Pytanie
Co oznacza składanie ofiary uwielbienia (List do Hebrajczyków 13:15)?
Odpowiedź
List do Hebrajczyków 13:15 mówi: „Przez Jezusa więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę uwielbienia – owoc warg, które wyznają Jego imię”. Terminy „ofiara” i „chwała” mogą wydawać się przeciwieństwami. Ofiarę postrzegamy jako oddanie czegoś, co wiąże się z dużym kosztem dla nas samych. Chwała natomiast brzmi radośnie, ponieważ wypływa z wdzięcznego serca. Jednak w sferze duchowej ofiara i chwała są ze sobą powiązane.
Chwała nie zawsze coś nas kosztuje. Chwalimy nasze psy za aportowanie piłki, a ludzi za dobrze wykonaną pracę. Chwalenie jest często naszą reakcją na jakieś działanie, które przynosi nam bezpośrednią korzyść, i czujemy się hojni, ponieważ ją wyrażamy. Często łatwo jest nam chwalić Boga z tej samej motywacji. Kiedy On nas błogosławi, pomaga nam i chroni, czujemy się wobec Niego hojni. Możemy śpiewać, wielbić Go i mówić o tym, jak dobry jest, ponieważ to widzimy. Tego rodzaju uwielbienie, choć wartościowe, nie kosztuje nas nic. Nie jest ofiarą.
Są też chwile, kiedy Bóg nie postępuje tak, jak się spodziewaliśmy. Wyniki badań medycznych są niedobre. Małżonek chce rozwodu. Dziecko jest krnąbrne. Firma hipoteczna domaga się spłaty kredytu. Bóg wydaje się bardzo odległy, a chwalenie jest ostatnią rzeczą, która wypływa z naszych serc. Nie widzimy Jego dobroci, a okoliczności krzyczą, że On o nas zapomniał.
Chwała Bogu w takich chwilach wymaga osobistego poświęcenia. Wymaga aktu woli, aby złożyć wszystko na ołtarzu przed Bogiem, którego nie rozumiemy. Kiedy składamy „ofiarę chwały”, decydujemy się wierzyć, że nawet jeśli życie nie toczy się tak, jak powinno, Bóg nadal jest dobry i można Mu zaufać (Psalm 135:2; Nahum 1:7). Kiedy decydujemy się chwalić Boga pomimo burz, On jest czczony, a nasza wiara pogłębia się (Malachiasz 3:13-17; Job 13:15).
W Liście do Hebrajczyków 13:15 czytamy, że ofiara ta ma być składana „nieustannie”. Nasza chwała Bogu nie powinna opierać się na naszej opinii o Jego działaniu. Chwały nie można traktować jako „nagrody”, którą dajemy Bogu za Jego oczywiste błogosławieństwa. W Księdze Izajasza 29:13 czytamy: „Ten lud zbliża się do mnie ustami i czci mnie wargami, ale serce jego jest daleko ode mnie”. Prawdziwa chwała trwa niezależnie od okoliczności. Płynie nieustannie z serca pełnego uwielbienia, zarówno w dobrych, jak i złych czasach (Dzieje Apostolskie 16:23-25).
„Ofiarą uwielbienia” jest pokorne serce, które zostało oczyszczone przez ogień. Pochodzi ono z ducha, który postanowił czcić Boga pomimo bólu, jaki powoduje życie. Psalm 51:16-17 wyraża tę ideę, mówiąc: „Nie masz upodobania w ofiarach, bo inaczej przyniósłbym je; nie masz upodobania w całopaleniach. Moja ofiara, Boże, to duch skruszony; sercem skruszonym i pokornym nie pogardzisz, Boże”.
English
Co oznacza składanie ofiary uwielbienia (List do Hebrajczyków 13:15)?
