Pytanie
Czy domowy kościół jest prawdziwym kościołem biblijnym?
Odpowiedź
Kościoły w czasach Nowego Testamentu były rzeczywiście małymi zgromadzeniami, które spotykały się w domach (Dz 2,46; 20,20). Tak więc praktyka uczęszczania do kościoła domowego jest dopuszczalna z biblijnego punktu widzenia. Wydaje się, że istnieją również dobre powody, aby preferować kościoły domowe zamiast dużych zgromadzeń: większa intymność, silniejsze relacje, jednomyślność itp. Fakt, że duże kościoły zazwyczaj mają własne małe grupy, które spotykają się w domach, świadczy o wartości modelu kościoła domowego. Należy jednak wziąć pod uwagę kilka kwestii dotyczących powodów tworzenia kościoła domowego lub decydowania się na uczęszczanie do niego.
Po pierwsze, fakt, że chrześcijanie w I wieku coś robili, nie oznacza, że jest to wzór do naśladowania dla wszystkich pokoleń, chyba że istnieje wyraźne polecenie, aby tak postępować. Samo to, że Pismo Święte odnotowuje jakieś wydarzenie lub praktykę, nie oznacza, że jest to nakaz (a w niektórych przypadkach nawet aprobata). Na przykład fakt, że pierwsi chrześcijanie w Jerozolimie sprzedawali swój majątek i dzielili się zyskami z innymi wierzącymi (zob. Dz 2,44-45), nie oznacza, że musimy tak postępować dzisiaj – chociaż taka bezinteresowność i hojność z pewnością byłyby mile widziane. Kościoły domowe są „biblijne” w tym sensie, że istnieją precedensy w Piśmie Świętym, ale nie ma biblijnego obowiązku uczęszczania do kościoła domowego.
Wielu wierzących uczęszczających do kościołów domowych interpretuje słowa Pawła z 1 Listu do Koryntian 14 jako ustanawiające zasadę uczestnictwa, co sugeruje potrzebę mniejszych zgromadzeń kościelnych: „A zatem, bracia, kiedy się zbieracie, każdy ma hymn, naukę, objawienie, język lub tłumaczenie. Niech wszystko służy budowaniu... Niech przemawiają dwaj lub trzej prorocy, a inni niech rozważają to, co zostało powiedziane. Jeśli ktoś inny, siedzący tam, otrzyma objawienie, niech pierwszy milczy. Wszyscy bowiem możecie prorokować po kolei, aby wszyscy się uczyli i wszyscy byli zachęcani” (1 List do Koryntian 14:26, 29–31). Niektórzy interpretują ten fragment nie tylko jako opis tego, co działo się w Koryncie, ale także jako nakaz dla wszystkich kościołów w każdym czasie, opierając się na słowach Pawła w dalszej części kontekstu: „jak we wszystkich kościołach świętych” oraz „czy to od was wyszło słowo Boże? Czy tylko do was dotarło? Jeśli ktoś uważa się za proroka lub duchowego, niech uzna, że to, co wam piszę, jest nakazem Pana. Jeśli ktoś tego nie uznaje, nie jest uznawany” (wersety 33, 36–38). Nigdzie indziej w Piśmie Świętym nie znajdujemy więcej kolejnych wersetów dotyczących tego, co należy robić, gdy zbiera się lokalny kościół.
Po drugie, kościoły domowe motywowane wyłącznie dążeniem do przeciwstawienia się „kościołowi instytucjonalnemu” mają wątpliwe podstawy. Podawanym powodem założenia kościoła domowego jest zazwyczaj chęć bliższego dostosowania się do modelu biblijnego, ale nieujawnionym powodem często wydaje się być niezadowolenie z dużych ruchów kościelnych. Chociaż skargi na duże kościoły mogą być uzasadnione, mogą one prowadzić do podziałów i mentalności „my kontra oni”, której należy unikać (zob. Ef 4:3).
Ostatnią kwestią do rozważenia jest odpowiedzialność. Każdy kościół, duży lub mały, powinien postępować zgodnie z instrukcjami z 1 Listu do Tymoteusza 3:1–13 dotyczącymi starszych i diakonów. Członkowie kościoła domowego powinni upewnić się, że (a) są uznani starsi i (b) starsi mają kwalifikacje biblijne. Ci mężczyźni powinni być rozliczani z odpowiedzialności, tak samo jak oni rozliczają grupę z przestrzegania zdrowej doktryny (Tytus 1:9).
Podsumowując, nie ma nic niebiblijnego w regularnych spotkaniach chrześcijan w domach, dużych budynkach lub innych miejscach. Niektóre zalety kościoła domowego to możliwość powielania, gruntowne nauczanie poprzez uczestnictwo, rodzinna atmosfera i lepsze zarządzanie finansami. Biblia nie podaje żadnych wytycznych dotyczących odpowiedniej wielkości lub lokalizacji spotkań kościelnych. Wyjaśnia natomiast, co powinno się dziać podczas tych spotkań (Dz 2:42; 1 Kor 16:2; 1 Tm 4:13; 2 Tm 4:2). Dopóki nauczanie biblijne (ortodoksja) i praktyka (ortopraksja) są najważniejsze w zgromadzeniu, format i lokalizacja naprawdę nie mają znaczenia.
English
Czy domowy kościół jest prawdziwym kościołem biblijnym?
