Pytanie
Co oznacza okradać Boga (Malachiasz 3:8)?
Odpowiedź
W Księdze Malachiasza Izrael został oskarżony o okradanie Boga. Po raz kolejny lud Boży okazał niewierność, łamiąc przymierze z Panem. Jednak wielka miłość Boga skłoniła Go do zaoferowania swemu ludowi ostatniej szansy na nawrócenie: „Od czasów waszych ojców odstąpiliście od moich ustaw i nie przestrzegaliście ich. Powróćcie do mnie, a ja powrócę do was, mówi Pan Zastępów. Ale wy mówicie: «Jak mamy powrócić?» Czy człowiek może okradać Boga? A jednak wy mnie okradacie. Ale wy mówicie: «W jaki sposób cię okradamy?» W dziesięcinach i ofiarach. Jesteście przeklęci przekleństwem, ponieważ okradacie mnie, cały naród” (Malachiasz 3:7-9, ESV).
Pomysł okradania Boga wydaje się nie do pomyślenia. Początkowo Izrael zaprzeczył temu oskarżeniu. Naród stał się tak zatwardziały i oziębły, że nie dostrzegał faktu, iż porzucił swoją pierwszą miłość do Pana. Wtedy Bóg wyjaśnił konkretnie, że lud Izraela okradał Go, przynosząc do świątyni tylko część swoich dziesięcin i ofiar. W swoim skąpstwie i egocentryzmie oszukiwali Boga, nie przynosząc Mu całej dziesięciny i wymaganych ofiar do świątyni (por. Malachiasz 1:14).
Prawo nakazywało, aby dziesięcina, czyli jedna dziesiąta plonów ziemi, była oddawana Panu (Księga Kapłańska 27:30). Wymagane były również określone ofiary. Kiedy lud zatrzymywał dla siebie część dziesięciny i ofiar, łamał prawo i w efekcie okradał Boga. Zabierał to, co należało do Boga, i wykorzystywał to dla siebie.
Izrael okradał Boga, nie oddając Mu tego, co Mu się należało. Dlatego Pan wezwał lud, aby powrócił do Niego i postawił Go na pierwszym miejscu. Bóg obiecał wylać najobfitsze błogosławieństwa i łaski na swoje dzieci, jeśli odpowiedzą na Jego miłość otwartymi sercami: „Przynieście całą dziesięcinę do spichlerza, aby było co jeść w moim domu. Wypróbujcie mnie w tym – mówi Pan Zastępów – i zobaczcie, czy nie otworzę bram niebios i nie wyleję tak wielkiego błogosławieństwa, że nie będziecie mieli gdzie go przechowywać. Powstrzymam szkodniki przed zniszczeniem waszych plonów, a winorośle na waszych polach nie zrzucą owoców, zanim dojrzeją” – mówi Pan Zastępów. „Wtedy wszystkie narody będą was nazywać błogosławionymi, bo wasza ziemia będzie ziemią rozkoszną” – mówi Pan Zastępów” (Malachiasz 3:10-12).
Dzisiaj nie podlegamy prawu Starego Testamentu i nie musimy płacić dziesięciny, tak jak Izraelici, ale nadal możemy okradać Boga, gdy nie oddajemy Mu tego, co Mu się należy: naszej bezgranicznej miłości, zaufania, posłuszeństwa, służby i uwielbienia. Wszystko, co mamy, pochodzi od Niego: „Każdy dobry i doskonały dar pochodzi z góry, zstępuje od Ojca świateł niebieskich” (List Jakuba 1:17; zob. także 1 List do Tymoteusza 6:17). Okradamy Boga, gdy skąpimy naszego czasu – zachowując go głównie dla siebie – i zaniedbujemy modlitwę, oddawanie czci i służenie potrzebom innych.
Bóg zasługuje na absolutnie wszystko, co najlepsze z naszego czasu, uwagi, posłuszeństwa, oddania i zasobów. Nasze portfele to tylko jedna część równania. Jesteśmy winni Panu nasze życie: „Wiadomo bowiem, że nie rzeczami przemijającymi, srebrem lub złotem, zostaliście wykupieni z próżnego sposobu życia przekazanego wam przez przodków, ale drogocenną krwią Chrystusa, baranka bez skazy i bez zmazy” (1 Piotra 1:18–19). Nasza gotowość do wyrażania własności Pana nad naszym życiem poprzez otwarte serce i radosne dawanie jest minimum, jakie możemy zrobić. Bóg kocha tego rodzaju hojne uwielbienie (2 Koryntian 9:7).
Tak jak uczynił to dla Izraela, Bóg nadal pozostawia nam otwarte drzwi, abyśmy mogli pokutować za nasze krnąbrne, połowiczne oddanie i przyjść przed Jego oblicze, ofiarowując Mu całe nasze życie. Oddanie naszego życia Bogu oznacza kochanie Go i ufanie Mu całym sercem poprzez intymną, codzienną społeczność. Jesteśmy cenni w Jego oczach (Izajasz 43:4). On zawsze będzie troszczył się o swoje dzieci i nigdy nas nie opuści: „Byłem młody, a teraz jestem stary, ale nie widziałem, aby sprawiedliwy był opuszczony, ani jego dzieci proszące o chleb. On jest zawsze hojny, zawsze pożycza, a jego dzieci są błogosławieństwem” (Psalm 37:25–26, CSB).
Możemy hojnie dawać Bogu, ufając, że On obdarzy nas większymi dobrodziejstwami, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić: „Dawajcie, a będzie wam dane; miarą dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i przepełnioną wsypie się wam w zanadrza. Bo jaką miarą mierzycie, taką wam będzie zmierzone” (Łk 6:38, CSB). Najpewniejszym zabezpieczeniem przed popadnięciem w grzech okradania Boga jest zaufanie w Jego nieograniczoną miłość i oddanie się Mu całym sercem.
English
Co oznacza okradać Boga (Malachiasz 3:8)?
