Pytanie
Dlaczego Jezus zapytał uczniów: „A wy za kogo mnie uważacie?”
Odpowiedź
Jezus zadawał wiele pytań. Pytania były jednym z jego ulubionych narzędzi nauczania. Jednym z pytań, które Jezus zadał uczniom, było: „A wy za kogo mnie uważacie?” (Łk 9:20). To pytanie wywołało odpowiedź, która jest pouczająca dla nas wszystkich.
Ważny jest kontekst pytania Jezusa „A wy za kogo mnie uważacie?”. „Gdy Jezus modlił się na uboczu, a uczniowie byli z nim, zapytał ich: «Za kogo ludzie uważają mnie?».
Odpowiedzieli: „Niektórzy mówią, że Janem Chrzcicielem, inni, że Eliaszem, a jeszcze inni, że jednym z dawnych proroków, który powrócił do życia”.
„A wy za kogo mnie uważacie?” – zapytał.
Piotr odpowiedział: «Mesjaszem Bożym»” (Łk 9:18–20). Podobne relacje znajdują się w Ewangelii Mateusza 16 i Ewangelii Marka 8.
Mateusz relacjonuje, że Piotr nie tylko uznał Jezusa za Chrystusa, ale także ogłosił Jego boską naturę: „Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego” (Mt 16:16).
Pytanie Jezusa „A wy za kogo mnie uważacie?” nie było oznaką ignorancji; On wiedział wszystko, łącznie z tym, co myśleli uczniowie. Pytanie to nie wynikało również z jakiejś zarozumiałości lub próżności; Jezus nie był dumny i nie pragnął pochlebstw. Jego pytanie miało raczej na celu skłonienie uczniów do zastanowienia się nad poziomem swojej wiary. Bezpośrednie skutki tego pytania wyjaśniają, dlaczego je zadał.
Jezus rozpoczął rozmowę, zadając podobne pytanie: „A za kogo ludzie uważają Mnie?” (Łk 9, 18). W odpowiedzi uczniowie opowiedzieli o różnych rzeczach, które słyszeli: opinie obejmowały kilka postaci powracających do życia, co wskazywało na fakt, że tłumy postrzegały Jezusa jako kogoś wyjątkowego. Jednak domysły tłumów były błędne. Więc Jezus kieruje pytanie do samych uczniów: „A wy za kogo mnie uważacie?”. Innymi słowy, czy podążacie za tłumem? Czy trzymacie się powszechnego przekonania o mnie? A może macie inną, bardziej wnikliwą odpowiedź? Co naprawdę myślicie?
Wtedy zabrał głos Piotr. W odpowiedzi na pytanie Piotr potwierdził swoją wiarę, że Jezus był długo oczekiwanym Mesjaszem, a ponadto Synem Bożym. Do tego czasu uczniowie widzieli wiele cudów, w tym wskrzeszenie syna wdowy w Nain, uspokojenie burzy, wyrzucenie wielu demonów z człowieka w Gerasenes i nakarmienie 5000 osób. Uczniowie wiedzieli, że Jezus był kimś więcej niż prorokiem; był absolutnie wyjątkowy; był w rzeczywistości Bogiem w ciele.
W odpowiedzi na deklarację Piotra Jezus wyraża błogosławieństwo jego wiary: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony, bo nie ciało i krew objawiły ci to, lecz Ojciec mój, który jest w niebie” (Mt 16,17). Bóg w swojej łasce otworzył oczy uczniów, aby widzieli Jezusa takim, jakim naprawdę był.
Więc Jezus zadaje pytanie „A wy za kogo mnie uważacie?” i otrzymuje prawidłową (natchnioną przez Boga) odpowiedź od Piotra. To stanowi punkt zwrotny w nauczaniu Jezusa Jego uczniów. Od tego momentu Pan przekazuje swoim uczniom dodatkowe informacje, które są dla nich szokujące: „Od tego czasu Jezus zaczął wyjaśniać swoim uczniom, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć z rąk starszych, arcykapłanów i nauczycieli prawa, że musi zostać zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstać” (Mt 16,21).
Jezus powstrzymywał się od mówienia swoim uczniom o swojej śmierci i zmartwychwstaniu, dopóki nie osiągnęli ważnego etapu: mianowicie, dopóki ich wiara nie wzrosła do tego stopnia, że mogli wyrazić swoje przekonanie, iż Jezus jest Synem Bożym. To, jak uczniowie poradzą sobie z dodatkową informacją o śmierci Jezusa, będzie zależało od tego, kim według nich jest Jezus. Wiedząc, że jest Synem Bożym, powinni być w stanie Mu zaufać – nawet do tego stopnia, że zaakceptują Jego śmierć (i zmartwychwstanie) bez wahania.
Niestety, uczniowie mieli trudności z przetworzeniem tego, co Jezus im teraz mówił, o czym świadczy odpowiedź Piotra (Mt 16:22-23). Nawet mając wiarę w Jezusa jako boskiego Syna Bożego, uczniowie byli zdezorientowani przepowiednią śmierci i zmartwychwstania Jezusa (zob. Mk 9:32).
Pytanie Jezusa „A wy za kogo mnie uważacie?” jest dobrym przykładem jednej z Jego metod nauczania. Zadawanie pytań wymaga zaangażowania, pobudza do myślenia i skłania do przemyślanej odpowiedzi. Pytanie Jezusa i późniejsze nauczanie ilustrują również stopniowy charakter objawienia Bożego i naszą potrzebę wzrostu w wierze. W całej historii Bóg objawiał swoje przesłanie stopniowo, począwszy od Księgi Rodzaju, aż do zakończenia kanonu. Nie objawiał więcej, niż ludzkość potrzebowała lub była w stanie przyjąć w danym momencie. Również opóźnienie Jezusa w poruszeniu tematu swojej śmierci i zmartwychwstania sugeruje, że wiara uczniów musiała dojrzeć do tego stopnia, aby mogli oni usłyszeć i zrozumieć. Wszyscy jesteśmy wezwani do wzrostu w wierze. Zawsze można dowiedzieć się więcej o Chrystusie. „Dlatego zostawmy podstawowe nauki o Chrystusie i przejdźmy do dojrzałości” (List do Hebrajczyków 6:1).
English
Dlaczego Jezus zapytał uczniów: „A wy za kogo mnie uważacie?”
