Pytanie
Co oznacza, że powinniśmy gorliwie pragnąć większych darów (1 List do Koryntian 12:31)?
Odpowiedź
Po obszernym nauczaniu na temat darów duchowych i ich funkcji w kościele (1 Koryntian 12), apostoł Paweł zachęca wierzących z Koryntu, aby „gorliwie pragnęli większych darów” (werset 31). W tym rozdziale Paweł podkreśla znaczenie jedności wyrażającej się poprzez różnorodność darów duchowych w ciele Chrystusa. Bóg działa na różne sposoby poprzez każdego członka swojego ciała, ale to „ten sam Duch” (werset 4), „ten sam Pan” (werset 5) i „ten sam Bóg” (werset 6) udzielają darów.
Paweł wymienia kilka darów duchowych rozdawanych przez Ducha Świętego, podkreślając, że dary te są dane „każdemu z nas, abyśmy mogli sobie nawzajem pomagać” (1 Koryntian 12:7, NLT) lub dla wspólnego dobra i wzajemnej korzyści Kościoła. Używając ludzkiego ciała jako metafory (zob. 1 Kor 12:12–31), Paweł ilustruje, w jaki sposób każdy wierzący, dzięki swojemu wyjątkowemu darowi, przyczynia się do ogólnego dobra i funkcjonowania Kościoła. Każdy z nich współpracuje jako wzajemnie zależna część, łącząc się zbiorowo, aby działać jako zjednoczona, zintegrowana całość.
Paweł wymienia różne dary duchowe (zob. 1 Kor 12:7-11), w tym przesłanie mądrości, przesłanie wiedzy, wiarę, dary uzdrawiania, moce cudowne, proroctwo, rozróżnianie duchów, mówienie różnymi językami i tłumaczenie języków. Wyjaśnia, że wszystkie dary pochodzą od „jednego i tego samego Ducha” (werset 11) i mają harmonijnie współdziałać, aby zachęcać i budować ciało Chrystusa. Później Paweł stwierdza: „Wszystko musi być czynione tak, aby Kościół mógł się budować” (1 Koryntian 14:26).
W 1 Liście do Koryntian 12:28-30 Paweł ponownie porusza temat konkretnych darów, w tym daru nauczania, proroctwa, cudów, uzdrawiania, pomocy, administrowania oraz różnych rodzajów języków i tłumaczenia języków. Chociaż wszystkie dary są cenne i potrzebne, niektóre mają bardziej znaczący i bezpośredni wpływ na budowanie całego ciała Chrystusa. Jednym z przykładów, który Paweł traktuje priorytetowo, jest proroctwo (zob. 1 List do Koryntian 14:1). Powinniśmy gorliwie pragnąć darów, które bezpośrednio przyczyniają się do duchowego wzrostu i rozwoju całego Kościoła. Koryntianie skupiali się na darze języków, ale bez daru tłumaczenia ten dar nie przynosiłby nikomu korzyści (zob. 1 Kor 14:1-25).
W języku oryginalnym słowo przetłumaczone jako „gorliwie pragnąć” oznacza żarliwą, pełną pasji i szczerą tęsknotę. Paweł nauczał wierzących, aby gorliwie dążyli do tych większych darów, nie dla osobistej chwały lub statusu duchowego, ale dla dobra całego Kościoła. Następnie Paweł dodał: „A jednak pokażę wam drogę jeszcze doskonalszą” (1 Kor 12:31). „Droga jeszcze doskonalsza” to droga miłości. Następnie Paweł przechodzi do 1 Listu do Koryntian 13, swojego słynnego „rozdziału o miłości”. Jego rozważania na temat dążenia do większych darów były przejściem do tematu największego daru, jakim jest miłość. Bez względu na to, jak spektakularne lub imponujące mogą być nasze duchowe dary, bez miłości są one bez znaczenia. Miłość jest największym darem Ducha Bożego i fundamentem, na którym muszą być zbudowane wszystkie inne dary. Kiedy nasze dary są wykorzystywane w miłości, są one wykonywane z właściwą motywacją i postawą.
W 1 Liście do Koryntian 13: 1–3 Paweł mówi, że miłość jest niezbędna. Bez niej nie mamy nic. Następnie, w 1 Liście do Koryntian 13: 4–8, Paweł opisuje naturę i cechy miłości: jest cierpliwa, łaskawa, nie zazdrości, nie chełpi się, nie jest dumna ani niegrzeczna, nie szuka własnych korzyści, nie gniewa się i nie pamięta złego. Miłość cieszy się z prawdy i zawsze chroni, ufa, ma nadzieję i wytrwa. Miłość trwa wiecznie. Umieszczając tę dyskusję bezpośrednio po swojej instrukcji, aby gorliwie pragnąć większych darów, Paweł jasno pokazuje, że miłość musi stanowić podstawę i rządzić wykorzystaniem wszystkich darów duchowych.
Jako bracia i siostry zjednoczeni w jednym ciele, musimy z pasją dążyć do większych darów z sercem pełnym miłości i pragnieniem służenia innym. Nauka Pawła jest zgodna z nauką Chrystusa, że największym przykazaniem jest miłość Boga i bliźniego (Mt 22:37-40). Duchowe dary nie służą autopromocji ani indywidualnym korzyściom, ale służbie, budowaniu i umacnianiu Kościoła. Bóg chce, abyśmy gorliwie pragnęli większych darów, aby wywrzeć jak największy wpływ na rozwój i dojrzewanie Kościoła. Nasze szczere pragnienie darów duchowych musi być zakorzenione w miłości i zaangażowaniu w bezinteresowną służbę innym. Czyniąc to, przyczyniamy się do jedności i siły ciała Chrystusa, wypełniamy nasz boski cel i przynosimy chwałę i cześć Panu.
English
Co oznacza, że powinniśmy gorliwie pragnąć większych darów (1 List do Koryntian 12:31)?
