Pytanie
Co Jezus miał na myśli, mówiąc: „Zburzcie tę świątynię, a ja w trzy dni ją odbuduję” (J 2,19)?
Odpowiedź
Fragment Jana 2:18–22 stanowi punkt zwrotny w służbie Jezusa, ilustrując zarówno twardy sceptycyzm przywódców żydowskich, jak i duchowe prawdy, które Jezus przekazał swoim uczniom.
W kontekście przywódcy pytają Jezusa o Jego uprawnienia do oczyszczenia świątyni (J 2,13-18). Ich prośba o znak ujawnia pragnienie potwierdzenia boskiej władzy Jezusa. W odpowiedzi Jezus mówi: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję” (werset 19, ESV). To stwierdzenie zdezorientowało Jego przeciwników, ale Jan informuje swoich czytelników, że Jezus „mówił o świątyni swojego ciała” (werset 21, ESV).
Kiedy Jezus mówi: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję”, wypowiada prorocze słowa dotyczące swojego ukrzyżowania i zmartwychwstania (zob. Ewangelia Mateusza 17:22–23; Ewangelia Marka 9:30–32). Przywódcy źle zinterpretowali tę przepowiednię, ponieważ wierzyli, że Jezus odnosił się do fizycznej świątyni, w której się znajdowali: „Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni odbudujesz?” (J 2:20, ESV).
Ironię ich niezrozumienia potęguje fakt, że żydowscy przywódcy przyczynili się do zniszczenia ciała Jezusa. Podczas procesu Jezusa jednym z zarzutów wysuniętych przeciwko Niemu było to, że obiecał zburzyć świątynię i odbudować ją w ciągu trzech dni (Mt 26:60–61; Mk 14:57–59). Kiedy wisiał na krzyżu, wrogowie Jezusa ponownie przywołali Jego słowa i wyśmiewali Go za to, że nie był w stanie spełnić swojej obietnicy (a przynajmniej tak im się wydawało): „Przechodzący obok rzucali na Niego obelgi, potrząsając głowami i mówiąc: «No więc! Ty, który zamierzasz zburzyć świątynię i odbudować ją w ciągu trzech dni, zejdź z krzyża i ocal siebie!»” (Marek 15:29–30). Nie zdawali sobie sprawy, że pomagają spełnić obietnicę Jezusa z Jana 2:19, nawet gdy wyśmiewali Go za to, że jej nie dotrzymał.
W Nowym Testamencie ciało Jezusa jest używane jako metafora Kościoła. Zarówno apostoł Paweł (Efezjan 2:19–22), jak i apostoł Piotr (1 Piotra 2:5) dostrzegają podobieństwa między Kościołem (ciałem Chrystusa) a świętą świątynią zbudowaną przez Jezusa. Podkreśla to transformacyjny charakter odkupieńczego dzieła Jezusa, nie tylko w Jego własnym zmartwychwstaniu, ale także w jedności wszystkich wierzących.
Twierdzenie Jezusa, że może i zmartwychwstanie, jest niezwykłym świadectwem Jego boskości (zob. Ewangelia Jana 10:18). Ojciec i Duch Święty również brali udział w zmartwychwstaniu (Ewangelia Jana 11:25; Dzieje Apostolskie 2:24; List do Rzymian 6:4; List do Galatów 1:1).
Uczniowie w pełni zrozumieli znaczenie przepowiedni Jezusa dopiero po Jego ukrzyżowaniu i zmartwychwstaniu: „Gdy więc zmartwychwstał, uczniowie Jego przypomnieli sobie, że to powiedział, i uwierzyli Pismu oraz słowu, które Jezus wypowiedział” (J 2,22). „Pismo”, w które uwierzyli, to prawdopodobnie Psalm 16:10, w którym psalmista pisze: „Nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu ani nie dopuścisz, aby Twój święty uległ rozkładowi” (ESV).
Wspomnienie Jezusa o zburzeniu świątyni w Ewangelii Jana 2:19 dotyczyło świątyni Jego ciała, a nie fizycznej świątyni zbudowanej przez Zorobabela i przebudowanej przez Heroda Wielkiego. Wrogowie Boga zniszczyli ciało Jezusa, ale jako Życie, On zmartwychwstał. Jezus odwraca naszą uwagę od oddawania czci Bogu w określonych miejscach (takich jak świątynia w Jerozolimie), abyśmy „oddawali cześć Bogu w Duchu i w prawdzie” (J 4, 24).
