Pytanie
Kim jest pastor emerytowany?
Odpowiedź
Emeritus to honorowy tytuł nadawany osobie, która przeszła na emeryturę po pełnieniu ważnej funkcji (np. pastora, profesora, rektora lub innego stanowiska zawodowego lub akademickiego). Nadanie takiego tytułu jest wyrazem uznania dla zasług danej osoby.
Emeritus to łaciński imiesłów oznaczający „odbył swoją kadencję” lub „zasłużył na zwolnienie dzięki służbie”. Od łacińskiego rdzenia pochodzi angielskie słowo merit (zasługa). Tytuł emeritus wyraża zatem ideę, że dana osoba zasłużyła sobie na szczególny szacunek i wyróżnienie dzięki wiernej służbie. Nadając ten tytuł, organizacja honoruje daną osobę jako godną dalszego posiadania tytułu ostatnio piastowanego stanowiska, nawet po odejściu z aktywnej służby.
Przyznając tytuł pastora emerytowanego odchodzącemu na emeryturę duchownemu, kierownictwo kościoła docenia jego oddaną służbę dla kościoła. W zależności od kościoła lub wyznania tytuł ten może wiązać się z dalszym pełnieniem obowiązków, takich jak pełnienie funkcji doradczej dla kierownictwa lub obecnego pastora. W zależności od chęci emerytowanego pastora do dalszej służby może to również obejmować nauczanie lub głoszenie kazań. Korzyści związane z tym stanowiskiem, przynajmniej jeśli chodzi o wynagrodzenie pieniężne, zależą od poszczególnych kościołów lub wyznań.
Nie ma biblijnych wytycznych ani precedensów dotyczących mianowania kogoś pastorem emerytowanym, poza regulaminem organizacji lub kościoła przyznającego ten zaszczyt. Jednakże słuszne i właściwe jest, aby kościół lub zgromadzenie doceniło wierną służbę tych, którzy pasą i służą im z godnością, uczciwością i oddaniem.
Apostoł Paweł napomniał: „Bracia i siostry, szanujcie tych, którzy są waszymi przywódcami w dziele Pańskim. Pracują oni ciężko wśród was i udzielają wam duchowego przewodnictwa” (1 Tesaloniczan 5:12, NLT). Do Tymoteusza napisał: „Niech starsi, którzy dobrze rządzą, będą uważani za godnych podwójnego szacunku, zwłaszcza ci, którzy trudzą się głoszeniem kazań i nauczaniem” (1 Tymoteusza 5:17). Greckie słowo, którego Paweł użył w obu fragmentach, tłumaczone jako „ciężko pracować” i „trudzić się”, podkreśla intensywną energię i wysiłek prowadzący do skrajnego zmęczenia.
Duchowe przywództwo jest trudnym zadaniem i wiąże się z dużą odpowiedzialnością. Wiele długich godzin studiowania i trudnej pracy duszpasterskiej odbywa się bez zauważenia i podziękowań. Nadanie tytułu pastora emerytowanego jest doskonałym sposobem okazania szacunku, uznania i wdzięczności za bezinteresowną służbę duszpasterską.
Kilka przykładów wybitnych duchownych, którzy posiadają lub posiadali tytuł pastora emerytowanego, to Charles Stanley, Adrian Rogers, John Stott (rektor emerytowany), Jack Hayford, W. A. Criswell i John Piper.
English
Kim jest pastor emerytowany?
