Pytanie

Co oznacza „siać dla Ducha” (Galacjan 6:8)?

Odpowiedź
Pismo Święte zawiera liczne odniesienia do siania i żniwa – terminów rolniczych, które były dobrze rozumiane przez społeczeństwo agrarne, dla którego Biblia została pierwotnie napisana. W Starym Testamencie odniesienia do siania i żniwa dotyczą głównie rolnictwa. Jednak w Nowym Testamencie terminy te nabierają konotacji duchowej: „Kto sieje dla swojego ciała, z ciała żąć będzie zepsucie, kto zaś sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie życie wieczne” (Galacjan 6:8, ESV).

Siew i żniwa stanowią niezmienne prawa siewu i zbiorów. Siać oznacza uprawiać, tak jak sadzenie nasion w celu uzyskania plonów. Rolnik zawsze zbiera ten sam rodzaj roślin lub owoców, co zasiane nasiona. Jeśli rozsiewamy nasiona wiśni, wyrośnie wiśniowe drzewo i wyda wiśnie.

W Liście do Galatów 5-6 Paweł skupia się na naturze życia chrześcijańskiego. Podkreśla, że wolność w Chrystusie nie jest stylem życia charakteryzującym się pobłażaniem sobie i zaspokajaniem naszych grzesznych pragnień (Galacjan 5:13, 16, 19-21). Wolność od grzechu jest możliwa dla wierzących tylko wtedy, gdy przestrzegają oni nowego prawa ustanowionego przez Chrystusa – prawa miłości (List do Galatów 5:13–15). Prawdziwa duchowa wolność wyraża się w miłości do Boga i innych ludzi (1 List Piotra 2:16).

Paweł porównuje życie chrześcijańskie do uprawiania pola przez rolnika. Jako wierzący możemy siać ziarno na jednym z dwóch pól: ciała lub Ducha. Podejmując decyzje, musimy zdawać sobie sprawę, że wszystko, co robimy, będzie albo inwestycją w ciało, albo w Ducha. Owoce, które wydajemy, zależą od tego, na którym polu zdecydujemy się siać i co zasiejemy. Paweł zachęcał: „Nie ustawajmy więc w czynieniu dobra. W odpowiednim czasie zbierzemy plon błogosławieństwa, jeśli nie poddamy się” (Galacjan 6:9, NLT).

Siew w ciele oznacza pielęgnowanie i rozwijanie naszych grzesznych pragnień. Siejemy w ciele, pielęgnując je i pobłażając mu, aby rosło i przynosiło owoce: „Uczynki ciała są oczywiste: niemoralność seksualna, nieczystość i rozpusta; bałwochwalstwo i czary; nienawiść, niezgoda, zazdrość, wybuchy gniewu, egoistyczne ambicje, spory, frakcje i zazdrość; pijaństwo, orgie i tym podobne. Ostrzegam was, jak już wcześniej, że ci, którzy tak żyją, nie odziedziczą królestwa Bożego” (Galacjan 5:19–21).

„Ci, którzy należą do Chrystusa Jezusa, ukrzyżowali ciało wraz z jego namiętnościami i pożądliwościami” – pisze Paweł (Galacjan 5:24). Nasiona, które siejemy, są powiązane z naszymi myślami i czynami. Paweł poucza nas, abyśmy „zrzucili starą, grzeszną naturę i dawny sposób życia, który jest zepsuty przez pożądliwość i oszustwo. Zamiast tego pozwólcie Duchowi odnowić wasze myśli i postawy. Przyobleczcie się w nową naturę, stworzoną na podobieństwo Boga – prawdziwie sprawiedliwą i świętą” (Efezjan 4:22–24, NLT). Niektórzy chrześcijanie przez cały dzień sieją dla ciała – pozwalając swoim umysłom rozmyślać o urazie, nieczystych myślach i użalaniu się nad sobą – a potem zastanawiają się, dlaczego nie zbierają duchowych plonów sprawiedliwości i świętego życia.

Zasiewamy w Duchu, kiedy przestajemy pozwalać naszej grzesznej naturze kontrolować nasze umysły; umysł kontrolowany przez ciało „prowadzi do śmierci. Ale pozwolenie Duchowi kontrolować twój umysł prowadzi do życia i pokoju” (Rzymian 8:6, NLT). Paweł wyjaśnia, że sposobem na doświadczenie wolności w Chrystusie jest „chodzenie według Ducha” (Galacjan 5:16), „życie według Ducha” i „kroczenie w zgodzie z Duchem” (Galacjan 5:25) poprzez codzienne życie kierowane przez Ducha i napędzane miłością (Galacjan 5:18). Zasiewamy w Duchu, pielęgnując i rozwijając „owoc Ducha”, którym jest „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i opanowanie. Przeciwko takim rzeczom nie ma prawa” (Galacjan 5:22–23).

Życie kontrolowane przez Ducha wymaga skupienia naszych „myśli na tym, co w górze, a nie na tym, co ziemskie” (Kol 3,2). Jeśli myślimy tylko o sprawach życia na ziemi, zbierzemy plon zniszczenia (Flp 3,19). Siejemy dla Ducha, gdy skupiamy nasze „myśli na tym, co prawdziwe, szlachetne, sprawiedliwe, czyste, miłe i godne podziwu. Myślcie o tym, co jest doskonałe i godne pochwały” (Filipian 4:8, NLT). Zanurzając się w Słowie Bożym, w społeczności z innymi wierzącymi, w uwielbieniu i modlitwie, siejemy dla Ducha. A wynikiem siania dla Ducha jest zbieranie obfitych plonów życia wiecznego.