Pytanie
Co oznacza wyrażenie „wszelka władza w niebie i na ziemi” (Mt 28:18)?
Odpowiedź
Po zmartwychwstaniu Jezus zgromadził swoich uczniów – z których niektórzy nadal odczuwali wątpliwości i strach – i powiedział: „Dana mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, i ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28:18-20).
W tym fragmencie Jezus określa siebie jako posiadającego najwyższą władzę nad całym stworzeniem. Władza Chrystusa była tematem, który Mateusz podkreślał w całej swojej Ewangelii (zob. Mateusz 7:29; 9:6; 10:1; 21:23). Prorok Daniel przepowiedział władzę Mesjasza „nad wszystkimi narodami świata” (Daniel 7:13–14). Ten moment w Ewangelii Mateusza 28:18 ma kluczowe znaczenie w Nowym Testamencie, przygotowując grunt pod rozpoczęcie przez Kościół misji ewangelizacji świata.
Kiedy Chrystus twierdził, że ma „wszelką władzę w niebie i na ziemi”, ogłaszał pełnię swojej mocy i panowania. Słowo przetłumaczone jako „władza” w Ewangelii Mateusza 28:18 to exousia w oryginalnym greckim tekście. Odnosi się ono do „władzy panowania nad domeną lub sferą wpływów”. Całkowita i kompletna władza Chrystusa obejmuje zarówno sferę duchową („niebo”), jak i fizyczną („ziemię”).
„Niebo” lub sfera duchowa obejmuje aniołów, siły duchowe, niebiańskie istoty i działania oraz wszystko, co dotyczy królestwa Bożego. „Ziemia” reprezentuje świat fizyczny, w tym ludzkość, zwierzęta, przyrodę, pogodę, rządy i wszystkie sprawy ziemskie. Władza Jezusa Chrystusa obejmuje każdy aspekt życia i stworzenia (zob. Kol 1:15–20; 2:9–10; 1 Piotra 3:18–22). Pismo Święte głosi: „Dlatego też Bóg wywyższył Go i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano, te w niebie, jak na ziemi i te pod ziemią, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Filipian 2:9–11). Apostoł Paweł wyjaśnia, że od zawsze „dobrym planem” Boga było „zjednoczyć wszystko pod władzą Chrystusa – wszystko w niebie i na ziemi” (Efezjan 1:9–10, NLT).
Kiedy Bóg Ojciec wskrzesił Chrystusa z martwych, posadził Go na miejscu honorowym po swojej prawicy w niebie (zob. Mateusz 26:64; Rzymian 14:9; Efezjan 1:20; Hebrajczyków 1:3–4; 1 Piotra 3:22). Teraz Jezus „jest daleko ponad wszelką władzą, mocą, siłą, panowaniem i wszystkim innym – nie tylko w tym świecie, ale także w przyszłym. Bóg poddał wszystko pod władzę Chrystusa i uczynił Go głową wszystkiego dla dobra Kościoła” (Efezjan 1:21–22, NLT). Władza Chrystusa jest nieograniczona i wieczna. Żadna moc w niebie ani na ziemi nie jest poza Jego kontrolą.
Oświadczenie Chrystusa, że wszelka władza w niebie i na ziemi należy do Niego, jest podstawą Wielkiego Nakazu Misyjnego. Jezus zamierzał poinstruować swoich naśladowców, aby szli i nauczali wszystkie narody. Wielkie Posłannictwo nie było małym wyzwaniem; było to ogromne przedsięwzięcie, które miało objąć cały świat i trwać przez wieki. Uczniowie musieli zrozumieć, że Jezus nie był tylko wielkim nauczycielem lub prorokiem, ale suwerennym Panem całego świata. Swoimi słowami Chrystus starał się przekazać pocieszenie, odwagę i pewność siebie oraz rozwiać wątpliwości i strach.
Podstawą Wielkiej Misji jest autorytet Jezusa Chrystusa. Wierzący, którzy odpowiadają posłuszeństwem, działają zgodnie z Jego wytycznymi. Jego autorytet formalnie legitymizuje misję, zapewniając Jego naśladowcom pewność siebie i pewność jej wykonania. Absolutny Król całego stworzenia mianuje członków swojego królestwa swoimi przedstawicielami. W swojej najwyższej władzy rządzącej przyznaje nam pełne prawa i przywileje głoszenia Jego przesłania prawdy i pozyskiwania uczniów.
Wszelka władza w niebie i na ziemi ujawnia ostateczną moc Jezusa Chrystusa nad każdą sferą istnienia. Ta władza jest podstawą Jego misji wobec uczniów i wszystkich wierzących. Głosimy ewangelię nie z własnej władzy, ale z władzy Chrystusa. Nasza wiara w Jego panowanie i suwerenność stanowi podstawę wszystkiego, co robimy, aby szerzyć Jego królestwo.
