Pytanie
Dlaczego Jezus powiedział Piotrowi „paś moje owce” w Ewangelii Jana 21?
Odpowiedź
Jezus dał Piotrowi potrójne polecenie „paś moje owce” w Ewangelii Jana 21:15-17. Za każdym razem, gdy Jezus mówił „paś moje owce”, było to odpowiedzią na potrójne wyznanie miłości Piotra do Jezusa. Miało to miejsce podczas jednego z ostatnich pojawień się Jezusa po zmartwychwstaniu przed swoimi uczniami nad brzegiem Morza Galilejskiego. Jezus przygotował dla nich śniadanie złożone z ryb i chleba, a następnie powierzył Piotrowi zadanie pasienia Jego owiec i opieki nad Jego barankami.
Te trzy polecenia, choć często tłumaczone w ten sam sposób, różnią się od siebie w subtelny sposób. Kiedy Jezus wypowiada je po raz pierwszy, greckie słowo oznacza dosłownie „paść (opiekować się) jagniętami” (werset 15). Greckie słowo „paść” występuje w czasie teraźniejszym, oznaczając ciągłe działanie polegające na opiece, karmieniu i trosce o zwierzęta. W Piśmie Świętym wierzący są nazywani owcami. „On jest naszym Bogiem, a my jesteśmy ludem Jego pastwiska, trzodą pod Jego opieką” (Psalm 95:7). Jezus jest zarówno naszym Dobrym Pasterzem (J 10:11), jak i Bramą owczarni (J 10:9). Opisując swój lud jako owce, podkreśla ich niedojrzałość i wrażliwość oraz potrzebę opieki i troski.
Za drugim razem dosłowne znaczenie to „paść moje owce” (werset 16). W tej wymianie zdań Jezus kładzie nacisk na opiekę nad owcami w charakterze nadzorczym, nie tylko karmienie ich, ale także sprawowanie nad nimi władzy. Wyraża to pełen zakres nadzoru duszpasterskiego, zarówno w przyszłości Piotra, jak i wszystkich tych, którzy pójdą za nim w służbie duszpasterskiej. Piotr podąża za przykładem Jezusa i powtarza to samo greckie słowo poimaino w swoim pierwszym liście pasterskim do starszych kościołów Azji Mniejszej: „Paście trzodę Bożą, która jest pod waszą opieką, pełniąc rolę nadzorców” (1 Piotra 5:2).
Trzeci raz dosłowne tłumaczenie brzmi: „paść (opiekować się) owcami” (werset 17). Tutaj Jezus łączy różne greckie słowa, aby wyjaśnić zadanie pasterza trzody Bożej. Mają oni paść, opiekować się i dostarczać duchowego pokarmu ludowi Bożemu, od najmłodszych jagniąt po dorosłe owce, nieustannie działając, aby karmić i troszczyć się o ich dusze, doprowadzając je do pełnej duchowej dojrzałości. Całość zadania powierzonego Piotrowi i wszystkim pasterzom została jasno określona przez potrójne polecenie Jezusa i słowa, które wybrał.
Czym jest to pokarm, którym pasterze mają karmić trzodę Bożą? Nie może to być nic innego jak Słowo Boże. Piotr oświadcza, że chrześcijanie powinni pragnąć czystego duchowego mleka Słowa, aby dzięki niemu dojrzewać w naszym zbawieniu (1 Piotra 2:2). Już w Księdze Powtórzonego Prawa widzimy, jak Pan opisuje swoje Słowo jako pokarm dla swojego ludu, który nie żyje samym chlebem, ale każdym Słowem, które pochodzi z Jego ust (Powtórzonego Prawa 8:3). Jezus powtarza tę myśl podczas swojej pokusy na pustyni (Mateusza 4:4). Nie można przecenić znaczenia Słowa Bożego jako pokarmu dla naszych dusz.
Oczywiste jest, że zadaniem pasterzy ludu Bożego jest dostarczanie mu czystego mleka Słowa Bożego, aby mógł przejść do pokarmu stałego i solidnego dla duchowo dojrzałych (List do Hebrajczyków 5:12-14). Służba duszpasterska powinna polegać przede wszystkim na karmieniu wiernych Słowem Bożym. Tylko wtedy pastorzy mogą ogłaszać, tak jak Piotr, swoją miłość do Pana Jezusa.
English
Dlaczego Jezus powiedział Piotrowi „paś moje owce” w Ewangelii Jana 21?
