Pytanie
Jaki był grzech Jeroboama?
Odpowiedź
Druga Księga Królewska 3:3 zawiera wzmiankę o królu Joramie (lub Jehoramie) z Izraela i „grzechu Jeroboama”. Joram był synem Achaba, a jedyną pozytywną rzeczą, jaką o nim wspomniano, jest to, że „usunął święty kamień Baala, który wykonał jego ojciec” (2 Król. 3:2); nie był więc tak niegodziwy jak jego rodzice, ale to niewiele znaczy. Problemem Jorama było to, że „trzymał się grzechów Jeroboama” (werset 3).
Jeroboam był pierwszym królem podzielonego Izraela. W 1 Królów 14:9 prorok Achija jasno określa grzechy Jeroboama: „Uczyniłeś więcej zła niż wszyscy, którzy żyli przed tobą. Stworzyłeś sobie innych bogów, bożków z metalu; wzbudziłeś gniew [Boga] i odwróciłeś się od [Niego]”. Grzechem Jeroboama było bałwochwalstwo. Stworzył i czcił bogów innych niż Pan.
Praktyka czczenia innych bogów rozpoczęła się na początku panowania Jeroboama. Kiedy królestwo zostało podzielone, a on przejął kontrolę nad północną częścią, zaprzestał wszystkich pielgrzymek do Jerozolimy: „Nie ma sensu, abyście chodzili do Jerozolimy. Oto wasi bogowie, Izraelu, którzy wyprowadzili was z Egiptu”. Jednego [złotego cielca] ustawił w Betel, a drugiego w Dan. Stało się to grzechem; lud przychodził oddawać cześć temu w Betel, a do drugiego udawał się aż do Dan” (1 Król. 12:28-30).
Oprócz składania ofiar tym dwóm złotym cielętom, Jeroboam „zbudował świątynie na wyżynach i mianował kapłanów spośród różnych ludzi, mimo że nie byli oni Lewitami” (1 Król. 12:31). Cały system świąt, ofiar i kultu ustanowiony przez Boga został zmieniony w system stworzony przez człowieka, skupiony na oddawaniu czci złotym cielętom. Oprócz bałwochwalstwa miasta Betel i Dan stały się miejscami kultu zamiast wybranego przez Boga miasta Jerozolimy (por. 2 Kronik 6:6).
Grzech Jeroboama był podwójnie tragiczny, ponieważ obiecano mu błogosławieństwo od Boga, gdyby tylko podążał ścieżką Dawida. „Jeśli będziesz czynił wszystko, co ci nakazuję, i będziesz postępował zgodnie z moimi poleceniami, czyniąc to, co jest słuszne w moich oczach, przestrzegając moich nakazów i przykazań, tak jak czynił to mój sługa Dawid, będę z tobą. Zbuduję ci dynastię tak trwałą, jak ta, którą zbudowałem dla Dawida, i dam ci Izrael” (1 Król. 11:38). Zwracając się ku kultowi cielca, Jeroboam odrzucił dobroć Boga i doprowadził do własnej zguby: „Grzech domu Jeroboama [...] doprowadził do jego upadku i zniszczenia z powierzchni ziemi” (1 Król. 13:34).
W 1 i 2 Księdze Królewskiej znajdują się inne fragmenty, które odnoszą się do grzechów lub postępowania Jeroboama. Na przykład w 1 Księdze Królewskiej 15:34 czytamy, że król Baasa „czynił zło w oczach Pana, postępując tak jak Jeroboam i popełniając ten sam grzech, który Jeroboam skłonił Izrael do popełnienia”. Za naśladowanie grzechu Jeroboama, Baasa poniósł taki sam los jak Jeroboam (1 Król. 16:1-4).
Grzechy Jeroboama prześladowały późniejszych królów Izraela, z których wszyscy praktykowali bałwochwalstwo. Król Zimri (1 Król. 16:19), król Omri (1 Król. 16:26), król Joachaz (2 Król. 13:2) i król Pekachiasz (2 Król. 15:24) – oni i inni podążali za niegodziwym przykładem Jeroboama.
Panowanie Jeroboama obfitowało w wiele grzechów, jednak „grzech Jeroboama” odnosi się konkretnie do bałwochwalstwa, które charakteryzowało jego panowanie oraz panowanie kolejnych królów Izraela. Grzech ten rozgniewał Pana i ostatecznie doprowadził do osądzenia Izraela.
English
Jaki był grzech Jeroboama?