W tym fragmencie Jezus określa siebie jako posiadającego najwyższą władzę nad całym stworzeniem. Władza Chrystusa była tematem, który Mateusz podkreślał w całej swojej Ewangelii (zob. Mateusz 7:29; 9:6; 10:1; 21:23). Prorok Daniel przepowiedział władzę Mesjasza „nad wszystkimi narodami świata” (Daniel 7:13–14). Ten moment w Ewangelii Mateusza 28:18 ma kluczowe znaczenie w Nowym Testamencie, przygotowując grunt pod rozpoczęcie przez Kościół misji ewangelizacji świata.
Kiedy Chrystus twierdził, że ma „wszelką władzę w niebie i na ziemi”, ogłaszał pełnię swojej mocy i panowania. Słowo przetłumaczone jako „władza” w Ewangelii Mateusza 28:18 to exousia w oryginalnym greckim tekście. Odnosi się ono do „władzy panowania nad domeną lub sferą wpływów”. Całkowita i kompletna władza Chrystusa obejmuje zarówno sferę duchową („niebo”), jak i fizyczną („ziemię”).
„Niebo” lub sfera duchowa obejmuje aniołów, siły duchowe, niebiańskie istoty i działania oraz wszystko, co dotyczy królestwa Bożego. „Ziemia” reprezentuje świat fizyczny, w tym ludzkość, zwierzęta, przyrodę, pogodę, rządy i wszystkie sprawy ziemskie. Władza Jezusa Chrystusa obejmuje każdy aspekt życia i stworzenia (zob. Kol 1:15–20; 2:9–10; 1 Piotra 3:18–22). Pismo Święte głosi: „Dlatego też Bóg wywyższył Go i obdarzył Go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zgięło się każde kolano, te w niebie, jak na ziemi i te pod ziemią, i aby wszelki język wyznał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca” (Filipian 2:9–11). Apostoł Paweł wyjaśnia, że od zawsze „dobrym planem” Boga było „zjednoczyć wszystko pod władzą Chrystusa – wszystko w niebie i na ziemi” (Efezjan 1:9–10, NLT).
Kiedy Bóg Ojciec wskrzesił Chrystusa z martwych, posadził Go na miejscu honorowym po swojej prawicy w niebie (zob. Mateusz 26:64; Rzymian 14:9; Efezjan 1:20; Hebrajczyków 1:3–4; 1 Piotra 3:22). Teraz Jezus „jest daleko ponad wszelką władzą, mocą, siłą, panowaniem i wszystkim innym – nie tylko w tym świecie, ale także w przyszłym. Bóg poddał wszystko pod władzę Chrystusa i uczynił Go głową wszystkiego dla dobra Kościoła” (Efezjan 1:21–22, NLT). Władza Chrystusa jest nieograniczona i wieczna. Żadna moc w niebie ani na ziemi nie jest poza Jego kontrolą.
Oświadczenie Chrystusa, że wszelka władza w niebie i na ziemi należy do Niego, jest podstawą Wielkiego Nakazu Misyjnego. Jezus zamierzał poinstruować swoich naśladowców, aby szli i nauczali wszystkie narody. Wielkie Posłannictwo nie było małym wyzwaniem; było to ogromne przedsięwzięcie, które miało objąć cały świat i trwać przez wieki. Uczniowie musieli zrozumieć, że Jezus nie był tylko wielkim nauczycielem lub prorokiem, ale suwerennym Panem całego świata. Swoimi słowami Chrystus starał się przekazać pocieszenie, odwagę i pewność siebie oraz rozwiać wątpliwości i strach.
Podstawą Wielkiej Misji jest autorytet Jezusa Chrystusa. Wierzący, którzy odpowiadają posłuszeństwem, działają zgodnie z Jego wytycznymi. Jego autorytet formalnie legitymizuje misję, zapewniając Jego naśladowcom pewność siebie i pewność jej wykonania. Absolutny Król całego stworzenia mianuje członków swojego królestwa swoimi przedstawicielami. W swojej najwyższej władzy rządzącej przyznaje nam pełne prawa i przywileje głoszenia Jego przesłania prawdy i pozyskiwania uczniów.
Wszelka władza w niebie i na ziemi ujawnia ostateczną moc Jezusa Chrystusa nad każdą sferą istnienia. Ta władza jest podstawą Jego misji wobec uczniów i wszystkich wierzących. Głosimy ewangelię nie z własnej władzy, ale z władzy Chrystusa. Nasza wiara w Jego panowanie i suwerenność stanowi podstawę wszystkiego, co robimy, aby szerzyć Jego królestwo.