Pytanie
Jak możemy się upewnić, że wszystko, co robimy, czy to w słowach, czy w czynach, służy chwale Bożej (Kol 3,17)?
Odpowiedź
W pierwszej części Listu do Kolosan 3 (1–17) Paweł pisze, aby zachęcić swoich czytelników do odpowiedniego sposobu myślenia i postępowania. Na zakończenie tej części Paweł pisze, że wszystko, co robimy, czy to słowem, czy czynem, powinno służyć chwale Bożej (Kol 3,17). Jest to nadrzędna zasada, która powinna kierować życiem wierzącego.
Paweł podaje konkretne opisy tego, jak powinno wyglądać działanie dla chwały Bożej w naszym sposobie myślenia (Kol 3:1–4), w sposobie radzenia sobie z pragnieniami ciała (Kol 3:5) oraz w sposobie, w jaki powinniśmy troszczyć się o siebie nawzajem i traktować się wzajemnie (Kol 3:12–15). Następnie wskazuje podstawę, która wzmacnia tego rodzaju myślenie i postępowanie (Kol 3:16). Paweł kończy ten fragment napomnieniem, abyśmy upewniali się, że wszystko, co robimy słowem lub czynem, służy chwale Bożej (Kol 3:17). Po tych ogólnych wskazówkach Paweł podaje konkretne sposoby, dzięki którym wierzący mogą wiernie zarządzać różnymi relacjami, które zapewnia im Bóg (Kol 3:18–4:6).
Ze względu na dzieło, które Bóg wykonał, abyśmy żyli w Chrystusie, powinniśmy skupiać się na tym, co w górze, gdzie jest Chrystus (Kol 3:1-4). Ze względu na przyszły powrót Chrystusa w chwale i związane z tym uwielbienie wierzących, powinniśmy przyoblec się w nowego człowieka – postępować w nowości życia i unikać bałwochwalstwa polegającego na skupianiu się na rzeczach, które służą ciału (Kol 3:5-11). Ważnym aspektem chodzenia w tej nowości życia jest to, jak wierzący traktują się nawzajem, a powinno to charakteryzować się miłością i jej konkretnymi przejawami, takimi jak współczucie, życzliwość, pokora, łagodność i cierpliwość (Kol 3:12–14). Te przejawy miłości powinny opierać się na pokoju, który Bóg dał nam przez Chrystusa, a pokój Chrystusa powinien być czynnikiem kontrolującym nasze myślenie i działanie w ciele – ponieważ zostaliśmy powołani, aby być częścią tego ciała wraz z innymi wierzącymi. Powinniśmy być również wdzięczni za to (Kol 3:15).
Kluczem jest pilne pozwalanie, aby słowo Chrystusa zamieszkało w nas – aby bogato w nas mieszkało (Kol 3:16a). Gdy Jego Słowo nas kształtuje, możemy być pewni, że wszystko, co robimy w słowach i czynach, służy chwale Bożej. Słowo powinno zmienić sposób, w jaki rozmawiamy ze sobą, dając nam możliwości wzajemnego budowania się i nauczania – ponownie, zawsze powinno temu towarzyszyć wdzięczność i dziękczynienie Bogu (Kol 3:16b). Po podaniu tych wskazówek i przed omówieniem oczekiwań dotyczących naszego postępowania w konkretnych relacjach (Kol 3:18–4:6), Paweł omawia nadrzędne zasady, które pomagają nam upewnić się, że wszystko, co robimy słowem lub czynem, służy chwale Bożej (Kol 3:17). Również w tym przypadku powinniśmy wyrażać wdzięczność.
Otrzymujemy ważne narzędzia, które pozwalają nam upewnić się, że wszystko, co robimy, czy to słowem, czy czynem, służy chwale Bożej (Kol 3,17). Narzędzia te obejmują nastawienie skupione na niebie (Kol 3,2), uznanie „starego człowieka” za martwego i przyobleczenie się w nowego człowieka (Kol 3,5–10), przyobleczenie się w serce, które wyraża miłość i jej indywidualne cechy (Kol 3:11–14), pozwalanie, aby Jego pokój rządził naszymi sercami (Kol 3:15), zanurzanie się w Biblii, co pozwala Jego słowu zamieszkać w nas (Kol 3:16) oraz bycie nieustannie przepełnionym wdzięcznością i skupieniem się na niej (Kol 3:15, 16, 17). Kiedy używamy tych narzędzi, mamy większą szansę, że wszystko, co robimy słowem lub czynem, będzie dla chwały Bożej (Kol 3:17).
English
Jak możemy się upewnić, że wszystko, co robimy, czy to w słowach, czy w czynach, służy chwale Bożej (Kol 3,17)?
