Pytanie
Co było nie tak ze świętymi filarami, które zbudowali Izraelici (2 Król. 17:10)?
Odpowiedź
Bóg daje swojemu ludowi wskazówki, jak mają się do Niego odnosić. Ponieważ to On stworzył ludzi, najlepiej wie, jak powinniśmy Go poznawać, jak Mu służyć i jak Go czcić. W 2 Księdze Królewskiej 17 znajdujemy opis upadku północnego królestwa Izraela. Jest tam jasno pokazane, dlaczego naród ten upadł i co było nie tak ze świętymi słupami, które zbudowali Izraelici (2 Krl 17:10).
Około 721 r. p.n.e. Izrael został pokonany i wygnany przez królestwo Asyrii (2 Król. 17:6). Autor wyjaśnia, dlaczego tak się stało, w 2 Król. 17:7-18. Izrael zgrzeszył przeciwko Bogu i zwrócił się ku innym bogom (2 Król. 17:7). Lud zaczął przestrzegać zwyczajów innych narodów, a nie tych, które Bóg dla niego ustanowił (2 Król. 17:8). Grzeszył też potajemnie przeciwko Bogu. Wydaje się, że nawet starał się sprawiać wrażenie, jakby podążał za Bogiem (2 Król. 17:9). Izraelici porzucili to, co Bóg dla nich zaplanował. W każdym swoim mieście zbudowali własne wyżyny, na których oddawali cześć innym bogom (2 Krl 17:9). Oznacza to, że oddawanie czci fałszywym bogom stało się centralną częścią życia wszystkich ich miast. Zbudowali również święte słupy i bożki, w tym Aszery, które były symbolami kultu żeńskiego bóstwa (2 Krl 17:10). Święte słupy, które zbudowali Izraelici, były częścią przyjęcia przez Izrael praktyk innych narodów w zakresie oddawania czci ich fałszywym bogom. Lud Izraela palił kadzidło w tych miejscach bogom różnych narodów Kanaanu (2 Król. 17:11).
Wieki wcześniej Bóg wyzwolił lud Izraela z rąk narodów zamieszkujących ziemię Kanaan i dał tę ziemię Izraelowi. Bóg nakazał im, aby nie czcili bogów, których czcili ci ludzie. Zamiast tego mieli być święci – oddzieleni. Mieli być inni, pokazując światu, kim naprawdę jest jedyny prawdziwy Bóg. Częścią jasnych instrukcji Boga był zakaz stawiania świętych słupów fałszywym bogom: „Nie wolno ci stawiać drewnianego słupa Aszery obok ołtarza, który zbudujesz dla Pana, Boga swego. Nie wolno ci też stawiać świętych słupów do oddawania czci, ponieważ Pan, Bóg twój, ich nienawidzi” (Księga Powtórzonego Prawa 16:21–22, NLT).
Zamiast być wiernym zadaniu świętości, lud Izraela chciał być podobny do innych narodów wokół niego, więc przestał kochać i czcić Boga i nie przestrzegał tego, co On mu nakazał. Zdecydował się przyjąć zwyczaje i systemy kultu innych ludów. Zbudował nawet święte słupy, które były używane w kulcie tych fałszywych bogów. Oczywiście nie było nic złego w budowaniu słupów, ale te święte słupy znajdowały się w miejscach kultu fałszywych bogów i służyły jako ich podpora. Bóg nakazał ludowi zbliżać się do Niego w określony sposób i w określonym miejscu – a konkretnie w Jerozolimie. To właśnie w świątyni w Jerozolimie Bóg obcował z ludem. Jednak lud odrzucił Boży plan i podążał za innymi formami duchowości na własnych warunkach.
Święte słupy zbudowane przez Izraelitów stanowią przestrogę dla współczesnych ludzi. Ponieważ Bóg jest suwerennym Stwórcą, to On określił i zaplanował, w jaki sposób możemy Go poznać i jak powinniśmy Go czcić. Byłoby głupotą z naszej strony dyktować Mu, w jaki sposób będziemy Go czcić (lub nie czcić). Naród izraelski musiał nauczyć się tej lekcji w bolesny sposób, ale nawet w ich porażce widzimy, że Bóg był cierpliwy wobec ludzi (2 Król. 17:13). Okazał im niesamowitą łaskę, mimo że nieustannie Go odrzucali. Ostatecznie musieli zapłacić cenę za swoje buntownicze postępowanie. Mądrze byłoby wyciągnąć wnioski z tego przykładu i pamiętać, że Bóg zwraca uwagę na „święte filary”, które budujemy w naszym życiu.
