Pytanie
Co Biblia mówi o kobietach-misjonarkach?
Odpowiedź
1 List do Tymoteusza 2:11–12 głosi: „Kobieta powinna uczyć się w ciszy i pełnym posłuszeństwie. Nie pozwalam kobiecie nauczać ani sprawować władzy nad mężczyzną; musi ona milczeć”. Wyraźnie wyklucza to kobiety z pełnienia funkcji pastorów nauczających mężczyzn. Ale jak to wpływa na kobiety pełniące funkcję misjonarek i/lub ewangelistek? Czy oznacza to, że kobiety nie powinny angażować się w żadną formę ewangelizacji i/lub pracy misyjnej skierowanej do mężczyzn?
Należy zauważyć, że Biblia nigdzie nie ogranicza kobietom możliwości głoszenia ewangelii. Wezwanie do ewangelizacji skierowane jest do wszystkich naśladowców Jezusa Chrystusa (Mt 28:18–20; Dz 1:8; 1 P 3:15). Ograniczenie zawarte w 1 Liście do Tymoteusza 2:11–12 dotyczy pełnienia funkcji pasterza kościoła (nauczania i sprawowania władzy) nad mężczyznami. Nie ma ono zastosowania do ewangelizacji. Żadna kobieta nie powinna czuć się biblijnie ograniczona w dzieleniu się ewangelią z mężczyzną.
Co więcej, Biblia opisuje kobiety pełniące wiele ról, które są kluczowe w pracy misyjnej. Kobiety są zachęcane do nauczania innych kobiet (Tytus 2:3–5). Kobiety powinny poświęcać się modlitwie (1 Koryntian 11:5), wykorzystywać owoce Ducha (Galacjan 5:22–23) i dary Ducha (1 Koryntian 12). Nie ulega wątpliwości, że zdecydowana większość pracy misyjnej jest otwarta dla kobiet. Powstaje jednak pytanie, czy istnieje jakaś rola misyjna, w której kobiety nie powinny służyć.
Jeśli to tylko możliwe, kobiety-misjonarki nie powinny pełnić funkcji pastorów/pasterzy nad mężczyznami. W sytuacji, gdy nie ma mężczyzny chętnego lub zdolnego do przejęcia przywództwa, być może zastosowanie ma „zasada Debory”. W Księdze Sędziów 4 Debora zachęcała Baraka do przejęcia przywództwa nad armią Izraela, ale on nie był do tego skłonny. Dlatego Debora przejęła rolę przywódczą. Jeśli na polu misyjnym nie ma wykwalifikowanego mężczyzny, który mógłby pełnić rolę pasterza dla nowych wierzących, nie wydaje się, aby Bóg chciał, aby ci nowi wierzący pozostawali bez przewodnictwa, dopóki nie pojawi się mężczyzna. Jednak kobieta pełniąca rolę pasterza w takiej sytuacji powinna zrobić wszystko, co w jej mocy, aby szybko zbudować i rozwinąć męskie przywództwo, które przejmie rolę pasterza dla mężczyzn w kościele.
Należy jednak pamiętać, że byłby to niezwykle rzadki wyjątek. Co więcej, nie jest to wyraźnie biblijne, a raczej spekulacyjne. W żadnym wypadku ten wyjątek, nawet gdyby był zdecydowanie biblijny, nie podważałby jasnego przesłania z 1 Listu do Tymoteusza 2:11-12.
Ze względu na nieodłączne niebezpieczeństwa związane z pracą misyjną oraz seksizm dominujący w wielu kulturach, zazwyczaj najlepiej jest, aby kobiety nie służyły jako misjonarki samodzielnie. Najlepszym rozwiązaniem dla pracy misyjnej wydają się być zespoły złożone z mężów i żon oraz zespoły kobiet współpracujące z mężczyznami i/lub innymi kobietami. Nie powinno to jednak w żadnym wypadku zniechęcać kobiet do pracy misyjnej. Bóg wzywa kobiety, zarówno samotne, jak i zamężne, do służby na polu misyjnym. Często wykorzystuje On kobiety-misjonarki w potężny i niesamowity sposób.
English
Co Biblia mówi o kobietach-misjonarkach?
