Pytanie
Jak my, wierzący, możemy nie tracić ducha (2 Kor 4,16)?
Odpowiedź
Jest wiele rzeczy, które sprawiają, że czujemy się zmęczeni na tej ziemi. W wyniku grzechu doświadczamy prób i trudności, które utrudniają nam życie. Jednocześnie chrześcijanie mają pewność, że nasze trudności są jedynie „chwilowym, lekkim cierpieniem” w świetle wieczności (2 Koryntian 4:17, NASB). Nadzieja wierzącego pozwala mu wytrwać i nie tracić ducha, nawet gdy życie jest trudne.
Chrześcijanie, podobnie jak wszyscy inni, borykają się z trudnościami. Kiedy doświadczamy trudności, możemy czuć się zniechęceni i zranieni. Jednak wierzący mają nadzieję, która przewyższa tymczasowe cierpienia, które znosimy. Kiedy pojawiają się trudności, wierzący nie muszą popadać w rozpacz. Nasza nadzieja w Bogu stanowi kotwicę dla naszych dusz, gdy doświadczamy wzlotów i upadków życia (List do Hebrajczyków 6:19). Wierzący nie tracą ducha, ponieważ zmartwychwstanie i „wieczna chwała”, których oczekujemy, znacznie przewyższają wszystko, czego doświadczamy w naszych cierpieniach (2 List do Koryntian 4:17).
Dzięki wierze w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa otrzymujemy przebaczenie grzechów i pojednanie z Bogiem. Mamy pewność, że grzech i śmierć zostały pokonane. Pewnego dnia my również zmartwychwstaniemy i spędzimy wieczność z Bogiem, bez grzechu i śmierci. Chociaż w tym życiu „jesteśmy uciskani ze wszystkich stron”, nie jesteśmy przytłoczeni. Chociaż jesteśmy „zakłopotani”, nie popadamy w rozpacz. Możemy być „prześladowani”, ale nie jesteśmy opuszczeni. Jesteśmy „powalani, ale nie powaleni” (2 Kor 4,8-9). Tak, doświadczamy trudności życiowych, ale dzięki nim jesteśmy również pełni nadziei. Zbawienie naszych dusz i nadzieja życia wiecznego z Bogiem pozwalają nam iść naprzód i nie tracić ducha pomimo okoliczności życiowych.
Paweł był więziony, bity i chłostany za głoszenie dobrej nowiny ewangelii. Rozbił się na morzu i doświadczył niebezpieczeństw ze strony bandytów, współwyznawców, pogan i fałszywych wierzących. Czasami był głodny, spragniony, zmarznięty i pozbawiony środków do życia (2 Kor 11,24-27). Jednak Paweł postanowił nie tracić ducha. Nie pozwolił, aby trudności pogrążyły go w rozpaczy. Dzięki nadziei w Chrystusie Paweł mógł ogłosić: „W tym wszystkim jednak odnosimy zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował” (Rz 8,37). Paweł nadal gorliwie głosił ewangelię pomimo wszystkich trudności i cierpień, z jakimi się borykał.
Jezus powiedział nam, że życie w naśladowaniu Go będzie trudne, ale pocieszył nas również nadzieją: „To wam powiedziałem, abyście mieli pokój we Mnie. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Ja zwyciężyłem świat” (J 16,33). Wierzący nie tracą ducha, ponieważ ich nadzieja w Chrystusie jest większa niż wszelkie trudności, z jakimi spotkają się na tej ziemi.
English
Jak my, wierzący, możemy nie tracić ducha (2 Kor 4,16)?
