Pytanie
Czym jest grupa wspólnoty kościelnej?
Odpowiedź
Grupy wspólnotowe kościoła nazywane są również grupami życia lub małymi grupami. Grupa wspólnotowa kościoła składa się z kilku osób, które uczęszczają do tego samego lokalnego kościoła. Spotykają się one w różnych porach tygodnia, aby studiować Biblię, realizować projekty służby i/lub spędzać czas w społeczności. W miarę jak kościoły się powiększają, często oferując wiele nabożeństw lub mając wiele lokalizacji, grupy wspólnotowe pozwalają ludziom pozostawać w kontakcie. W miarę ewolucji struktury kościoła, aby pozostać w zgodzie z kulturą, grupy wspólnotowe w kościele w większości zastąpiły starsze koncepcje szkółki niedzielnej lub środowych spotkań modlitewnych. Celem większości kościołów wiernych Biblii jest tworzenie grup wspólnotowych, które sprzyjają uczniostwu, modlitwie, nawiązywaniu kontaktów i odpowiedzialności. Liczba uczestników w każdej grupie wspólnotowej kościoła jest zazwyczaj ograniczona, aby można było pielęgnować i utrzymywać głębokie i długotrwałe relacje.
Model grup wspólnotowych w kościele można znaleźć w Dziejach Apostolskich, kiedy to wierzący spotykali się w domach, aby spożywać posiłki, wspólnie spędzać czas i przyjmować komunię (Dz 2,41–42, 46). Czytali listy apostołów, omawiali je, modlili się i motywowali się nawzajem do zachowania wiary (Dz 20,7–8). Prawidłowo funkcjonująca grupa wspólnotowa kościoła jest małym kościołem w kościele. Zazwyczaj jest w niej lider, który prowadzi spotkania i informuje wszystkich o zmianach godzin i nadchodzących wydarzeniach. Pozostaje on również w kontakcie z lokalnym kierownictwem kościoła i jest odpowiedzialny za potrzeby i rozwój duchowy członków grupy wspólnotowej.
Pomimo godnych pochwały celów grup wspólnotowych, należy zwrócić uwagę na kilka kwestii. W naszym coraz bardziej niezobowiązującym świecie liderzy grup wspólnotowych często są sfrustrowani ciągłymi zmianami frekwencji na spotkaniach. Grupa wspólnotowa jest tak zdrowa, jak jej członkowie. Kiedy lider przygotował posiłek, dom i lekcję w ciągu tygodnia pracy, może być zniechęcony, gdy nikt się nie pojawi. Niektóre grupy wspólnotowe stały się tak popularne wśród członków, że opuścili oni lokalny kościół, aby stworzyć własny „kościół”. Takie sytuacje rzadko kończą się dobrze, ponieważ osoby te wyrwały się spod duchowego autorytetu, jaką Bóg nadał pastorom i starszym (Dz 14:23; 1 Tes 5:12). Nadzór ze strony przywódców kościoła jest niezbędny, aby zapobiec fałszywym naukom w grupie wspólnotowej i utrzymać wszystkich skupionych na celu.
To właśnie w kościelnych grupach społecznościowych realizuje się biblijne „jedni drugich”. Kiedy Biblia mówi chrześcijanom, aby nieśli brzemiona jedni drugich (Galacjan 6:2), modlili się za siebie nawzajem (Jakuba 5:16), akceptowali się nawzajem (Rzymian 15:7) i przebaczali sobie nawzajem (Kolosan 3:13), sugeruje to, że jesteśmy w bliskich relacjach z innymi chrześcijanami. Oczywiście w kościele liczącym kilka tysięcy osób pastor nie może odwiedzić każdej chorej osoby ani zanieść posiłku każdej młodej matce. Niezależnie od tego, jak przyjazny lub otwarty jest dany członek, nie może on osobiście poznać całej grupy osób, które widzi tylko przez godzinę w niedzielny poranek. Dlatego pastor i pracownicy polegają na liderach grup wspólnotowych, którzy dbają o członków swoich grup.
Grupa wspólnotowa funkcjonuje najlepiej, gdy jest jedynie przedłużeniem większego ciała kościelnego. Kiedy każda grupa studiuje te same rzeczy, istnieje spójność, a nie podziały. Kiedy liderzy są zobowiązani do przestrzegania jasno określonych standardów moralności i osobistego uczniostwa, grupa ma tendencję do podążania za nimi. Megakościoły rozumieją pustkę odczuwaną, gdy duże niedzielne poranne zgromadzenia wydają się morzem nieznajomych, i często energicznie tworzą kościelne grupy społecznościowe, które utrzymują członków w kontakcie i relacjach między sobą. Zadaniem pastorów nauczających jest przekazywanie wiernym znaczenia grup społecznościowych, a nawet podkreślanie regularnego uczestnictwa w nich jako części członkostwa w kościele.
Pod wieloma względami kościół pierwszego wieku był zbiorem grup wspólnotowych. Wszystkie one studiowały te same Pisma (Dz 17,11), czytały te same listy apostołów (Kol 4,16; 1 Tes 5,27) i przestrzegały tych samych standardów dotyczących publicznego kultu (1 Kor 11–14). Spotykali się w domach przez cały tydzień (Dz 2,46) i nawiązywali bliskie, osobiste relacje między sobą (Rz 12,10; 1 P 2,17). Kiedy współczesne grupy wspólnotowe w kościele dążą do tej samej jedności (Ef 4,3; Ps 133,1), spełniają oczekiwania Jezusa wobec Jego Kościoła (Mt 16,18).
English
Czym jest grupa wspólnoty kościelnej?
