Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że królestwo Boże nie przychodzi w sposób widoczny (Łk 17:20)?
Odpowiedź
Pod koniec Starego Testamentu Izraelici oczekiwali przyjścia Mesjasza i ustanowienia królestwa Bożego na ziemi. Izraelici wierzyli, że ustanowienie tego królestwa przyniesie im polityczną niezależność: Mesjasz zrzuci z nich jarzmo rzymskie. Stwierdzenie Jezusa: „Królestwo Boże nie przychodzi w sposób widoczny” (Łk 17:20, NKJV) było odpowiedzią na pytanie faryzeusza o to, kiedy nadejdzie królestwo (werset 20). Odpowiedź Jezusa była szokująca dla Jego słuchaczy, ponieważ była sprzeczna z wielowiekowym oczekiwaniem na królestwo, które będzie widoczne!
Nowy Testament rozpoczyna się od ogłoszenia przez Jana Chrzciciela, że królestwo Boże jest blisko (Mt 2:2). Jezus, Król, rozpoczyna swoją służbę również od ogłoszenia, że królestwo Boże jest blisko (Mt 4:17). Jezus dokonuje znaków i cudów, potwierdzając swoje słowa i objawiając, kim jest (Mt 8:14–17; 9:1–8). Nawet pomimo przedstawienia dowodów i wypełnienia proroctw dotyczących Mesjasza, Jezus zostaje odrzucony przez Izrael (Mt 21:42; Łk 9:22; Mk 8:31; por. Mt 12:22–29). To odrzucenie Jezusa prowadzi do Jego śmierci, zmartwychwstania i wniebowstąpienia. Ponownie lud Boży pozostaje w oczekiwaniu na przyjście Chrystusa jako Króla (Objawienie 19:11–19). Pewnego dnia ustanowi On swoje królestwo na ziemi (Objawienie 20:1–7).
W Łukasza 17:20, kiedy Jezus mówi, że „królestwo Boże nie przychodzi w sposób widoczny” (NKJV), stwierdza, że królestwu nie będą towarzyszyć widoczne znaki. Królestwo Boże nie zostanie zapoczątkowane spektakularnymi wydarzeniami ani przepychem. Wbrew powszechnej opinii nie będzie wielkiego i wspaniałego przywódcy, który zajmie terytorium i pokona Rzymian; królestwo nadejdzie raczej cicho i niezauważalnie, podobnie jak zaczyn działa w cieście (zob. Ewangelia Mateusza 13:33). W rzeczywistości, jak mówi Jezus, królestwo już się rozpoczęło, tuż pod nosem faryzeuszy: „Nie będziecie mogli powiedzieć: «Oto jest!» lub «Tam jest!», ponieważ królestwo Boże jest już wśród was” (Łk 17:21, NLT). Bóg już panował w sercach wierzących, a sam Król stał wśród nich, chociaż faryzeusze nie byli tego świadomi.
Pierwszemu przyjściu Jezusa towarzyszyły znaki, cuda i dziwy, ale On nigdy nie szukał rozgłosu. Jego drugie przyjście będzie inne. Jezus został odrzucony podczas swojego pierwszego przyjścia, ale będzie panował podczas drugiego. Utworzenie królestwa zostało odłożone i nastąpi w późniejszym terminie (Łk 19:11–27; Obj. 19:11—20:6). Jezus opisał charakter swojego powrotu jako nagły i oczywisty: „Syn Człowieczy w dniu swoim będzie jak błyskawica, która rozjaśnia niebo od jednego krańca do drugiego” (Łk 17:24).
Żydowscy przywódcy w czasach Jezusa mieli rację, wierząc, że kiedy Jezus ustanowi królestwo Boże na ziemi, będzie ono fizyczne i triumfalne. Jezus będzie rządził z Jerozolimy na tronie Dawida (Psalm 110:1–2; 2 Samuela 7:16). Jednak zlekceważyli oni proroctwa, takie jak Izajasza 53, dotyczące odrzucenia i cierpienia Jezusa.
Faryzeusze oczekiwali, że Mesjasz będzie zwycięskim królem, który wkroczy do Jerozolimy z wielką pompą i pokazem mocy. To, co otrzymali, nie było zbyt imponujące: niepozorny człowiek „pokorny, jadący na osiołku” do Jerozolimy (Zachariasz 9:9; por. Mateusz 21:1–11). Królestwo nadeszło, ale nie było widoczne.
English
Co oznacza stwierdzenie, że królestwo Boże nie przychodzi w sposób widoczny (Łk 17:20)?