W kontekście przywódcy pytają Jezusa o Jego uprawnienia do oczyszczenia świątyni (J 2,13-18). Ich prośba o znak ujawnia pragnienie potwierdzenia boskiej władzy Jezusa. W odpowiedzi Jezus mówi: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję” (werset 19, ESV). To stwierdzenie zdezorientowało Jego przeciwników, ale Jan informuje swoich czytelników, że Jezus „mówił o świątyni swojego ciała” (werset 21, ESV).
Kiedy Jezus mówi: „Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni ją odbuduję”, wypowiada prorocze słowa dotyczące swojego ukrzyżowania i zmartwychwstania (zob. Ewangelia Mateusza 17:22–23; Ewangelia Marka 9:30–32). Przywódcy źle zinterpretowali tę przepowiednię, ponieważ wierzyli, że Jezus odnosił się do fizycznej świątyni, w której się znajdowali: „Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni odbudujesz?” (J 2:20, ESV).
Ironię ich niezrozumienia potęguje fakt, że żydowscy przywódcy przyczynili się do zniszczenia ciała Jezusa. Podczas procesu Jezusa jednym z zarzutów wysuniętych przeciwko Niemu było to, że obiecał zburzyć świątynię i odbudować ją w ciągu trzech dni (Mt 26:60–61; Mk 14:57–59). Kiedy wisiał na krzyżu, wrogowie Jezusa ponownie przywołali Jego słowa i wyśmiewali Go za to, że nie był w stanie spełnić swojej obietnicy (a przynajmniej tak im się wydawało): „Przechodzący obok rzucali na Niego obelgi, potrząsając głowami i mówiąc: «No więc! Ty, który zamierzasz zburzyć świątynię i odbudować ją w ciągu trzech dni, zejdź z krzyża i ocal siebie!»” (Marek 15:29–30). Nie zdawali sobie sprawy, że pomagają spełnić obietnicę Jezusa z Jana 2:19, nawet gdy wyśmiewali Go za to, że jej nie dotrzymał.
W Nowym Testamencie ciało Jezusa jest używane jako metafora Kościoła. Zarówno apostoł Paweł (Efezjan 2:19–22), jak i apostoł Piotr (1 Piotra 2:5) dostrzegają podobieństwa między Kościołem (ciałem Chrystusa) a świętą świątynią zbudowaną przez Jezusa. Podkreśla to transformacyjny charakter odkupieńczego dzieła Jezusa, nie tylko w Jego własnym zmartwychwstaniu, ale także w jedności wszystkich wierzących.
Twierdzenie Jezusa, że może i zmartwychwstanie, jest niezwykłym świadectwem Jego boskości (zob. Ewangelia Jana 10:18). Ojciec i Duch Święty również brali udział w zmartwychwstaniu (Ewangelia Jana 11:25; Dzieje Apostolskie 2:24; List do Rzymian 6:4; List do Galatów 1:1).
Uczniowie w pełni zrozumieli znaczenie przepowiedni Jezusa dopiero po Jego ukrzyżowaniu i zmartwychwstaniu: „Gdy więc zmartwychwstał, uczniowie Jego przypomnieli sobie, że to powiedział, i uwierzyli Pismu oraz słowu, które Jezus wypowiedział” (J 2,22). „Pismo”, w które uwierzyli, to prawdopodobnie Psalm 16:10, w którym psalmista pisze: „Nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu ani nie dopuścisz, aby Twój święty uległ rozkładowi” (ESV).
Wspomnienie Jezusa o zburzeniu świątyni w Ewangelii Jana 2:19 dotyczyło świątyni Jego ciała, a nie fizycznej świątyni zbudowanej przez Zorobabela i przebudowanej przez Heroda Wielkiego. Wrogowie Boga zniszczyli ciało Jezusa, ale jako Życie, On zmartwychwstał. Jezus odwraca naszą uwagę od oddawania czci Bogu w określonych miejscach (takich jak świątynia w Jerozolimie), abyśmy „oddawali cześć Bogu w Duchu i w prawdzie” (J 4, 24).