Pytanie
Czy kościół powinien przyjmować pieniądze, jeśli zostały one zdobyte w niegodziwy sposób?
Odpowiedź
Krótka odpowiedź brzmi: nie, kościół nie powinien przyjmować pieniędzy, wiedząc, że zostały one uzyskane w sposób niegodziwy. Ważne jest jednak, aby zdefiniować, co w tym kontekście oznacza „niegodziwy”.
Na przykład kościół z pewnością nie powinien przyjmować pieniędzy uzyskanych w wyniku kradzieży. Takie postępowanie oznacza akceptację lub tolerowanie działania, które jest zarówno niemoralne, jak i nielegalne. Kościół lub służba, które świadomie przyjmują nielegalnie uzyskane fundusze, narażają swój charakter i narażają się na odpowiedzialność prawną.
Przykład „służby” odrzucającej fundusze można znaleźć w Ewangelii Mateusza 27. Kiedy Judasz Iskariota próbował zwrócić 30 srebrników, które otrzymał za zdradę Jezusa, arcykapłani powiedzieli: „Nie wolno tego włożyć do skarbca, bo to są pieniądze za krew” (Mateusz 27:6). Wiedzieli, że nie jest zgodne z prawem przyjmowanie dochodów, o których wiadomo, że zostały wykorzystane do nielegalnych celów. Ironią losu jest oczywiście to, że to sami arcykapłani zapłacili Judaszowi (Ewangelia Mateusza 26:14–16). Była to więc wybiórcza skrupulatność.
Niektóre sytuacje wiążą się z pewną niejasnością. Na przykład, jako bezbożne określilibyśmy coś „grzesznego” lub „sprzecznego Bogu”. Jednak wiele osób pracuje w branżach lub w sposób, który czasami można uznać za grzeszny. Gdyby kościoły miały badać każdy dar, aby ustalić, czy został on zdobyty w „pobożny” sposób, stanowiłoby to nieuzasadnione obciążenie dla kościoła, a także stworzyłoby wiele skomplikowanych sytuacji dotyczących tego, co definiuje się jako pobożne, a co jako bezbożne.
Kościoły w Nowym Testamencie zachęcały wiernych, aby ciężko pracowali, aby zarabiać pieniądze w odpowiedzialny sposób, a następnie hojnie wspierali lokalny kościół i inne działania misyjne. Paweł napisał w Dziejach Apostolskich 20:35: „We wszystkim, co robiłem, pokazałem wam, że poprzez taką ciężką pracę musimy pomagać słabym, pamiętając słowa samego Pana Jezusa: «Więcej szczęścia jest w dawaniu niż w braniu»”. W 1 Liście do Koryntian 4:12 dodał: „Ciężko pracujemy własnymi rękami” (zob. także 1 List do Tesaloniczan 2:9).
Prawdopodobnie wielu z pierwszych wierzących pracowało w zawodach świeckich i angażowało się w działania, które czasami mogły być uważane za niegodziwe. Jednak nacisk kładziono na oddawanie czci Bogu poprzez swoją pracę (Kol 3:16–17) i hojność.
Każdy lokalny kościół ma możliwość stworzenia własnych zasad i odróżnienia prezentów akceptowalnych od nieakceptowalnych. Kościół może na przykład opracować zasady zabraniające prezentów finansowych, które mają charakter wyraźnie polityczny lub są bezpośrednio związane ze sprzedażą alkoholu.
Podsumowując, istnieją pewne dary, które kościół powinien odrzucać. Niektóre z nich są łatwe do zidentyfikowania, inne są mniej oczywiste. Każda wspólnota powinna określić, jakie dary są niedopuszczalne, a następnie promować w kościele pobożną etykę pracy i hojność.
English
Czy kościół powinien przyjmować pieniądze, jeśli zostały one zdobyte w niegodziwy sposób?
