Pytanie
Dlaczego Adam powiedział: „Ona będzie nazwana kobietą” w Księdze Rodzaju 2:23?
Odpowiedź
W Księdze Rodzaju 2:23 czytamy odpowiedź Adama na stworzenie Ewy. Mówi on: „Ta w końcu jest kością z moich kości i ciałem z mojego ciała; ona będzie nazwana kobietą, ponieważ została wzięta z mężczyzny” (ESV). Ewa jest nazwana „kobietą” ze względu na swoje pochodzenie – została wzięta z mężczyzny. W języku hebrajskim Ewa nazywa się Ishah, ponieważ została wzięta z Ish.
Bóg wcześniej podkreślił, że nie jest dobrze, aby Adam był sam (Rdz 2:18). Stworzenie było dobre, ale w przypadku Adama coś pozostało niekompletne. Adam nie mógł znaleźć odpowiedniej pomocnicy nigdzie na całym świecie: „Człowiek nadał imiona wszystkim zwierzętom domowym, ptakom na niebie i wszystkim dzikim zwierzętom. Ale dla Adama nie znalazł się odpowiedni pomocnik” (Rdz 2,20). Gdy Adam uświadomił sobie swoją potrzebę, Bóg stworzył Ewę jako pomocnicę odpowiednią dla niego.
Bóg postanowił stworzyć pierwszą kobietę, wykorzystując materiał, który wcześniej umieścił w Adamie. Bóg sprawił, że Adam zapadł w głęboki sen. Następnie wziął jedno z jego żeber i stworzył z niego kobietę (Rdz 2:21–22). Tak więc została ona dosłownie „wyjęta” z mężczyzny. Adam widzi Ewę i reaguje radosnym okrzykiem: „W końcu!” – woła (Rdz 2,23, NLT). „Oto ktoś taki jak ja!” (Rdz 2,23, CEV). Natychmiast dostrzega jej odrębność od siebie i podobieństwo do siebie.
Hebrajskie słowa oznaczające „mężczyzna” i „kobieta” (ish i ishah) są bardzo podobne, co podkreśla cel stworzenia Ewy przez Boga. W przypadku nadawania imion zwierzętom Adam wykazał swoją władzę i autorytet nad nimi. Jednak nadając imię kobiecie, Adam podkreślił jej podobieństwo do siebie i zgodność z nim.
Ewa nie była istotą gorszą od Adama; była raczej dosłownie częścią niego. Jak powiedział Adam, była „kością z moich kości i ciałem z mojego ciała” (Rdz 2,23, GNT). Jest to poetycki sposób na powiedzenie, że Ewa była z nim zjednoczona; dzielili tę samą substancję. Ich jedność jest dodatkowo podkreślona w Księdze Rodzaju 2:24, gdzie określono wzorzec małżeństwa: „Mężczyzna opuści ojca i matkę i złączy się ze swoją żoną, a oni staną się jednym ciałem” (ESV).
Księga Rodzaju 2:23 ustanawia fundamentalną teologię płci i małżeństwa. Ustanawia również równość i różnicę między płciami. Kobiety są równe mężczyznom pod względem wartości i godności, ponieważ obie płcie zostały stworzone na obraz Boży. Różnią się jednak formą i przeznaczeniem. Ewa była „pomocnicą odpowiednią” dla Adama (Rdz 2:18). Nie była podporządkowana, ale stanowiła uzupełnienie.
Stworzenie Ewy wskazuje na wzajemną zależność między mężczyznami i kobietami. Apostoł Paweł pisze: „W Panu jednak kobieta nie jest niezależna od mężczyzny, ani mężczyzna od kobiety. Bo jak kobieta została stworzona z mężczyzny, tak mężczyzna rodzi się teraz z kobiety. A wszystko pochodzi od Boga” (1 Koryntian 11:11–12, ESV). Bóg zaprojektował mężczyzn i kobiety tak, aby się wzajemnie uzupełniali.
Księga Rodzaju 2:23 zapowiada relację między Chrystusem a Jego Kościołem. Ewa została stworzona z boku Adama, a Kościół został stworzony poprzez ofiarną miłość Chrystusa, który oddał samego siebie. W Liście do Efezjan 5:25-27 Paweł zachęca mężów, aby kochali swoje żony „tak jak Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie” (ESV).
English
Dlaczego Adam powiedział: „Ona będzie nazwana kobietą” w Księdze Rodzaju 2:23?
