Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że nie ma innego imienia pod niebem, przez które moglibyśmy być zbawieni (Dz 4,12)?
Odpowiedź
W Dziejach Apostolskich 4:12 apostoł Piotr ogłosił, że zbawienie można znaleźć tylko w osobie Jezusa Chrystusa z Nazaretu, „gdyż nie ma pod niebem żadnego innego imienia, dane ludziom, przez które moglibyśmy być zbawieni”. Aby lepiej zrozumieć, co Piotr miał na myśli, konieczne jest przedstawienie pewnego tła i kontekstu.
Pewnego dnia po Pięćdziesiątnicy żydowscy przywódcy, starsi i nauczyciele prawa byli świadkami, jak Piotr i Jan uzdrowili chromego żebraka przy Bramie Pięknej świątyni (Dz 3,1-11). Gdy apostołowie weszli na dziedziniec, niepełnosprawny mężczyzna poprosił ich o pieniądze. Piotr odpowiedział: „Nie mam srebra ani złota, ale to, co mam, dam ci. W imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu, chodź” (Dz 3, 6). Na polecenie Piotra mężczyzna natychmiast wstał, zaczął chodzić, skakać i chwalić Boga w świątyni (Dz 3, 7–8).
Korzystając z okazji i zdumienia tłumu, Piotr zaczął głosić głęboko przekonujące przesłanie. Wyjaśnił, że Jezus Chrystus, człowiek, którego ukrzyżowali, był rzeczywiście Stwórcą Życia (Dz 3,12-15). „Przez wiarę w imię Jezusa ten człowiek został uzdrowiony – a wiecie, jak bardzo był kaleką. Wiara w imię Jezusa uzdrowiła go na waszych oczach” (Dz 3,16, NLT).
Piotr głosił, że Jezus był obiecanym Mesjaszem Izraela. Wezwał ludzi do pokuty i wiary w Niego (Dz 3,19-21). Wielu, którzy tego dnia usłyszeli to przesłanie, zostało zbawionych (Dz 4,4). Jednak przywódcy żydowscy byli bardzo zaniepokojeni tymi wydarzeniami i rozgniewani nauczaniem apostołów, więc aresztowali Piotra i Jana (Dz 4,2-3).
Następnego dnia przywódcy religijni zażądali wyjaśnienia, w jaki sposób uzdrowiono kalekiego żebraka. Zapytali: „Jaką mocą lub w imię kogo to uczyniliście?” (Dz 4,7). Piotr ponownie wykorzystał okazję i odpowiedział „Jeśli dziś jesteśmy rozliczani z dobrego uczynku wobec człowieka chromego i pytani, w jaki sposób został uzdrowiony, to wiedzcie, wy i cały lud Izraela: to w imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu, którego wy ukrzyżowaliście, a Bóg wskrzesił z martwych, ten człowiek stoi przed wami uzdrowiony” (Dz 4,9-10).
Piotr zawarł wiele treści w swoich słowach. Chciał, aby wszyscy wiedzieli, że tylko dzięki imieniu Jezusa Chrystusa z Nazaretu, ukrzyżowanego przez nich, ale wskrzeszonego z martwych, on i Jan mieli moc uzdrawiania i głoszenia kazań. Co więcej, zbawienie można było znaleźć tylko w Nim, ponieważ „Bóg nie dał pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4,12, NLT).
Ważne jest, aby zrozumieć, że w czasach biblijnych imię danej osoby miało znacznie większe znaczenie niż obecnie. Imiona nie były po prostu przypadkowymi tytułami służącymi do rozróżnienia tożsamości danej osoby. Imię reprezentowało jej zasadniczy charakter i osobowość. Podobnie jak pełnomocnictwo, imię danej osoby miało taką samą wagę i autorytet jak osoba, której zostało nadane.
Imię Jezusa i osoba Jezusa Chrystusa są nierozerwalnie związane. Imię Jezusa, Jego moc, autorytet i osobowość są jednym i tym samym. Imię Jezusa uosabia to, kim On jest.
Angielskie imię Jesus pochodzi od greckiej transliteracji hebrajskiego imienia Jeszua, które dosłownie oznacza „Jahwe jest zbawieniem” lub „Pan zbawia”. Kiedy pierwsi chrześcijanie wypowiadali imię Jezusa, wyrażali swoją świadomość, że był On Chrystusem, namaszczonym Mesjaszem, który ucieleśniał obiecane przez Boga zbawienie.
Kiedy anioł ukazał się Józefowi, powiedział mu, aby nazwał swojego syna „Jezus”, ponieważ „On zbawi swój lud od jego grzechów” (Mt 1,21). Tylko imię Jezusa może zapewnić zbawienie, ponieważ jest to jedyne imię, które otrzymało od Boga „pełnomocnictwo” do udzielania zbawienia ludziom.
W Dziejach Apostolskich 4:11 Piotr odniósł się do Psalmu 118:22, aby pomóc przywódcom religijnym zrozumieć, że ich odrzucenie Jezusa poprzez ukrzyżowanie i Jego późniejsze zmartwychwstanie były częścią wypełnienia Bożego planu zbawienia. Przywódcy ci wiedzieli z Pisma Świętego, że Bóg Izraela jest jedynym Zbawicielem (Izajasz 43:11; Ozeasz 13:4). Teraz Piotr twierdził, że sam Bóg powierzył Jezusowi rolę zbawiciela. Uczynił to, wysyłając swojego Syna, aby stał się ciałem i żył wśród nas (J 1:1–3, 14), aby zapłacił karę za nasze grzechy poprzez swoją śmierć na krzyżu (Rz 3:25; 5:9; 8:32; Hbr 2:17; 1 Jana 4:10), abyśmy my, którzy w Niego wierzymy, zostali zbawieni i otrzymali życie wieczne (J 3:15; 1 Jana 5:11). Imię Jezusa – moc, autorytet i osoba Jezusa – zostało dane ludziom przez Boga, aby mogli zostać zbawieni.
Co to znaczy, że nie ma innego imienia pod niebem, przez które moglibyśmy być zbawieni? Po prostu nie ma innej osoby, która mogłaby nas zbawić. Tylko Jezus zbawia. Jan 3:16–17 przekazuje nam dobrą nowinę: „Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Bóg nie posłał swego Syna na świat, aby świat potępił, ale aby świat został przez Niego zbawiony”.
English
Co oznacza stwierdzenie, że nie ma innego imienia pod niebem, przez które moglibyśmy być zbawieni (Dz 4,12)?
