Pytanie
Co to znaczy być owocnym w każdym dobrym uczynku (Kol 1,10)?
Odpowiedź
Pozdrawiając kościół w Kolosach, apostoł Paweł modli się za tamtejszych wierzących, aby „zostali napełnieni poznaniem woli [Bożej] we wszelkiej mądrości i duchowym zrozumieniu, abyście postępowali w sposób godny Pana, w pełni Mu się podobając, owocując w każdym dobrym uczynku i wzrastając w poznaniu Boga” (Kol 1:9-10, NKJV).
W kontekście życia chrześcijańskiego „bycie owocnym” jest metaforą życia, które przynosi rezultaty lub efekty miłe Bogu. W Kolosan 1:10 grecki czasownik (karpophorountes) przetłumaczony jako „owocować” (NKJV) lub „przynoszenie owoców” (ESV, NIV) odnosi się do „wydawania owoców” lub „bycia płodnym”. Słownik Logos Bible Sense Lexicon wydobywa subtelne znaczenie tego terminu w języku oryginalnym, które brzmi: „wykonywanie czynności i ponoszenie naturalnych konsekwencji zgodnych z własną naturą; rozumiane jako drzewo wydające owoce zgodnie ze swoim rodzajem”.
Tak jak dojrzałe, soczyste jabłka są widocznym dowodem zdrowego drzewa, tak dobre uczynki są widocznym dowodem zdrowej, rosnącej wiary w Chrystusa. Jezus powiedział: „Ja jestem krzewem winnym, wy jesteście latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity. Bez Mnie nic nie możecie uczynić” (J 15:5, NLT). Bóg wybrał nas i powołał, abyśmy „poszli i przynosili trwały owoc” (J 15,16, NLT). Jeśli jesteśmy naśladowcami Chrystusa, będziemy wykonywać dzieła, które On wykonywał, jako dowód Jego życia w nas.
Celem życia chrześcijańskiego jest zadowolenie Boga. Jednym ze sposobów, w jaki możemy Go zadowolić, jest owocność w każdym dobrym uczynku. Nie oznacza to, że mamy ciężko pracować, martwić się i harować dla Boga; zamiast tego pozwalamy Bogu działać w nas i poprzez nas, „aby wypełnić Jego dobry zamysł” (Flp 2:13).
Dobre uczynki nie są środkiem do osiągnięcia zbawienia; są one raczej naturalną konsekwencją naszego zbawienia i oddania Jezusowi Chrystusowi. Dobre uczynki nie dotyczą tak bardzo naszych działań, jak naszego wewnętrznego charakteru. Wynikają one z bycia „wypełnionym owocem [naszego] zbawienia – prawym charakterem wytworzonym w [naszym] życiu przez Chrystusa”, który „przyniesie Bogu wielką chwałę i cześć” (Filipian 1:11, NLT). Dobre uczynki podobają się Bogu, ponieważ są tym, do czego nas stworzył: „Albowiem łaską jesteście zbawieni przez wiarę, a to nie z waszych uczynków, lecz z daru Boga, aby nikt się nie chlubił. Jesteśmy bowiem dziełem Boga, stworzeni w Chrystusie Jezusie, abyśmy wykonywali dobre uczynki, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je wykonywali” (Efezjan 2:8–10).
Bycie owocnym w każdym dobrym uczynku oznacza odzwierciedlanie życia Chrystusa w naszych działaniach i zachowaniach. Po pierwsze, musimy całkowicie poddać Mu naszą wolę, aby mógł nas napełnić wszystkim, czego potrzebujemy, aby obfitować w dobre uczynki (zob. 2 Koryntian 9:8). Następnie musimy nieustannie być prowadzeni przez Ducha Bożego, aby mógł On odtworzyć owoc Chrystusa w naszym życiu (zob. Galacjan 5:16–26).
Bycie owocnym w każdym dobrym uczynku wiąże się z pogłębianiem wiedzy o Bogu i Jego Słowie. Paweł pisze: „Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do wykrywania błędów i do poprawy naszego życia. Koryguje nas, gdy popełniamy błędy, i uczy nas, jak postępować właściwie. Bóg używa go, aby przygotować i wyposażyć swój lud do wykonywania każdego dobrego uczynku” (2 Tymoteusza 3:16–17, NLT). Gdy pogłębiamy naszą relację z Bogiem poprzez Jego Słowo, stajemy się lepiej wyposażeni i umocnieni do wykonywania dobrych uczynków.
Rozwój wiedzy o Słowie Bożym musi iść w parze z posłuszeństwem. Jakub napomina: „Nie bądźcie tylko słuchaczami Słowa, oszukując samych siebie. Czyńcie to, co ono mówi. (...) Kto uważnie przygląda się doskonałemu prawu, które daje wolność, i trwa w nim – nie zapominając o tym, co usłyszał, ale czyniąc to – będzie błogosławiony w tym, co czyni” (List Jakuba 1:22, 25).
Bycie owocnym w każdym dobrym uczynku nie następuje automatycznie. Owoce muszą być pielęgnowane, gdy pozostajemy zależni od życia Chrystusa w nas. Ten proces wydawania dobrych owoców świadczy o uczniostwie, gdy wzrastamy w duchowej dojrzałości i stajemy się coraz bardziej podobni do Chrystusa (zob. Filipian 3:12–14; Rzymian 8:29; Efezjan 4:22–24; 1 Jana 2:6). Pokazuje to światu, że jesteśmy naśladowcami Jezusa i wskazuje niewierzącym drogę do Niego (Mt 5:14–16; 7:16–20; J 15:8; 1 P 2:12).
English
Co to znaczy być owocnym w każdym dobrym uczynku (Kol 1,10)?
