www.gotquestions.org/Polski



Pytanie: Czy Lucyfer jest szatanem? Czy upadek Lucyfera opisuje szatana?

Odpowiedź:
Nie ma w Biblii żadnego wersetu, który mówi, "Lucyfer jest szatanem", ale analiza kilku fragmentów odsłania, że Lucyfer nie może być nikim innym aniżeli szatanem. Upadek Lucyfera opisany w Ks. Izajasza 14.12 jest najprawdopodobniej tym samym, do którego odnosi się Jezus w Ew. Łukasza 10.18: "Widziałem, jak szatan, niby błyskawica, spadł z nieba." Podobny upadek przedstawiony jest w Ks. Ezechiela 28.

Ks. Izajasza 14.12-18 opisuje upadek z nieba kogoś nazywającego się "Lucyfer", imię które oznacza

"gwiazdę poranną", „syna świtu", "Gwiazdę Dnia" albo "gwiazdę świecącą". Opis kogoś do którego odnosi się tekst, nie może dotyczyć nikogo innego niż szatana. Wiemy ze słów samego Jezusa z Ew. Łukasza 10, że szatan spadł z nieba. Zatem, gdy Izajasz odnosi się do Lucyfera (w hebrajskim helel) jako zrzuconego na ziemię (Ks. Izajasza 14.12), to nie może to być nikt inny aniżeli szatan. Powód jego wyrzucenia opisany jest w wersetach 13 oraz 14: "A przecież to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad gwiazdy Boże i zasiądę na górze narad, na najdalszej północy. Wstąpię na szczyty obłoków, zrównam się z Najwyższym." To od zawsze było pragnieniem szatana- aby być jak Bóg- i jest to ta sama pokusa jakiej użył w ogrodzie Eden, aby sprawić by Ewa była nieposłuszna Bogu: "będziecie jak Bóg" (1 Ks. Mojżeszowa 3.5).

Ks. Ezechiela 28 jest innym fragmentem, który odnosi się do Lucyfera/ szatana. Chociaż rozpoczyna się od nakazu Boga, aby Ezechiel podniósł lament nad królem Tyru (werset 12), złym, bałwochwalczym królem, to wkrótce staje się jasne, że fragment ten odnosi się również do mocy stojącej za tym królem — szatanem. Werset 13 mówi, że był "w Edenie, ogrodzie Bożym." Jasne jest, że król Tyru nigdy nie był w ogrodzie Eden. Werset 14 mówi, "Jako wielkiego cheruba opiekunem ustanowiłem cię na świętej górze Bożej..." Najwidoczniej, Lucyfer/ szatan miał pozycję anioła stróża w niebie, opiekował się "błyszczącymi kamieniami" uważanymi za lśniące, cenne klejnoty, które można zobaczyć w innych opisach nieba (2 Ks. Mojżeszowa 24.10; Ks. Objawienia 21.18-21). Skoro król Tyru nigdy nie był w ogrodzie Eden, to opis ten może dotyczyć jedynie Lucyfera. Pozostała część fragmentu opisuje powód dla jakiego został wyrzucony z nieba. Ze względu na swoje piękno, jego serce stało się pełne pychy, a jego mądrość została zepsuta (Ks. Ezechiela 28.17). Pełny pychy co do swojej perfekcji, mądrości i urody (werset 12), cechy te stały się początkiem jego upadku i Bóg zrzucił go na ziemię (werset 17). Świadkiem tych wydarzeń był Pan Jezus w niebie przed wcieleniem (Ew. Łukasza 10.18).

Podsumowując, Lucyfer został wyrzucony z nieba za swój grzech pychy i jego pragnienie, aby być jak Bóg. Jezus odniósł się do tego, że widział szatana wyrzuconego z nieba. Zatem, możemy wyciągnąć wniosek, że Lucyfer i szatan to ta sama osoba.