Pytanie
Czym jest namaszczenie, o którym mowa w 1 Liście św. Jana 2:27?
Odpowiedź
Słowo „namaszczenie” budzi kontrowersje w niektórych kręgach chrześcijańskich. Niektórzy podchodzą do niego z rezerwą, inni używają go w sposób wykraczający poza nauczanie biblijne. Nierzadko można spotkać chrześcijan, którzy dążą do uzyskania dodatkowego „namaszczenia” w poszukiwaniu większej mocy. Nie powinniśmy jednak ani podchodzić do tego słowa zbyt ostrożnie, ani nadużywać go. Zamiast tego powinniśmy zwrócić się do Pisma Świętego, aby zrozumieć, jak namaszczenie odnosi się do nas.
Pierwszy List Jana 2:27 odnosi pojęcie namaszczenia do chrześcijan. Mówi on: „A wy macie namaszczenie, które otrzymaliście od Niego, i nie potrzebujecie, aby ktoś was uczył. Ale jak Jego namaszczenie uczy was o wszystkim, a namaszczenie to jest prawdziwe, a nie fałszywe – tak jak was nauczyło, pozostańcie w Nim”. Werset ten jest powiązany z wersem 20, który informuje nas, że „mamy namaszczenie od Świętego”.
Dwa wyżej wymienione wersety ujawniają źródło namaszczenia – Boga. Jan zapewnia swoich czytelników, że już posiadają to namaszczenie – nie ma potrzeby go szukać – i że wystarczy ono, aby pouczyć ich o wszystkim, co powinni wiedzieć. Czy namaszczenie oznacza, że nie potrzebujemy nauczycieli? Taka interpretacja byłaby sprzeczna z faktem, że sam Jan naucza swoich czytelników poprzez list. W tym kontekście apostoł wyraźnie ostrzega przed fałszywymi nauczycielami.
Jan radzi swoim czytelnikom, aby polegali na namaszczeniu od Boga, aby nie dali się zwieść. Wielu uczonych zgadza się, że kiedy Jan pisał swoje listy i ewangelię, wczesny Kościół borykał się z podziałami spowodowanymi przez gnostyków. Gnostycy znani byli przede wszystkim ze swoich dualistycznych poglądów i twierdzeń o posiadaniu specjalnej wiedzy. Wierzyli w oddzielenie świata duchowego od materialnego, uważając ten drugi za zły. W konsekwencji zaprzeczali wcieleniu Chrystusa i twierdzili, że Jezus nigdy nie przyszedł w ciele. To wyjaśnia nacisk, jaki Jan kładzie na człowieczeństwo Jezusa (J 1,14; 1 J 4,2-3).
Celem namaszczenia Bożego jest ochrona prawdziwych chrześcijan przed naukami fałszywych nauczycieli. Jan opisuje tych ostatnich jako antychrystów i kłamców, ponieważ zaprzeczają oni całej prawdzie o Jezusie (1 Jana 2:22). Jednak wszyscy prawdziwi chrześcijanie posiadają to namaszczenie, co wskazuje, że znają prawdę. Tak więc, podczas gdy gnostycy twierdzą, że posiadają specjalną wiedzę, Jan przypomina swoim czytelnikom, że namaszczenie, które posiadają, wystarcza, aby ich nauczać. Nie ma potrzeby poszukiwania ezoterycznych dróg gnostycyzmu.
Czym więc jest to namaszczenie, które Bóg udziela każdemu wierzącemu? W momencie zbawienia każdy chrześcijanin otrzymuje dar Ducha Świętego (Dz 2,38; Ga 3,2; Ef 1,13-14; Rz 8,9). Namaszczenie odnosi się do obecności i umacniającego działania Ducha Świętego w naszym życiu. Gdziekolwiek mieszka Duch Święty, tam pozostaje namaszczenie. Oznacza to, że wszyscy prawdziwi chrześcijanie są namaszczeni, bez żadnych różnic między nimi. Chociaż posiadamy różne dary (1 Kor 12:8–11; Rz 12:6–18; 1 P 4:10–11) i różnimy się pod względem dojrzałości, namaszczenie pozostaje takie samo dla wszystkich chrześcijan.
Co to oznacza dla nas dzisiaj? Po pierwsze, powinniśmy spoczywać w prawdzie, że wszyscy mamy namaszczenie, które reprezentuje obecność i wpływ Ducha Świętego. Jest to moc, na której polegamy, aby prowadzić pobożne życie i wykonywać Boże dzieło (Dz 1:8; Rz 8:13-14; Ga 5:16, 22-23; 2 Tymoteusza 1:7; Efezjan 3:16; Filipian 2:13). Poszukiwanie mocy Ducha Świętego dla pokazania się lub z powodu jakiejś formy duchowego elitaryzmu jest niebiblijne.
Po drugie, powinniśmy uznać, że Duch Święty jest naszym najwyższym nauczycielem i przewodnikiem, jak pokazuje 1 List Jana 2:27. Uczy nas poprzez słowa Pisma Świętego, oświecając nasze umysły, abyśmy rozumieli i pamiętali to, czego się nauczyliśmy (J 14:26; 1 Kor 2:10–12; Łk 12:12). Chrześcijańskie życie prowadzimy również, podążając za Jego pragnieniami (Galacjan 5:16–18). Dobrzy nauczyciele Biblii mogą dostarczyć nam cennych spostrzeżeń, ale nie powinni wykraczać poza zapisane Słowo ani mu zaprzeczać. Każdy, kto zaprzecza podstawowym naukom objawionym przez Ducha w Piśmie Świętym, jest fałszywym nauczycielem.
English
Czym jest namaszczenie, o którym mowa w 1 Liście św. Jana 2:27?
