Pytanie
Owoc Ducha Świętego – czym jest samokontrola?
Odpowiedź
Ostatnią cechą wymienioną w Liście do Galatów 5:22-23 jako owoc Ducha jest samokontrola. Owocem Ducha jest zmiana naszego charakteru, która następuje dzięki działaniu Ducha Świętego w nas. Nie stajemy się chrześcijanami samodzielnie i nie możemy samodzielnie wzrastać. List do Filipian 2:13 mówi, że „to Bóg działa w was, zarówno chęć, jak i działanie, dla Jego upodobania”. Każda dobra rzecz, którą czynimy, jest owocem działania Ducha w naszym życiu.
Samokontrola („wstrzemięźliwość” w KJV) to oczywiście zdolność do kontrolowania siebie. Obejmuje ona umiar, powściągliwość i zdolność do powiedzenia „nie” naszym najniższym pragnieniom i cielesnym żądzom.
Jednym z dowodów działania Boga w naszym życiu jest zdolność kontrolowania naszych myśli, słów i czynów. Nie chodzi o to, że z natury jesteśmy słabi. Ale nasza upadła natura znajduje się pod wpływem grzechu. Biblia nazywa to „niewolnictwem grzechu” (Rz 6,6). Jedną z definicji grzechu jest „zaspokajanie uzasadnionej potrzeby za pomocą nieuzasadnionych środków”. Bez mocy Ducha Świętego nie jesteśmy w stanie poznać i wybrać najlepszego sposobu zaspokojenia naszych potrzeb. Nawet gdybyśmy wiedzieli, co byłoby najlepsze, na przykład niepalenie papierosów, inna potrzeba, taka jak wygoda, miałaby pierwszeństwo i znów zniewoliłaby nas.
Kiedy jesteśmy zbawieni przez ofiarę Chrystusa, stajemy się wolni (Galacjan 5:1). Ta wolność obejmuje między innymi wolność od mocy grzechu. „Nasza stara natura została ukrzyżowana wraz z Nim, aby ciało grzechu zostało unicestwione, abyśmy nie byli już niewolnikami grzechu” (Rzymian 6:6). Teraz, gdy Duch daje nam samokontrolę, możemy odrzucić grzech.
Wierzący potrzebują samokontroli, ponieważ świat zewnętrzny i siły wewnętrzne nadal nas atakują (Rzymian 7:21-25). Podobnie jak bezbronne miasto, musimy mieć środki obronne. Mur otaczający starożytne miasto miał na celu powstrzymanie wroga. Sędziowie przy bramach decydowali, kto może wejść, a kto musi pozostać na zewnątrz. Żołnierze i strażnicy przy bramach egzekwowali te decyzje. W naszym życiu te środki obronne mogą obejmować unikanie bliskich relacji z grzesznikami, spotykanie się z innymi wierzącymi i rozważanie życiodajnego Słowa Bożego. Nie wykazujemy samokontroli, jeśli nieustannie zajmujemy się tym, co nas zniewala.
Samokontrola w naturalny sposób prowadzi do wytrwałości (2 Piotra 1:6), ponieważ cenimy długoterminowe dobro zamiast natychmiastowej gratyfikacji świata. Samokontrola jest darem, który nas wyzwala. Uwalnia nas, abyśmy mogli cieszyć się korzyściami płynącymi ze zdrowego ciała. Uwalnia nas, abyśmy mogli odpoczywać w bezpieczeństwie dobrego zarządzania. Uwalnia nas od wyrzutów sumienia. Samokontrola ogranicza pobłażanie naszym głupim pragnieniom i odnajdujemy wolność, aby kochać i żyć tak, jak powinniśmy.
English
Owoc Ducha Świętego – czym jest samokontrola?
