Pytanie
Jaka jest definicja uwielbienia?
Odpowiedź
W Biblii hebrajskie słowo tłumaczone jako „uwielbienie” to shachah i dosłownie oznacza akt pokłonu. Greckie słowo proskuneō, tłumaczone jako „uwielbienie”, oznacza „spotkanie z Bogiem i wychwalanie Go”. Oba terminy wydają się definiować uwielbienie jako czynność lub działanie. Jednak dokładny opis biblijnego uwielbienia wykracza poza samą czynność. Lepsza, bardziej kompleksowa definicja uwielbienia może być podsumowana w następującym stwierdzeniu: „Uwielbienie jest pełnym czci odzewem stworzenia na wszechogarniającą wspaniałość Boga” (McCaulley, E., „Worship”, Lexham Theological Wordbook, red. Douglas Mangum et al., Lexham Press, 2014).
W swojej książce Real Worship Warren Wiersbe przedstawia następującą definicję uwielbienia: „Uwielbienie jest odpowiedzią wierzącego całym sobą – umysłem, emocjami, wolą i ciałem – na wszystko, kim jest Bóg, co mówi i czyni. . . . Jest to pełna miłości odpowiedź, równoważona bojaźnią Pańską, która pogłębia się wraz z lepszym poznawaniem Boga przez wierzącego” (Wiersbe, W., Real Worship, Oliver Nelson, 1986, str. 27).
Uwielbienie jest ostatecznym celem, dla którego zostali stworzeni ludzie. Bóg powiedział: „Stworzyłem ich dla mojej chwały” (Izajasz 43:7, NLT; zob. także Psalm 29:1–2; 1 Koryntian 10:31; Efezjan 1:3–6; Filipian 2:9–11). Uwielbienie jest sposobem życia wierzącego (1 Koryntian 10:31; Kolosan 3:17). Wszystko, co mówimy i robimy, powinno być aktem uwielbienia przed Bogiem.
Uwielbienia nie można definiować wyłącznie poprzez fizyczne obrzędy, ponieważ prawdziwe biblijne uwielbienie koncentruje się na Bogu i Jego niezrównanej wielkości. Nie polega ono na uczestnictwie w nabożeństwach, śpiewaniu, graniu na instrumentach, podnoszeniu rąk w geście uwielbienia i pokłonach. Wszystkie te czynności są elementami uwielbienia (Psalm 95:2–3; Dzieje Apostolskie 13:2; List do Hebrajczyków 13:15; 1 List do Koryntian 11–14; List do Efezjan 5:19–20; 1 List do Tymoteusza 4:13), ale nie stanowią jego całości. Mogą one również być dowodem uwielbienia, ale autentyczne uwielbienie wykracza poza zewnętrzne przejawy lub cielesne działania i obejmuje niezliczone wyrazy ludzkiego serca odpowiadającego na objawienie się Boga, Jego zamierzenia i Jego wolę. Uwielbienie ma swoje źródło w wewnętrznej postawie serca, które zawsze jest pokorne i pełne podziwu dla godności Boga, czcząc Go i szanując przez cały czas jako najwyższą władzę nad własnym życiem (Psalm 51:17; 95:6; Objawienie 4:11).
Jezus powiedział faryzeuszom i uczonym w Piśmie, że są podobni do ludzi z czasów Izajasza, którzy czcili Boga ustami, ale ich serca były daleko od Niego (Mt 15:7-9; por. Iz 29:13). Według Jezusa takie uwielbienie było farsą. Prawdziwe uwielbienie może pochodzić tylko z serca, które zostało odkupione i pozostaje w właściwej relacji z Bogiem. Musimy narodzić się na nowo i być napełnieni Duchem Świętym, zanim będziemy mogli poznać Boga i odpowiedzieć Mu „w duchu i w prawdzie” (J 4:23; zob. także Iz 59:2; Oz 6:6; 1 Kor 2:11; 2 Tm 3:5).
Wielbienie Boga w duchu i prawdzie oznacza kochanie Go całym sercem, duszą, umysłem i siłą (Mk 12:30; Łk 10:27). Apostoł Paweł zdefiniował uwielbienie jako całkowite oddanie swojego życia Bogu: „W związku z tym, bracia i siostry, w świetle miłosierdzia Bożego, zachęcam was, abyście składali swoje ciała jako ofiarę żywą, świętą i miłą Bogu – to jest wasze prawdziwe i właściwe uwielbienie” (Rz 12:1).
Prawdziwe uwielbienie skupia się na Bogu. On jest jedynym właściwym przedmiotem naszego uwielbienia. Uwielbianie czegokolwiek lub kogokolwiek innego jest bałwochwalstwem (Wj 20:3; Pwt 5:7; 1 Krn 16:25; Iz 2:8). Prawdziwe, skoncentrowane na Bogu oddawanie czci wywyższa wyłącznie Pana; jest ono ofiarowane wyłącznie dla Jego przyjemności, ponieważ tylko On jest tego godny (Księga Wyjścia 34:14; 1 Kronik 16:25–19; Psalm 86:9–10).
Uproszczoną definicję uwielbienia można sformułować jako nieustanne nastawienie serca na pokłon w czci i pokorze przed najwyższym Panem i Stwórcą wszechświata. Uwielbienie jest sercem istnienia wierzącego, trwającym całe życie świętowaniem godności Boga. Uwielbiać to znaczy odpowiadać całym sobą w adoracji, wywyższaniu, pokornym poddaniu się i posłuszeństwie Bogu (J 4:24; Mk 12:30).
„Przyjdźcie, oddajmy cześć i pokłońmy się,
uklęknijmy przed Panem, naszym Stwórcą!
On jest naszym Bogiem,
a my jesteśmy ludem Jego pastwiska,
owcami Jego ręki”.
(Psalm 95:6–7, ESV)
English
Jaka jest definicja uwielbienia?
