Pytanie
Dlaczego brama prowadząca do zguby jest szeroka (Mt 7,13)?
Odpowiedź
W Kazaniu na Górze (Mt 5-7) Jezus przedstawia obraz dwóch bram, jednej szerokiej, a drugiej wąskiej. Jezus wyjaśnia swoim słuchaczom, że aby ujrzeć Jego nadchodzące królestwo i uczestniczyć w nim, człowiek musi posiadać prawdziwą, wewnętrzną sprawiedliwość, a nie tylko zewnętrzne przestrzeganie kodeksu praw. Uczeni w Piśmie i faryzeusze nauczali pewnego rodzaju zbawienia opartego na uczynkach, twierdząc, że posłuszeństwo prawu jest sposobem, w jaki ludzie mogą stać się sprawiedliwi w oczach Boga. Jezus bezpośrednio temu zaprzecza, mówiąc dobitnie, że jeśli sprawiedliwość człowieka nie przewyższa sprawiedliwości uczonych w Piśmie i faryzeuszy, nie wejdzie on do królestwa niebieskiego (Mt 5:20).
W Ewangelii Mateusza 7:13-14 Jezus opisuje dwie bramy: szeroką bramę, którą przechodzi wielu i która prowadzi do zguby (Mt 7:13), oraz wąską bramę, którą przechodzi niewielu i która prowadzi do życia (Mt 7:14). Jedna brama jest szeroka, aby pomieścić wielu, którzy wchodzą na drogę prowadzącą do zguby, podczas gdy druga jest wąska, aby reprezentować stosunkowo niewielu, którzy szukają życia i je znajdują. Jezus zachęca swoich słuchaczy, aby weszli przez wąską bramę, zamiast próbować wejść przez szeroką bramę.
Szeroka brama była drogą propagowaną przez tych, którzy nauczali fałszu (w tym uczonych w Piśmie i faryzeuszy). Szeroka brama była pozorem sprawiedliwości, ale nie była prawdziwą sprawiedliwością. Uczeni w Piśmie i faryzeusze (oraz inni fałszywi nauczyciele i prorocy) nauczali, że człowiek może wejść do królestwa niebieskiego po prostu na podstawie pokrewieństwa z Abrahamem i Mojżeszem lub przestrzegania Prawa Mojżeszowego. Zamiast tego Jezus propagował wąską bramę – była to droga do królestwa. Ta wąska brama była ścieżką prawdziwej sprawiedliwości. Tego rodzaju sprawiedliwość sprawiała, że ludzie widzieli i wielbili Boga, a nie osobę wykonującą dzieło (Mt 5:16).
Podczas gdy uczeni w Piśmie i faryzeusze nauczali, że wystarczy przestrzegać Prawa – na przykład unikać morderstwa – Jezus nauczał, że prawdziwy charakter człowieka odzwierciedla jego wewnętrzne nastawienie do brata, a nie tylko zewnętrzne działania (Mt 5:21-26). Standardem było „bądźcie doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5:48). Szeroka brama, która prowadzi do zguby (Mt 7:13), była drogą bycia wystarczająco dobrym dzięki własnym uczynkom. Jednak Jezus wyjaśnia, że standardem jest doskonałość – a nikt nie może jej osiągnąć samodzielnie. Trzeba być pokornym w duchu (Mt 5:3) i uznać, że potrzebna jest pomoc, aby stać się sprawiedliwym – potrzebny był Zbawiciel.
Szeroka brama, szeroka droga prowadząca do zguby, sugerowała, że wystarczy kochać tych, którzy nas kochają. Ale wąska brama wyrażała się w kochaniu tych, którzy nas prześladują i nienawidzą (Mt 5:44–47). Szeroka brama, która prowadzi do zguby, to samodzielność i reprezentowana jest przez powszechną etykę. Wąska brama, która prowadzi do życia, reprezentowana jest przez niezwykłe akty dobroci, które nie są zakorzenione w normalnej ludzkiej naturze. Standard sprawiedliwości (doskonałości) jest poza naszym zasięgiem i po prostu nie posiadamy tej sprawiedliwości i nie możemy jej wytworzyć własnymi uczynkami. Zamiast tego musimy polegać na Jezusie, aby był tą sprawiedliwością w naszym imieniu.
Paweł pomaga nam to zrozumieć, opowiadając, jak Jezus wziął na siebie nasze grzechy i dał nam swoją sprawiedliwość (2 Kor 5,21), abyśmy mogli pojednać się z Bogiem (2 Kor 5,20). Paweł dodaje, że nie przez uczynki jesteśmy zbawieni, ale przez łaskę Bożą poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa (Ef 2,8-9). Gdyby szeroka brama prowadząca do zguby prowadziła zamiast tego do życia, moglibyśmy się chwalić, że nasze uczynki zaprowadziły nas do nieba. To my, a nie Bóg, otrzymalibyśmy chwałę. Jednak poprzez uczynienie wąskiej bramy prowadzącej do życia, Bóg okazuje swoją miłość i łaskę, i jest godny naszego zaufania i naszej chwały.
English
Dlaczego brama prowadząca do zguby jest szeroka (Mt 7,13)?
