Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że Jezus był na początku z Bogiem (J 1,2)?
Odpowiedź
Pierwsze wersety Ewangelii Jana dają nam jedno z najbardziej bogatych teologicznie i żywych spojrzeń na naturę Jezusa Chrystusa: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie powstało, a bez Niego nic nie powstało, co powstało” (J 1,1-3).
Tymi stwierdzeniami Jan celowo przedstawia fundamentalną doktrynę, na której opiera się całe jego przesłanie – boskość Jezusa Chrystusa. Fakt, że Jezus był na początku z Bogiem, dowodzi kilku kluczowych kwestii: Jezus Chrystus jest Bogiem – jest boski; istniał na początku, ponieważ Jezus jest wieczny; nie został stworzony na początku, ale jest współtwórcą. Był z Bogiem, odrębny od Ojca jako osoba i członek trójjedynego Boga.
Jezus Chrystus jest Bogiem
„Słowo” (Logos w języku greckim) jest niezaprzeczalnym odniesieniem do Jezusa Chrystusa, ponieważ Słowo stało się ciałem (J 1:14). Jan podkreśla boskość Chrystusa w całej swojej Ewangelii (J 1:14; 5:17–18; 10:30, 36–38; 12:45; 14:7, 9–11). W Księdze Objawienia Jan ponownie przedstawia Jezusa jako „Słowo Boże” (Obj. 19:13).
Jezus Chrystus jest wieczny
Jan opisuje Jezusa jako istniejącego od zawsze. Jezus był na początku z Bogiem, co oznacza, że był już obecny w Księdze Rodzaju 1:1, kiedy powstał wszechświat. On zawsze istniał (J 8:58). Autor Listu do Hebrajczyków odnosi Psalm 102:25–27 do Jezusa: „Na początku, Panie, założyłeś fundamenty ziemi i stworzyłeś niebiosa własnymi rękami. One przeminą, ale Ty pozostaniesz na wieki. Zużyją się jak stare ubrania. Złożysz je jak płaszcz i odrzucisz jak stare ubrania. Ale Ty jesteś zawsze taki sam; będziesz żył na wieki” (List do Hebrajczyków 1:10–12, NLT).
Sam Jezus objawił w modlitwie, że ma udział w wieczności Boga: „A teraz, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u Ciebie przed założeniem świata” (J 17:5; zob. także J 17:24). Ponownie, w Księdze Objawienia Jezus oświadcza: „Ja jestem Alfa i Omega, początek i koniec. (...) Ja jestem Tym, który jest, który zawsze był i który ma przyjść – Wszechmogący” (Objawienie 1:8, NLT).
Jezus Chrystus jest Stwórcą
To, że Jezus był na początku z Bogiem, oznacza, że Jezus nie był istotą stworzoną, ale aktywnym współtwórcą wraz z Bogiem Ojcem. Termin „z” w oryginalnym greckim tekście wyraża żywą, dynamiczną jedność w najściślejszym, najbardziej intymnym sensie. Jan nie mógł tego wyrazić dokładniej: „Bóg stworzył wszystko przez Niego i nic nie zostało stworzone bez Niego” (J 1:3, NLT; zob. także J 1:10).
Apostoł Paweł potwierdza: „Przez Niego bowiem Bóg stworzył wszystko w niebie i na ziemi. Stworzył rzeczy widzialne i niewidzialne, takie jak trony, królestwa, władze i zwierzchności w świecie niewidzialnym. Wszystko zostało stworzone przez Niego i dla Niego” (Kol 1:16, NLT).
Jezus Chrystus jest Bogiem Synem
Jezus był na początku z Bogiem, co również potwierdza doktrynę Trójcy Świętej. Jezus jest Bogiem, ale był „z Bogiem”. Jezus różni się swoją osobowością od Boga Ojca; jest Bogiem Synem. Są oni Jednością, ale nie są identyczni. Wchodzą ze sobą w interakcje. Świat został stworzony przez Boga poprzez Jezusa: „Jest jeden Bóg, Ojciec, przez którego wszystko zostało stworzone i dla którego żyjemy. I jest jeden Pan, Jezus Chrystus, przez którego wszystko zostało stworzone i przez którego żyjemy” (1 Koryntian 8:6, NLT). Jako członkowie Trójcy Świętej, Ojciec i Syn działają odrębnie, ale w ścisłej współpracy ze sobą (Rdz 1:1–3; por. J 1:1–3).
Apostoł Paweł opisuje tę współpracę w 2 Liście do Koryntian 4:6: „Bóg, który powiedział: «Niechaj stanie się światłość w ciemności», sprawił, że ta światłość świeci w naszych sercach, abyśmy mogli poznać chwałę Bożą, która jest widoczna w obliczu Jezusa Chrystusa” (NLT). Jezus objawia „widzialny obraz niewidzialnego Boga” (Kol 1:15–17, NLT). „Syn promieniuje chwałą samego Boga i wyraża Jego charakter, a wszystko podtrzymuje potężną mocą swojego rozkazu” (List do Hebrajczyków 1:3, NLT).
English
Co oznacza stwierdzenie, że Jezus był na początku z Bogiem (J 1,2)?
