością w planowaniu i ustalaniu priorytetów. Kościoły, w których pastor pełni dwie funkcje zawodowe, powinny okazywać mu i jego rodzinie łaskę, wspierać go w jego pracy, a wraz z rozwojem kościoła i ponownym przeanalizowaniem budżetu rozważyć zatrudnienie pastora w pełnym wymiarze godzin.
English
Kim jest pastor wykonujący dwa zawody?
