Pytanie
Jakie znaczenie ma fakt, że w tamtych czasach żyli giganci (Rdz 6:4)?
Odpowiedź
Księga Rodzaju 6 opisuje rozwój ludzkości i jej dalsze upadanie w grzech. Autor zapisuje, że „w tamtych czasach na ziemi byli giganci” (Rdz 6:4, NKJV) i podaje krótkie wyjaśnienie, jak do tego doszło.
Gdy ludzkość rozmnażała się i zaczęła być liczna na ziemi (Rdz 6:1), „synowie Boży” brali sobie żony (Rdz 6:2) i zaczęli się rozmnażać. W świetle szybkiego rozmnażania się ludzkości i jej zła, Bóg ograniczył długość życia człowieka do stu dwudziestu lat (Księga Rodzaju 6:3). Przedtem ludzie żyli bardzo długo – nawet do około dziewięciuset lat (zob. Księga Rodzaju 5). Chociaż długość życia sama z siebie ulegała skróceniu, Bóg interweniował, aby ją znacznie ograniczyć. Pomimo tego znacznego ograniczenia, w tamtych czasach – w czasach Noego – istnieli giganci (hebr. Nephilim). Byli to potężni mężowie o wielkiej sławie, którzy najwyraźniej byli owocem związków między „synami Bożymi” a „córkami ludzkimi” (Rdz 6:4).
Giganci w tamtych czasach byli niezwykli, co skłoniło niektórych do przypuszczenia, że „synowie Boży” z Księgi Rodzaju 6:2 i Księgi Rodzaju 6:4 to upadli aniołowie, a nie zwykli ludzie. Zgodnie z tą teorią upadli aniołowie przyjęli fizyczną postać i obcowali z kobietami. Hybrydowe DNA demonów i ludzi spowodowało gigantyczne rozmiary i najwyraźniej zwiększone zdolności fizyczne. Istnieją trzy zastrzeżenia wobec tej teorii: Po pierwsze, w tekście nie ma nic, co sugerowałoby, że „synowie Boży” są aniołami. Chociaż wyrażenie to może odnosić się do aniołów (jak to ma miejsce w Księdze Hioba 1:6, 2:1 i 38:7), jest ono również regularnie używane w odniesieniu do ludzi (np. w Ewangelii Mateusza 5:9 i Ewangelii Łukasza 20:36). Po drugie, nic nie wskazuje na to, że aniołowie są fizjologicznie kompatybilni z kobietami ludzkimi i mogą się z nimi rozmnażać (chyba że jest to jedyny przypadek). Po trzecie, implikacje teologiczne są na tyle znaczące, że można by oczekiwać dalszych wyjaśnień. Zamiast tego widzimy tylko potomstwo określane jako „giganty” (Nefilim) i potężne, ale nic poza tym.
Inni sugerują, że synowie Boży mogli być ludźmi opętanymi przez istoty demoniczne. Podobnie jak w przypadku innego poglądu, wyrażenie „synowie Boży” nadal odnosiłoby się do upadłych aniołów. Chociaż pogląd ten rozwiązywałby implikacje fizjologiczne, w tekście nie ma nic, co sugerowałoby taką możliwość.
Trzeci pogląd głosi, że w tamtych czasach istniały giganty po prostu dlatego, że ludzkość nie była jeszcze w pełni zepsuta genetycznie – wszyscy byli wielcy, wysocy i potężni – a Bóg interweniuje, aby skrócić długość życia ludzi. Teoria ta traktuje biblijny opis dosłownie, twierdząc, że synowie Boży byli po prostu ludźmi. W każdym razie, przed potopem i „po nim” (Rdz 6,4) na ziemi istnieli giganci. Giganci nadal istnieli w czasach podboju Kanaanu przez Izrael (Księga Liczb 13:33) i za czasów Dawida (1 Księga Samuela 17:4–7). Gdyby ci Nefilim byli nadludźmi powstałymi w wyniku współżycia demonów i ludzi, wydaje się, że zginęliby w potopie (Księga Rodzaju 7:21–23). Fakt, że nadal istnieli po potopie, jest albo dowodem na to, że upadłe anioły ponownie dokonały tego samego czynu w pewnym momencie po potopie, albo kolejnym wskaźnikiem potwierdzającym trzeci pogląd, że ci giganci na ziemi od czasu do czasu byli wyjątkowi, ale nie nadludzcy.
Niezależnie od tego, Księga Rodzaju 6:4 stwierdza, że w tamtych czasach na ziemi żyli giganci. Fragment ten nie wyjaśnia wprost, skąd się wzięli ci giganci. Najlepiej nie zajmować dogmatycznego stanowiska w kwestii, o której Biblia mówi tak niewiele i która nie ma znaczenia teologicznego w szerszej perspektywie.
English
Jakie znaczenie ma fakt, że w tamtych czasach żyli giganci (Rdz 6:4)?
