Pytanie
Co oznacza stwierdzenie, że wszystko, co z Boga się narodziło, zwycięża świat (1 List św. Jana 5:4)?
Odpowiedź
W 1 Liście Jana 5:1–12 apostoł Jan omawia zwycięstwo wiary chrześcijańskiej. Prawdziwi chrześcijanie wierzą, że Jezus Chrystus jest wcielonym Synem Bożym i Zbawicielem świata, i okazują tę wiarę poprzez miłość do Boga Ojca i posłuszeństwo Jego przykazaniom. Taka wiara niesie ze sobą szczególną nagrodę, jaką jest zwycięstwo nad światem: „Wszystko bowiem, co z Boga się narodziło, zwycięża świat. A to jest zwycięstwo, które zwyciężyło świat – nasza wiara” (werset 4, NKJV).
Bycie „zrodzonym z Boga” oznacza dosłownie „bycie spłodzonym przez Boga”. Odkupieni, „zrodzeni z Boga” wierzący mają w sobie boską naturę dzięki zamieszkującemu w nich Duchowi Świętemu (J 3:5–8). Ci, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa, „stają się dziećmi Bożymi – dziećmi zrodzonymi nie z krwi, ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga” (J 1:12–13).
Czasownik przetłumaczony jako „zwycięża” w 1 Liście Jana 5:4 jest ulubionym czasownikiem Jana (zob. 1 List Jana 2:13–14; Objawienie 2:7, 11, 17, 26; 3:5, 12, 21). Odnosi się on do odniesienia zwycięstwa nad czymś lub kimś, jak w zawodach lub konflikcie zbrojnym. Chrześcijanie są zwycięzcami nie z powodu jakiejś szczególnej cnoty, ale dlatego, że są zrodzeni z Boga i mają w sobie Ducha Chrystusa. To wewnętrzne źródło duchowe jest większe niż jakakolwiek moc na tym świecie (1 Jana 4:4).
W życiu chrześcijańskim istnieją różne rodzaje konfliktów, które wierzący pokonują. „Świat” w 1 J 5:4 odnosi się wyraźnie do systemu światowego, złożonego z tych, którzy żyją w grzechu i buncie przeciwko Bogu i są rządzone przez szatańskie moce ciemności (zob. J 3:19-20; Ga 1:4; 1 J 2:15-16).
Chrześcijanie toczą prawdziwą walkę z diabłem i jego duchowymi siłami. Wierzący „nie walczą przeciwko wrogom z krwi i kości, ale przeciwko złym władcom i zwierzchnościom świata niewidzialnego, przeciwko potężnym siłom tego mrocznego świata i przeciwko złym duchom w miejscach niebieskich” (Efezjan 6:12, NLT; zob. także 1 Tesaloniczan 2:18; 1 Piotra 5:8–9). Jezus Chrystus poprzez swoją śmierć na krzyżu rozbroił te siły duchowe i dał nam nad nimi zwycięstwo (Kolosan 2:15). Jezus złamał potężny uścisk śmierci, jaki diabeł miał nad nami (Jana 11:25–26; Hebrajczyków 2:14; 1 Koryntian 15:22–23, 54–57).
Niemniej jednak w Liście do Efezjan 6:11–17 apostoł Paweł naucza wierzących, że muszą nadal pokonywać świat poprzez modlitwę i walkę duchową, pozostając czujnymi i strzec się niespodziewanych ataków diabła: „Przyobleczcie się w pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać przed podstępami diabła” (werset 11; zob. także 1 List Piotra 5:8–9).
Pokonywanie „świata” odnosi się również do zwycięstwa wierzącego nad grzechem: „Każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy, ponieważ nasienie Boże pozostaje w nim; nie może grzeszyć, ponieważ narodził się z Boga” (1 Jana 3:9; zob. także 1 Jana 5:18; Rzymian 6:11–14; 7:24–25). Jan nie twierdzi, że jako chrześcijanie nigdy więcej nie zgrzeszymy (zob. 1 Jana 1:8, 10). Zachęca nas raczej do prowadzenia życia pełnego ostrożności i konsekwentnego opierania się grzechowi (Dz 20:28; 1 Kor 15:34; 1 Piotra 2:11; Hebr 3:13; Jakuba 1:21), abyśmy, gdy zawiedziemy, pokornie wyznali nasze grzechy i otrzymali Jego oczyszczające przebaczenie (1 Jana 1:9). Kiedy ponosimy porażkę, nie poddajemy się. Kiedy upadamy, podnosimy się, trwając w wyznaniu wiary aż do końca (1 Koryntian 16:13; Galacjan 5:1; 1 Tesaloniczan 3:8). Kiedy jesteśmy kuszeni, opieramy się diabłu (Jakuba 4:7; Rzymian 6:13; Efezjan 4:26–27) i szukamy drogi ucieczki, którą Bóg zawsze nam zapewnia (1 Koryntian 10:13; Hebrajczyków 2:18; 4:15–16). Każdego dnia polegamy wyłącznie na Bogu, aby uzyskać siłę, łaskę, wskazówki, cel i mądrość, aby żyć dla Niego i podążać za Jego planem (Przysłów 3:5–6; 2 Koryntian 12:9; Tytus 2:11–13; 2 Piotra 1:3–4).
My, którzy narodziliśmy się z Boga, pokonujemy ten świat, znosząc cierpienia, kłopoty, próby, cierpienia i ból serca (J 16:33; Jk 1:12; Rz 8:35–39). Przez to wszystko podtrzymuje nas nieustannie obecna miłość Chrystusa i „pomimo tego wszystkiego, mamy przeważające zwycięstwo przez Chrystusa, który nas umiłował” (Rz 8:37, NLT). Ostatecznie otrzymujemy koronę zwycięzcy, jaką jest życie wieczne (1 Kor 9:25; Jk 1:12; 2 Tm 4:7–8; 1 P 5:4; Ap 2:7, 10; 4:4, 10).
