Pytanie
Czym jest kielich zbawienia w Psalmie 116:13?
Odpowiedź
Wszechwystarczająca, niesamowita łaska Boża jest głównym tematem Psalmu 116. Raz po raz Pan pomaga nam w naszej słabości i ratuje nas, gdy sami nie jesteśmy w stanie sobie pomóc (Izajasz 40:29–31; 2 Koryntian 12:9; Filipian 4:13). Uświadamiając sobie swój ogromny dług wdzięczności, psalmista pyta: „Czym mogę się odwdzięczyć Panu za wszystko, co dla mnie uczynił? Podniosę kielich zbawienia i będę wysławiał imię Pana za to, że mnie zbawił. Dotrzymam moich obietnic złożonych Panu w obecności całego Jego ludu” (Psalm 116:12–14, NLT).
Czym był ten kielich zbawienia, który psalmista podniósł w uwielbieniu Pana? Najprawdopodobniej było to symboliczne odniesienie do ofiary płynnej opisanej w Księdze Kapłańskiej 23:13. Podczas corocznego Święta Pierwszych Owoców Izraelici mieli składać Bogu ofiarę płynną w postaci „ćwierć hina wina” (około jednego litra) w dowód wdzięczności za Jego zbawienie i nieustanne zaopatrzenie w Ziemi Obiecanej. Ofiara płynna była wylewana na ołtarz wraz z innymi darami pochodzącymi z ziemi. Ofiary te były składane jako przypomnienie, że bogate owoce żniwa pochodziły od Boga i zależały od Jego łaski.
W Biblii często pojawiają się ofiary płynne, składane Bogu w podziękowaniu za Jego zbawienie. Po tym, jak Pan ukazał się Jakubowi w Betel i zmienił jego imię na Izrael, Jakub postawił kamienny słup, aby zaznaczyć miejsce, w którym Bóg spotkał się z nim i przemówił do niego. Następnie „wylał na niego ofiarę płynną” (Rdz 35:14).
Podczas święceń kapłańskich składano ofiary płynne (Księga Wyjścia 29:38–41). Jako próbę posłuszeństwa Bóg podał dodatkowe zasady dotyczące ofiar w Księdze Liczb 15, w tym ofiary całopalne wraz z ofiarami płynnymi (wersety 5, 7, 10).
W Nowym Testamencie apostoł Paweł porównał swoją ofiarną służbę do aktu uwielbienia: „Ale nawet jeśli jestem wylewany jak ofiara płynna na ofiarę i służbę wynikającą z waszej wiary, cieszę się i raduję wraz z wami wszystkimi” (Flp 2:17). W obliczu śmierci powiedział do Tymoteusza: „Ja bowiem już jestem wylewany jak ofiara płynna, a czas mojego odejścia jest bliski” (2 Tymoteusza 4:6).
„Kielich zbawienia” sugeruje również dobre dary Boga dla ludzi, które wychwalał Dawid: „Przygotowujesz mi ucztę w obecności moich wrogów. Czcisz mnie, namaszczając mi głowę olejkiem. Mój kielich przepełnia się błogosławieństwami” (Psalm 23:5, NLT).
„Kielich zbawienia” psalmisty jest odpowiednikiem „kielicha gniewu”, reprezentującego Boży sąd nad grzechem i Jego gniew zarezerwowany dla niegodziwych (Psalm 75:8; Izajasz 51:22; Jeremiasz 25:15–16; Ezechiel 23:31–34). Ten kielich gniewu kojarzy się z ogromnym cierpieniem Jezusa Chrystusa i Jego śmiercią na krzyżu (Mateusz 26:39; Łukasz 22:42). Wspomnienie o nim przez Pana w Getsemani zapowiadało bolesną chwilę, w której Jezus zawołał: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?” (Mateusz 27:46). Jezus miał wypić kielich gniewu Bożego za nas, abyśmy zostali oszczędzeni i zbawieni.
Podnosząc kielich zbawienia, psalmista wielbił Boga za błogosławieństwo Jego zbawienia. W geście salutowania podniósł kielich wysoko i wypił go, wielbiąc i dziękując Bogu za Jego ogromne i obfite łaskawe wybawienie. Ta ilustracja jest doskonałym obrazem dla wierzących, nad którym mogą się zastanawiać, składając Bogu dziękczynienie.
English
Czym jest kielich zbawienia w Psalmie 116:13?