Około 721 r. p.n.e. Izrael został pokonany i wygnany przez królestwo Asyrii (2 Król. 17:6). Autor wyjaśnia, dlaczego tak się stało, w 2 Król. 17:7-18. Izrael zgrzeszył przeciwko Bogu i zwrócił się ku innym bogom (2 Król. 17:7). Lud zaczął przestrzegać zwyczajów innych narodów, a nie tych, które Bóg dla niego ustanowił (2 Król. 17:8). Grzeszył też potajemnie przeciwko Bogu. Wydaje się, że nawet starał się sprawiać wrażenie, jakby podążał za Bogiem (2 Król. 17:9). Izraelici porzucili to, co Bóg dla nich zaplanował. W każdym swoim mieście zbudowali własne wyżyny, na których oddawali cześć innym bogom (2 Krl 17:9). Oznacza to, że oddawanie czci fałszywym bogom stało się centralną częścią życia wszystkich ich miast. Zbudowali również święte słupy i bożki, w tym Aszery, które były symbolami kultu żeńskiego bóstwa (2 Krl 17:10). Święte słupy, które zbudowali Izraelici, były częścią przyjęcia przez Izrael praktyk innych narodów w zakresie oddawania czci ich fałszywym bogom. Lud Izraela palił kadzidło w tych miejscach bogom różnych narodów Kanaanu (2 Król. 17:11).
Wieki wcześniej Bóg wyzwolił lud Izraela z rąk narodów zamieszkujących ziemię Kanaan i dał tę ziemię Izraelowi. Bóg nakazał im, aby nie czcili bogów, których czcili ci ludzie. Zamiast tego mieli być święci – oddzieleni. Mieli być inni, pokazując światu, kim naprawdę jest jedyny prawdziwy Bóg. Częścią jasnych instrukcji Boga był zakaz stawiania świętych słupów fałszywym bogom: „Nie wolno ci stawiać drewnianego słupa Aszery obok ołtarza, który zbudujesz dla Pana, Boga swego. Nie wolno ci też stawiać świętych słupów do oddawania czci, ponieważ Pan, Bóg twój, ich nienawidzi” (Księga Powtórzonego Prawa 16:21–22, NLT).
Zamiast być wiernym zadaniu świętości, lud Izraela chciał być podobny do innych narodów wokół niego, więc przestał kochać i czcić Boga i nie przestrzegał tego, co On mu nakazał. Zdecydował się przyjąć zwyczaje i systemy kultu innych ludów. Zbudował nawet święte słupy, które były używane w kulcie tych fałszywych bogów. Oczywiście nie było nic złego w budowaniu słupów, ale te święte słupy znajdowały się w miejscach kultu fałszywych bogów i służyły jako ich podpora. Bóg nakazał ludowi zbliżać się do Niego w określony sposób i w określonym miejscu – a konkretnie w Jerozolimie. To właśnie w świątyni w Jerozolimie Bóg obcował z ludem. Jednak lud odrzucił Boży plan i podążał za innymi formami duchowości na własnych warunkach.
Święte słupy zbudowane przez Izraelitów stanowią przestrogę dla współczesnych ludzi. Ponieważ Bóg jest suwerennym Stwórcą, to On określił i zaplanował, w jaki sposób możemy Go poznać i jak powinniśmy Go czcić. Byłoby głupotą z naszej strony dyktować Mu, w jaki sposób będziemy Go czcić (lub nie czcić). Naród izraelski musiał nauczyć się tej lekcji w bolesny sposób, ale nawet w ich porażce widzimy, że Bóg był cierpliwy wobec ludzi (2 Król. 17:13). Okazał im niesamowitą łaskę, mimo że nieustannie Go odrzucali. Ostatecznie musieli zapłacić cenę za swoje buntownicze postępowanie. Mądrze byłoby wyciągnąć wnioski z tego przykładu i pamiętać, że Bóg zwraca uwagę na „święte filary”, które budujemy w naszym życiu.