Pytanie
Co to znaczy powierzyć Mu wszystkie swoje troski (1 Piotra 5:7)?
Odpowiedź
Pierwszy List Piotra 5:7, skierowany do pokornych dzieci Bożych, zawiera cudowną prawdę: „Zrzućcie na Niego wszystkie swoje troski, bo On troszczy się o was” (CSB). Jest to dopełnienie myśli rozpoczętej w poprzednich wersetach: „Wszyscy bądźcie pokorni wobec siebie nawzajem, ponieważ Bóg sprzeciwia się pysznym, a pokornym daje łaskę. Uniżajcie się więc pod potężną ręką Boga, aby was wywyższył w odpowiednim czasie” (1 Piotra 5:5–6). Jesteśmy zobowiązani do uniżania się w świetle tego, kim jest Bóg. On jest Bogiem, a my nie. Ufamy, że Bóg się nami zaopiekuje. Częścią uniżania się jest „zrzucenie wszystkich trosk na Niego”.
Ludzie często przeceniają swoje możliwości i nie doceniają swoich ograniczeń. Jednak pokorni zdają sobie sprawę, że nie są Bogiem. Bóg jest wszechmocny, wszechwiedzący i zdolny zająć się wszystkimi naszymi troskami. Jako osoba pokorna możesz zrzucić na Niego wszystkie swoje troski, ponieważ wiesz, że On troszczy się o ciebie. „Zrzucić” oznacza dosłownie „porzucić”. Pochodzi to od tego samego greckiego słowa, które zostało użyte do opisania, jak ludzie rzucili swoje płaszcze na osiołka, zanim Jezus wjechał na nim do Jerozolimy w Niedzielę Palmową (Łk 19:35). Nie powinniśmy trzymać się naszych trosk. Zamiast tego powinniśmy rzucić je naszemu Ojcu Bogu, który troszczy się o nas. On ma szerokie ramiona; może udźwignąć nasze brzemiona.
Troska odnosi się do zmartwień, trudności i potrzeb tego świata oraz niepokojów. NLT mówi, aby „oddawać wszystkie swoje zmartwienia i troski Bogu”, a NIV mówi, aby „rzucać na Niego wszystkie swoje niepokoje”. Wszystko, co nas martwi lub przytłacza, należy powierzyć Bogu, który tak bardzo się o nas troszczy. Te wersety nie obiecują, że Bóg usunie źródło naszego niepokoju – chociaż z pewnością może to zrobić i często to robi (zobacz Izajasz 37:36 i Marek 4:39). Zamiast tego zapewnieniem jest świadomość, że On troszczy się o nas, dlatego możemy powierzyć Mu nasze troski. Bóg jest godny zaufania, że zajmie się naszymi troskami w najlepszy sposób. List do Rzymian 8:28 mówi nam, że Bóg sprawia, że wszystko służy ku dobremu tym, którzy Go miłują i są powołani zgodnie z Jego zamysłem. Ufamy, że Bóg jest w stanie i chce zająć się naszymi troskami.
Jezus również zaprosił ludzi, aby powierzyli Mu swoje troski: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście zmęczeni i obciążeni, a Ja dam wam ukojenie. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie” (Mt 11:28-30). Jezus wzywa nas, abyśmy przyszli do Niego i zrzucili na Niego nasze troski lub brzemiona. Kiedy to zrobimy, otrzymamy obietnicę, że znajdziemy ukojenie dla naszych dusz. Ta pewność opiera się na tym, kim On jest. Możemy przyjść do Niego z każdą naszą troską w modlitwie i chociaż brzemię może nadal istnieć, nasze dusze znajdą ukojenie, gdy zaufamy Mu, że pomoże nam je nieść i podtrzyma nas w próbie.