Bycie „zrodzonym z Boga” oznacza dosłownie „bycie spłodzonym przez Boga”. Odkupieni, „zrodzeni z Boga” wierzący mają w sobie boską naturę dzięki zamieszkującemu w nich Duchowi Świętemu (J 3:5–8). Ci, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa, „stają się dziećmi Bożymi – dziećmi zrodzonymi nie z krwi, ani z woli ciała, ani z woli mężczyzny, ale z Boga” (J 1:12–13).
Czasownik przetłumaczony jako „zwycięża” w 1 Liście Jana 5:4 jest ulubionym czasownikiem Jana (zob. 1 List Jana 2:13–14; Objawienie 2:7, 11, 17, 26; 3:5, 12, 21). Odnosi się on do odniesienia zwycięstwa nad czymś lub kimś, jak w zawodach lub konflikcie zbrojnym. Chrześcijanie są zwycięzcami nie z powodu jakiejś szczególnej cnoty, ale dlatego, że są zrodzeni z Boga i mają w sobie Ducha Chrystusa. To wewnętrzne źródło duchowe jest większe niż jakakolwiek moc na tym świecie (1 Jana 4:4).
W życiu chrześcijańskim istnieją różne rodzaje konfliktów, które wierzący pokonują. „Świat” w 1 J 5:4 odnosi się wyraźnie do systemu światowego, złożonego z tych, którzy żyją w grzechu i buncie przeciwko Bogu i są rządzone przez szatańskie moce ciemności (zob. J 3:19-20; Ga 1:4; 1 J 2:15-16).
Chrześcijanie toczą prawdziwą walkę z diabłem i jego duchowymi siłami. Wierzący „nie walczą przeciwko wrogom z krwi i kości, ale przeciwko złym władcom i zwierzchnościom świata niewidzialnego, przeciwko potężnym siłom tego mrocznego świata i przeciwko złym duchom w miejscach niebieskich” (Efezjan 6:12, NLT; zob. także 1 Tesaloniczan 2:18; 1 Piotra 5:8–9). Jezus Chrystus poprzez swoją śmierć na krzyżu rozbroił te siły duchowe i dał nam nad nimi zwycięstwo (Kolosan 2:15). Jezus złamał potężny uścisk śmierci, jaki diabeł miał nad nami (Jana 11:25–26; Hebrajczyków 2:14; 1 Koryntian 15:22–23, 54–57).
Niemniej jednak w Liście do Efezjan 6:11–17 apostoł Paweł naucza wierzących, że muszą nadal pokonywać świat poprzez modlitwę i walkę duchową, pozostając czujnymi i strzec się niespodziewanych ataków diabła: „Przyobleczcie się w pełną zbroję Bożą, abyście mogli się ostać przed podstępami diabła” (werset 11; zob. także 1 List Piotra 5:8–9).
Pokonywanie „świata” odnosi się również do zwycięstwa wierzącego nad grzechem: „Każdy, kto narodził się z Boga, nie grzeszy, ponieważ nasienie Boże pozostaje w nim; nie może grzeszyć, ponieważ narodził się z Boga” (1 Jana 3:9; zob. także 1 Jana 5:18; Rzymian 6:11–14; 7:24–25). Jan nie twierdzi, że jako chrześcijanie nigdy więcej nie zgrzeszymy (zob. 1 Jana 1:8, 10). Zachęca nas raczej do prowadzenia życia pełnego ostrożności i konsekwentnego opierania się grzechowi (Dz 20:28; 1 Kor 15:34; 1 Piotra 2:11; Hebr 3:13; Jakuba 1:21), abyśmy, gdy zawiedziemy, pokornie wyznali nasze grzechy i otrzymali Jego oczyszczające przebaczenie (1 Jana 1:9). Kiedy ponosimy porażkę, nie poddajemy się. Kiedy upadamy, podnosimy się, trwając w wyznaniu wiary aż do końca (1 Koryntian 16:13; Galacjan 5:1; 1 Tesaloniczan 3:8). Kiedy jesteśmy kuszeni, opieramy się diabłu (Jakuba 4:7; Rzymian 6:13; Efezjan 4:26–27) i szukamy drogi ucieczki, którą Bóg zawsze nam zapewnia (1 Koryntian 10:13; Hebrajczyków 2:18; 4:15–16). Każdego dnia polegamy wyłącznie na Bogu, aby uzyskać siłę, łaskę, wskazówki, cel i mądrość, aby żyć dla Niego i podążać za Jego planem (Przysłów 3:5–6; 2 Koryntian 12:9; Tytus 2:11–13; 2 Piotra 1:3–4).
My, którzy narodziliśmy się z Boga, pokonujemy ten świat, znosząc cierpienia, kłopoty, próby, cierpienia i ból serca (J 16:33; Jk 1:12; Rz 8:35–39). Przez to wszystko podtrzymuje nas nieustannie obecna miłość Chrystusa i „pomimo tego wszystkiego, mamy przeważające zwycięstwo przez Chrystusa, który nas umiłował” (Rz 8:37, NLT). Ostatecznie otrzymujemy koronę zwycięzcy, jaką jest życie wieczne (1 Kor 9:25; Jk 1:12; 2 Tm 4:7–8; 1 P 5:4; Ap 2:7, 10; 4:4, 10).