Pytanie
Jakiego rodzaju działania ewangelizacyjne powinna prowadzić wspólnota kościelna?
Odpowiedź
Każdy kościół ma możliwość dotarcia do zagubionych w swojej okolicy. Jakiego rodzaju działania ewangelizacyjne powinien prowadzić kościół? Po pierwsze, żadna wspólnota nie jest w stanie zapewnić wszystkich rodzajów działań ewangelizacyjnych. W swojej mądrości Bóg obdarzył każdą wspólnotę wyjątkowymi osobami, które wyróżniają się w określonych rodzajach działalności ewangelizacyjnej. Działania ewangelizacyjne można podzielić na dwie kategorie – działania niezbędne i działania opcjonalne.
Istnieje kilka rodzajów działalności ewangelizacyjnej, które każdy zbór kościelny powinien prowadzić. Praktyki te są niezbędne. Chociaż sposób ich realizacji może się różnić, Pismo Święte jasno stwierdza, że kościół powinien prowadzić działalność ewangelizacyjną w następujących obszarach:
Bezpośrednia ewangelizacja: Członkowie kościoła powinni angażować się w głoszenie innym o Jezusie Chrystusie (1 Piotra 3:15-16).
Misje światowe: Każdy kościół jest powołany do działania poza lokalną społecznością, aby pozyskać uczniów ze wszystkich narodów (Mt 28:18-20).
Działalność pomocowa na rzecz ubogich i potrzebujących: Jezus powiedział: „Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą mu: «Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię, albo spragnionym i napoiliśmy cię? Kiedy widzieliśmy cię przybyszem i przyjęliśmy cię, albo nagim i przyodzialiśmy cię? A kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i odwiedziliśmy Cię? A Król odpowie im: «Zaprawdę, powiadam wam: wszystko, co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych moich braci, mnie uczyniliście»” (Mt 25:37-40). Służba „najmniejszym z tych” musi być częścią działalności każdej wspólnoty kościelnej.
Działalność na rzecz dzieci: W Ewangelii Łukasza 18:16-17 Jezus nauczał: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie i nie przeszkadzajcie im, bo do takich należy królestwo Boże. Zaprawdę, powiadam wam: kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego”.
W oparciu o te podstawowe obszary działalności ewangelizacyjnej można rozwijać wiele innych form posługi. Oto kilka przykładów:
Duszpasterstwo więzienne: Działalność misyjna skierowana do osób przebywających w więzieniach i członków ich rodzin.
Duszpasterstwo wojskowe: pomoc dla osób służących w siłach zbrojnych i członków ich rodzin.
Duszpasterstwo osób niepełnosprawnych: Chociaż wszystkie kościoły są powołane do posługi osobom potrzebującym pomocy fizycznej, służba osobom niepełnosprawnym zapewnia zmieniającą życie pomoc tym, którzy często są zaniedbywani przez innych.
Duszpasterstwo młodzieży i młodych dorosłych: Nastolatki i studenci stanowią strategiczną okazję do duszpasterstwa, a jednocześnie mogą służyć jako duszpasterze i misjonarze dla innych.
Duszpasterstwo osób starszych: Wszystkie kościoły są powołane do opieki nad starszymi członkami, ale istnieje wiele elementów tej posługi, które można rozwijać. Wizyty domowe, wizyty w szpitalach, działania świąteczne i wiele innych mogą przynieść korzyści osobom, które często czują się odizolowane lub samotne.
Duszpasterstwo związane ze sztuką: Wielu artystów zajmujących się muzyką, malarstwem, tańcem itp. odczuwa szczególną więź z innymi artystami, której często nie ma w lokalnym kościele. Duszpasterstwo w tej dziedzinie może pomóc artystom w rozwoju duchowym i stworzyć okazję do rozkwitu sztuki w kościele.
Działalność w miejscu pracy: Ponieważ większość dorosłych spędza większość dni powszednich w pracy, działalność w miejscu pracy pozwala nawiązać kontakt z osobami, które w innym przypadku mogłyby zostać pominięte przez kościół.
Niezależnie od formy, jaką przybiera ewangelizacja, wszystkie kościoły są powołane do głoszenia ewangelii, docierania poza swoją wspólnotę i służenia potrzebującym. Metody mogą się różnić, ale przesłanie pozostaje niezmienne: Jezus Chrystus umarł za grzeszników, zmartwychwstał i żyje dzisiaj.
English
Jakiego rodzaju działania ewangelizacyjne powinna prowadzić wspólnota kościelna?
