Pytanie
Kiedy słuszne jest krytykowanie mojego pastora?
Odpowiedź
Pastorzy zostali powołani przez Boga, aby głosić Słowo, naśladować Chrystusa i służyć swoim wiernym. Jest to wysokie powołanie: „Jeśli ktoś pragnie być przywódcą kościoła, pragnie godnej pozycji” (1 Tymoteusza 3:1, NLT). Nie oznacza to, że pastorzy są odporni na krytykę; w rzeczywistości oznacza to zazwyczaj, że są oni celem krytyki.
Przygotowując się do krytykowania swojego pastora, powinniśmy rozważyć biblijne wymagania wobec pastorów. Zgodnie z 1 Tymoteusza 3:2–7 pastor powinien:
• być nienaganny
• być wierny swojej żonie
• być umiarkowany
• być opanowany
• być szanowany
• być gościnny
• umieć nauczać
• nie oddawać się pijaństwu
• nie być gwałtowny, ale łagodny
• nie być kłótliwy
• nie być miłośnikiem pieniędzy
• dobrze zarządzać własną rodziną
• nie być nowo nawrócony
• cieszyć się dobrą reputacją wśród osób postronnych
• głosić Słowo (Galacjan 1:6–9; 2 Tymoteusza 4:2)
Biorąc pod uwagę powyższy opis, oto kilka ważnych powodów, dla których można krytykować swojego pastora:
• jest uwikłany w skandale i tuszowanie spraw
• zdradza swoją żonę
• jego zachowanie i wypowiedzi są skrajne
• nie potrafi się kontrolować
• zachowuje się w sposób haniebny i oburzający
• jest nieprzyjazny i niegrzeczny
• nie potrafi nauczać i nie wie, jak to robić
• jest pijakiem
• stosuje przemoc fizyczną lub werbalną
• zawsze się kłóci
• jest chciwy
• nie zaspokaja potrzeb swojej rodziny
• jest nowym wierzącym
• ma fatalną reputację w społeczności
• nie głosi Biblii lub wypacza ewangelię
Naprawdę, to są jedyne powody, dla których można krytykować swojego pastora. Zwróć uwagę, czego nie ma na tej liście: nie masz prawa krytykować swojego pastora za kwestie osobistych preferencji, styl służby, hobby, wybór ubioru, poczucie humoru lub tysiące innych rzeczy, które ludzie mogą wymyślić (i wymyślają).
Jeśli twój pastor narusza 1 List do Tymoteusza 3 lub List do Tytusa 1 – to znaczy, jeśli dopuszcza się grzesznych zachowań lub konsekwentnie niszczy reputację Chrystusa i Kościoła – wtedy twoja krytyka jest uzasadniona. W takiej sytuacji ważne jest to, w jaki sposób krytykujesz. Kiedy zwracasz się do swojego pastora z krytyką, pamiętaj, jaką osobą powinieneś być:
• zachowaj prywatność; zachowaj sprawę między wami, dopóki nie będą potrzebni dalsi świadkowie (Mateusz 18:15)
• okazuj szacunek (1 List do Tymoteusza 5:17)
• bądź łagodny (Galacjan 6:1)
• bądź pokorny (Filipian 2:3)
• bądź łaskawy (Kolosan 4:6)
Niektórzy wierni wydają się uważać, że ich misją w kościele jest kontrolowanie pastora, odgrywanie roli adwokata diabła, udzielanie zgody na jego pomysły lub dbanie o to, aby działania pastora nie kolidowały z ich stylem życia. Jednak bez względu na to, ile razy przeczytasz Nowy Testament, nigdy nie znajdziesz w nim krytyki wymienionej jako dar duchowy. Zrzędliwość nie jest owocem Ducha.
Oczywiście, są sytuacje, w których pastorzy muszą być konfrontowani. Jednak dopóki wasz pastor wiernie głosi ewangelię i postępuje zgodnie z normami z 1 Listu do Tymoteusza 3 i Listu do Tytusa 1, powinniście powstrzymać się od krytykowania go. Co więcej, powinniście powstrzymać się od plotkowania o nim innym.
Więc twój pastor czasami cię irytuje, jego kazania nie są tak interesujące jak te w telewizji, nie jest ekstrawertyczny lub podjął decyzję, którą uważasz za głupią. Czy grzeszy? A może jest to kwestia twoich osobistych preferencji? Zamiast krytykować swojego pastora, zastanów się nad swoją odpowiedzialnością wobec niego i kościoła:
• zapewnij mu utrzymanie i „dziel się z nim wszelkimi dobrami” (Mt 10:10; Ga 6:6)
• módl się za niego i jego rodzinę (1 Tes 5:25; 1 Tm 2:1–2)
• bądź gotów podążać za jego przykładem (Hbr 13:17)
• angażuj się w służbę swojego kościoła i bądź gotów służyć (Rzymian 12:5; 15:2)
• aktywnie dąż do pokoju w kościele (Rzymian 14:19; Psalm 133:1)
Służba duszpasterska nie jest łatwa. Pastor ponosi ogromną odpowiedzialność za swój kościół i rozwój duchowy jego członków. Jednak członkowie kościoła również ponoszą odpowiedzialność wobec swojego pastora i pewnego dnia będą musieli zdać sprawę z tego, jak bardzo byli otwarci na duchowe przewodnictwo. „Miejcie zaufanie do swoich przywódców i poddajcie się ich władzy, ponieważ oni czuwają nad wami jako ci, którzy muszą zdać sprawę. Czyńcie to, aby ich praca była radością, a nie ciężarem, bo to nie przyniosłoby wam żadnej korzyści” (List do Hebrajczyków 13:17).
English
Kiedy słuszne jest krytykowanie mojego pastora?
