Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają żadnego znaczenia (Galacjan 5:6)?
Odpowiedź
W Liście do Galatów 5:6 apostoł Paweł pisze: „W Chrystusie Jezusie bowiem ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia, ale tylko wiara, która działa przez miłość” (ESV). Paweł twierdzi tutaj, że zewnętrzne praktyki religijne są drugorzędne w stosunku do tego, co ma pierwszorzędne znaczenie: wiara, która działa przez miłość. Obrzezanie lub nieobrzezanie jest nieistotne w porównaniu z „niezrównaną wartością poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego” (Flp 3:8, ESV). Co więcej, grzesznicy są usprawiedliwieni przez wiarę, a nie przez uczynki prawa (zob. Rz 3:20). Obrzezanie jest jednym z takich uczynków prawa.
List do Galacjan opisuje wolność, jaką mamy w Chrystusie od Prawa Starego Testamentu. Wierzący z Galacji zmagali się z teologiczną kwestią, czy chrześcijanie pochodzenia pogańskiego powinni być obrzezani, aby zostać usprawiedliwionymi przed Bogiem. Paweł odrzucił ideę wymagania od pogan obrzezania i argumentował, że zbawienie jest z łaski przez wiarę, a nie przez przestrzeganie Prawa Mojżeszowego (Galacjan 2:16). W Nowym Przymierzu obrzezanie nie ma znaczenia.
Paweł nie odrzuca żydowskiej tożsamości ani kultury. Twierdzi raczej, że zewnętrzne znaki nie determinują pozycji człowieka przed Bogiem. Przez wieki obrzezanie symbolizowało przymierze Boga z Izraelem (Rdz 17:10-14). Jednak w Chrystusie „obrzezanie jest sprawą serca, przez Ducha, a nie przez literę” (Rz 2,29). Dlatego „ani obrzezanie [ciała], ani nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia, ale tylko wiara działająca przez miłość” (Ga 5,6).
List do Galatów 5:6 porusza również kwestię niebezpieczeństwa legalizmu i dumy religijnej. Legalizm sprowadza wiarę do listy zasad i rytuałów, a duma czerpie poczucie własnej wartości z zewnętrznego posłuszeństwa. Kiedy Paweł mówi: „Ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia”, usuwa wszelkie podstawy do chlubienia się ludzkimi osiągnięciami (zob. List do Efezjan 2:8–9). Chrystus jest źródłem naszego zbawienia. Niezależnie od tego, czy są obrzezani, czy nieobrzezani, Żydzi i poganie są równi w Chrystusie (Kol 3,11).
Co więcej, fakt, że ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają żadnego znaczenia, podkreśla uniwersalną ofertę ewangelii. Wielu żydowskich chrześcijan zmagało się z problemem, jak zintegrować chrześcijan z pogan w kościele. Jednak List do Galatów 5:6 zapewnia czytelników, że usprawiedliwienie nie zależy od narodowości, pochodzenia etnicznego czy przestrzegania Prawa Mojżeszowego, ale od wiary w Pana Jezusa Chrystusa. Boża obietnica dana Abrahamowi brzmiała: „W tobie będą błogosławione wszystkie narody ziemi” (Rdz 12:3, ESV). To błogosławieństwo spływa na nas niezależnie od tego, czy jesteśmy fizycznie obrzezani, czy nie.
List do Galatów 5:6 skłania wierzących do oceny istoty swojej wiary. Czy wierzymy, że zbawienie opiera się na przestrzeganiu określonego prawa? Czy też wierzymy, że jesteśmy bezpieczni w łasce Bożej, jak pokazuje to dokonane dzieło Chrystusa?
Liczy się „wiara działająca przez miłość” (Galacjan 5:6, ESV). Zwróć uwagę, że wiara działa. Wiara jest aktywna, a nie pasywna (Efezjan 2:10). Apostoł Jakub pisze: „Wiara sama w sobie, jeśli nie ma uczynków, jest martwa” (Jakuba 2:17, ESV). Miłość do Boga i innych ludzi jest wyrazem naszej prawdziwej wiary (Mateusza 22:37–39).
Nauka Pawła z Listu do Galatów 5:6 jest aktualna również dzisiaj. Chrześcijanie czasami przedkładają zewnętrzne przejawy wiary, takie jak uczęszczanie do kościoła lub przynależność do danego wyznania, nad „wiarę działającą przez miłość”. Niektórzy chrześcijanie nadal podporządkowują się prawom dotyczącym jedzenia lub przestrzegania szabatu. Jednak nauczanie apostoła, że „ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie ma żadnego znaczenia”, przypomina nam, że zewnętrzne posłuszeństwo Prawu nie ma znaczenia. W rzeczywistości „wy, którzy staracie się być usprawiedliwieni przez prawo, odłączyliście się od Chrystusa, wypadliście z łaski” (werset 4).
Wierzący muszą zbadać swoje motywy. Czy dążymy do duchowej dyscypliny z miłości do Boga, czy też próbujemy zasłużyć na Jego łaskę? Czy nasza miłość do innych jest wynikiem prawdziwej wiary, czy też próbujemy zdobyć ich uznanie?
Przypomnienie, że ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają żadnego znaczenia, ponownie kieruje wierzących ku sednu ewangelii. Ewangelia wzywa nas do porzucenia powierzchownych oznak sprawiedliwości i przyjęcia wiary wyrażającej się w miłości. Jak napisał Paweł w 1 Liście do Koryntian 13:2: „Gdybym miał wszelką wiarę, tak że mógłbym góry przenosić, a miłości bym nie miał, byłbym niczym” (ESV).
English
Co oznacza stwierdzenie, że ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nie mają żadnego znaczenia (Galacjan 5:6)?
