Pytanie
O czym, według Pawła, jesteśmy przekonani w 2 Liście do Koryntian 5:8?
Odpowiedź
W 2 Liście do Koryntian 5:1–8 apostoł Paweł wyraża pewność i odwagę w odniesieniu do przyszłej nadziei wierzących po śmierci. Pisze: „Wiemy bowiem, że gdy umrzemy i opuścimy to ziemskie ciało, będziemy mieli dom w niebie, wieczne ciało stworzone dla nas przez samego Boga. Sam Bóg przygotował nas do tego i jako gwarancję dał nam swojego Ducha Świętego. Dlatego zawsze jesteśmy pełni ufności, chociaż wiemy, że dopóki żyjemy w tych ciałach, nie jesteśmy w domu u Pana. [...] Tak, jesteśmy pełni ufności i wolelibyśmy raczej opuścić te ziemskie ciała, abyśmy mogli być w domu u Pana” (2 List do Koryntian 5:1–2, 5–6, 8; NLT).
Paweł wyraża silną wiarę w obietnicę życia wiecznego i społeczności z Bogiem przez całą wieczność po opuszczeniu tego ziemskiego życia. Swoją pewność opiera na gwarancji obecności Ducha Świętego (2 Koryntian 5:5; zob. także 2 Koryntian 1:22; Rzymian 8:23).
Chcąc, abyśmy skupili się na przyszłej rzeczywistości naszego wiecznego życia w niebie po powrocie Chrystusa, Paweł zapewnia nas o dwóch pewnych prawdach:
Po pierwsze, możemy być pewni, że po śmierci ostatecznie otrzymamy zmartwychwstałe, wieczne ciała. Ponieważ należymy do Jezusa, już teraz (w sensie duchowym) jesteśmy obywatelami nieba, gdzie obecnie mieszka Chrystus. Po powrocie Chrystusa „weźmie nasze słabe, śmiertelne ciała i przemieni je w chwalebne ciała, podobne do swojego” (Flp 3:20–21, NLT; zob. także 1 Tes 4:13–18).
Drugą prawdą, której możemy być pewni, jest to, że po śmierci będziemy żyć wiecznie w obecności Pana (zob. Filipian 1:23). Paweł wyjaśnia, że przed śmiercią „żyjemy wiarą, a nie widzeniem” (2 Koryntian 5:7, NLT). Innymi słowy, żyjemy wiarą, aż umrzemy (Rzymian 1:17; Galacjan 2:20; Hebrajczyków 11:1). Ale kiedy wierzący umiera i wchodzi do nieba, staje w obecności Chrystusa. Nasza wiara staje się widzeniem. Widzimy Jezusa takim, jakim naprawdę jest (1 Jana 3:2; Mateusza 5:8). Paweł wyjaśnił to w ten sposób: „Teraz widzimy rzeczy niedoskonale, jak zagadkowe odbicia w lustrze, ale wtedy będziemy widzieć wszystko z doskonałą jasnością. Wszystko, co teraz wiemy, jest częściowe i niekompletne, ale wtedy będziemy wiedzieć wszystko całkowicie, tak jak Bóg teraz zna nas” (1 Koryntian 13:12, NLT).
Kiedy Łazarz leżał martwy w grobie, Jezus nakłaniał jego siostrę Martę, aby miała ufność w nadzieję życia wiecznego. Powiedział jej: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Każdy, kto we Mnie wierzy, będzie żył, nawet po śmierci. Każdy, kto żyje we Mnie i wierzy we Mnie, nigdy nie umrze. Czy wierzysz w to, Marto?”. (Ewangelia Jana 11:25–26, NLT). Król Dawid miał tę pewność, modląc się do Ojca Niebieskiego: „Dobroć i łaska będą mi towarzyszyć przez wszystkie dni mego życia, i zamieszkam w domu Pańskim na zawsze” (Psalm 23:6, ESV).
Apostoł Jan otrzymał możliwość zajrzenia do przyszłego niebiańskiego doświadczenia wierzących. Zapisał: „Usłyszałem donośny głos z tronu, mówiący: «Oto dom Boży jest teraz wśród Jego ludu! On będzie mieszkał z nimi, a oni będą Jego ludem. Sam Bóg będzie z nimi. Otrze z ich oczu wszelką łzę, i nie będzie już śmierci, ani smutku, ani płaczu, ani bólu. Wszystko to przeminęło na zawsze” (Objawienie 21:3–4, NLT).
Jako chrześcijanie możemy być w pełni przekonani, że śmierć fizyczna wprowadzi nas na zawsze do obecności Pana. Jeśli będziemy skupiać się na Jezusie i przyszłej chwale nieba, tak jak robili to Paweł i inni pierwsi uczniowie, nie będziemy musieli żyć w strachu przed cierpieniem, próbami lub niebezpieczeństwami w tym życiu (zob. Rzymian 8:18; 1 Piotra 5:10; Jakuba 1:2–4; 2 Koryntian 4:17–18; Filipian 3:7–8; Kolosan 3:1–2). Zamiast tego będziemy gotowi stracić życie, aby zyskać Chrystusa i życie wieczne z Nim (zob. Mateusza 16:24–25; Jana 12:25; Galacjan 2:20; Filipian 1:21).
English
O czym, według Pawła, jesteśmy przekonani w 2 Liście do Koryntian 5:8?