Wezwanie Piotra, abyśmy byli pokorni i zrzucili wszystkie nasze troski na Pana, jest nakazem, a nie sugestią. Nakazano nam ufać Panu, a nie sobie samym (Przysłów 3:5) i nie martwić się o nic (Filipian 4:6). Bóg nie chce, abyśmy byli przytłoczeni trudnościami i zmartwieniami tego życia. Zamiast tego troszczy się o nas i obiecuje odpoczynek wszystkim, którzy do Niego przychodzą. Jeśli ufasz, że Bóg ma wszystko pod kontrolą i jest w stanie zająć się twoimi troskami, zrzuć na Niego wszystkie swoje troski, regularnie powierzając Mu swoje zmartwienia w modlitwie i żyjąc w odpoczynku, który On daje.
Ludzie często przeceniają swoje możliwości i nie doceniają swoich ograniczeń. Jednak pokorni zdają sobie sprawę, że nie są Bogiem. Bóg jest wszechmocny, wszechwiedzący i zdolny zająć się wszystkimi naszymi troskami. Jako osoba pokorna możesz zrzucić na Niego wszystkie swoje troski, ponieważ wiesz, że On troszczy się o ciebie. „Zrzucić” oznacza dosłownie „porzucić”. Pochodzi to od tego samego greckiego słowa, które zostało użyte do opisania, jak ludzie rzucili swoje płaszcze na osiołka, zanim Jezus wjechał na nim do Jerozolimy w Niedzielę Palmową (Łk 19:35). Nie powinniśmy trzymać się naszych trosk. Zamiast tego powinniśmy rzucić je naszemu Ojcu Bogu, który troszczy się o nas. On ma szerokie ramiona; może udźwignąć nasze brzemiona.
Troska odnosi się do zmartwień, trudności i potrzeb tego świata oraz niepokojów. NLT mówi, aby „oddawać wszystkie swoje zmartwienia i troski Bogu”, a NIV mówi, aby „rzucać na Niego wszystkie swoje niepokoje”. Wszystko, co nas martwi lub przytłacza, należy powierzyć Bogu, który tak bardzo się o nas troszczy. Te wersety nie obiecują, że Bóg usunie źródło naszego niepokoju – chociaż z pewnością może to zrobić i często to robi (zobacz Izajasz 37:36 i Marek 4:39). Zamiast tego zapewnieniem jest świadomość, że On troszczy się o nas, dlatego możemy powierzyć Mu nasze troski. Bóg jest godny zaufania, że zajmie się naszymi troskami w najlepszy sposób. List do Rzymian 8:28 mówi nam, że Bóg sprawia, że wszystko służy ku dobremu tym, którzy Go miłują i są powołani zgodnie z Jego zamysłem. Ufamy, że Bóg jest w stanie i chce zająć się naszymi troskami.
Jezus również zaprosił ludzi, aby powierzyli Mu swoje troski: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście zmęczeni i obciążeni, a Ja dam wam ukojenie. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest miłe, a brzemię moje lekkie” (Mt 11:28-30). Jezus wzywa nas, abyśmy przyszli do Niego i zrzucili na Niego nasze troski lub brzemiona. Kiedy to zrobimy, otrzymamy obietnicę, że znajdziemy ukojenie dla naszych dusz. Ta pewność opiera się na tym, kim On jest. Możemy przyjść do Niego z każdą naszą troską w modlitwie i chociaż brzemię może nadal istnieć, nasze dusze znajdą ukojenie, gdy zaufamy Mu, że pomoże nam je nieść i podtrzyma nas w próbie.
Wezwanie Piotra, abyśmy byli pokorni i zrzucili wszystkie nasze troski na Pana, jest nakazem, a nie sugestią. Nakazano nam ufać Panu, a nie sobie samym (Przysłów 3:5) i nie martwić się o nic (Filipian 4:6). Bóg nie chce, abyśmy byli przytłoczeni trudnościami i zmartwieniami tego życia. Zamiast tego troszczy się o nas i obiecuje odpoczynek wszystkim, którzy do Niego przychodzą. Jeśli ufasz, że Bóg ma wszystko pod kontrolą i jest w stanie zająć się twoimi troskami, zrzuć na Niego wszystkie swoje troski, regularnie powierzając Mu swoje zmartwienia w modlitwie i żyjąc w odpoczynku, który On daje.